ਤਤਃ ਕਾਮੀ ਲਭੇਤ੍ਕਾਮਂ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਯੁष੍ਕਾਮੋ ਲਭੇਦਾਯੁਰ੍ਯਾਦृਸ਼ਂ ਚ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਹਿ
ਫਿਰ, ਜੋ ਕਾਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਮ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਜ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਵਰਗੀ ਉਮਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵੈਧਵ੍ਯਕਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਦਂ ਭਾਗ੍ਯਦਂ ਤਥਾ । ਧਨਧਾਨ੍ਯਕਰਂ ਚੈਵ ਤਥਾਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਪੁਰੁषਾ ਵਾਪਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦਾਮ੍ਯਹਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤਿ ਮੁਕ੍ਤਿ ਫਲਂ ਤਥਾ
ਚਾਹੇ ਔਰਤਾਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਜੋ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਕਿਂ ਵਤ੍ਸ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਫਲਸ੍ਯ ਹਿ । ਮਦ੍ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਫਲਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਪਿਆਰੇ? ਮੈਂ ਇਸ ਵਰਤ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ੰਕਰ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਉਵਾਚ। ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਫਲਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤ੍ਵਯਿ ਮੇ ਭਕ੍ਤਿ ਕਾਰਣਮ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਗਵਾਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਸੁਣਿਆ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਪਰਮ੍ । ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਭਵੇਦੇਵ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਾਸਰੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਉੱਤਮ ਰੀਤੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਹੜੇ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਦਿਨ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਦੇਵ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਵੈ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਸਮਗ੍ਰਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੁਣ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ—ਕਿਹੜੀ ਰੀਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨृਸਿਂਹ ਉਵਾਚ। ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਵਤ੍ਸ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਵੈਸ਼ਾਖੇਸਿਤ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ ਸੁਣ। ਵਿਸਾਖ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਮਾਵਿਰ੍ਭਾਵਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮਮ ਸਂਤੁष੍ਟਿਕਾਰਣਮ੍ । ਸ਼ृਣੁ ਪੁਤ੍ਰ ਮਮੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸੁਖਹੇਤਵੇ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਂ ਦਿਸ਼ਾਯਾਂ ਚ ਸਂਜਾਤਂ ਕਾਰਣਾਂਤਰਾਤ੍ । ਮੌਲਿਸ੍ਤਾਨਮਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੌਲੀ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਬਣਿਆ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ । ਹਾਰੀਤ ਇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਜ੍ਞਾਨਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, 'ਹਾਰੀਤਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤੁ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਸਤੀਰੂਪਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੋ । ਲੀਲਾਵਤੀ ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਪਰਾ ਸਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਤੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਲੀਲਾਵਤੀ' ਸੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮੰਨਦੀ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਪੋ ਮਹਤ੍ਤਪ੍ਤਂ ਕਾਲਂ ਬਹੁਤਰਂ ਸੁਤ । ਏਕਵਿਂਸ਼ਯੁਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੁ ਵੈ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵਾਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਪੁੱਤਰ। ਉਥੇ ਇਕਵੀਹ ਯੁਗ ਲੰਘ ਗਏ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਨृਸਿਂਹ ਉਵਾਚ। ਯਂ ਯਂ ਵਾਂਛਯਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਂ ਦਦਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤਂ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮੈ ਦੀਯਤੇ ਚੇਦ੍ਵਰੋ ਮਮ
ਨਰਸਿੰਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੰਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਹ੍ਯਧੁਨੈਵ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ । ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤਦਾ ਵਤ੍ਸ ਪੁਤ੍ਰੋऽਹਂ ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲੇ—ਮੈਂ ਤਦੋਂ ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਹ੍ਯਹਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ । ਉਦਰੇऽਹਂ ਨ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਯਤੋऽਹਂ ਵੈ ਸਨਾਤਨਃ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹੀ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮਾਤਮਾ। ਮੈਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਹਾਂ।
ਹਾਰੀਤੇਨ ਤਦਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਭਵਤ੍ਵੇਵਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤੋऽਹਂ ਭਕ੍ਤਕਾਰਣਾਤ੍
ਹਾਰੀਤਾ ਨੇ ਤਦੋਂ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਭਕ੍ਤਸਤ੍ਤਮਃ । ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਸਕਲਾਂ ਬਾਧਾਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਚ੍ਚੈਵ ਵ੍ਰਤਂ ਵੈ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨ ਤੇषਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭਯਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਬਾਲਰੂਪਮਯਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ ਵੈ ਨਾਰਾਯਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਕਾਲਰੂਪਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਯਮਕੋਟਿਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਸਿਂਹਵਚ੍ਚ ਮੁਖਂ ਯਸ੍ਯ ਨਰਵਚ੍ਚਾਂਗਸਂਯੁਤਮ੍
ਚਾਰ ਭੁਜਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੰਦਾਂ, ਕਾਲ ਰੂਪ, ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ। ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਤੇ ਅੰਗ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਨृਸਿਂਹਂ ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਂ ਕਾਲਰੂਪਂ ਭਜੇਤ੍ਸਦਾ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਯਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਾਮਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਸ੍ਰੀ ਨਰਸਿੰਹ, ਦਿਵਿਆ ਸਿੰਘ, ਕਾਲ ਰੂਪ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਗੱਲ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਸ਼੍ਰੀਕਦਂਬ ਪ੍ਰਦਂ ਮਹਤ੍ । ਅਂਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਚੈਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯੇਨ ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਸਹਸ੍ਰਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਫਲਮ੍ । ਸ੍ਵਾਤੀ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਸਂਯੋਗੇ ਸ਼ਨਿਵਾਰੇ ਤੁ ਮਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਵਰਤ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਤੇ ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਯੋਗਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗੇ ਵਣਿਜੇ ਕਰਣੇ ਤਥਾ । ਯੋਗੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੋਗਂ ਹਤ੍ਯਾਕੋਟਿ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸਿੱਧਿ ਯੋਗ ਦੇ ਜੋੜ, ਵਣਿਜ ਕਰਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੋਗਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜੋੜ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦਨ੍ਯਤਰੈਰ੍ਯੋਗੇ ਮਦ੍ਦਿਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਦ੍ਦਿਨਂ ਯਸ੍ਤੁ ਲਂਘਯੇਤ੍ਸ ਤੁ ਪਾਪਕृਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਯੋਗ ਤੇ, ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰ ਦਿਵਾਕਰੌ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਮ ਦਿਨੇ ਵਤ੍ਸ ਦਂਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਪੁੱਤ, ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਕਰਕੇ,
ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਵ੍ਰਤਸਂਕਲ੍ਪਂ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਵਿਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਤੇ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਰਤਂ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਤਾਂ ਨਯ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਵ੍ਰਤਸ੍ਥੇਨ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੁष੍ਟਸਂਭਾषਣਾਦਿਕਮ੍ । ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਨਦ੍ਯਾਦੌ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਗੱਲਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬੁਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ, ਦਰਿਆ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ,
ਗृਹੇ ਵਾ ਦੇਵਖਾਤੇ ਵਾ ਤਡਾਗੇ ਵਾਥ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਵੈਦਿਕੇਨ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ 6.174.
ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮੰਦਰ ਦੇ ਹੌਦ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸੋਹਣੇ ਤਲਾਵ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।