ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਨਿਯਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਲ੍ਕਿਕੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋऽਲਬ੍ਧਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦੋषੈਰ੍ਯਃ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਉਪਵਾਸੀ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਰੋਧਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਰਾਜਾ! ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੱਚਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇष੍ਵਪਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਫਲਂ ਚੈਵ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਮਹੀਪਤੇ । ਬਹੂਪਕਰਣਾ ਯਜ੍ਞਾ ਨਾਨਾਸਂਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਾਃ
ਮਹੀਪਤਿ! ਇਹ ਯਜਨ ਗਰੀਬ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰੇਤੇ ਸਮृਦ੍ਧੈਰ੍ਵਾ ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਨ ਨਿਰ੍ਧਨੈਰ੍ਨਰਗਣੈਰੇਕਾਤ੍ਮਭਿਰਸਾਧਨੈਃ
ਇਹ ਯਜਨ ਰਾਜਿਆਂ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸਾਧਨਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ।
ਯੋ ਦਰਿਦ੍ਰੈਰਪਿ ਵਿਧਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਤੁਲ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਫਲੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਂ ਨਿਬੋਧ ਮਹੀਪਤੇ
ਜਨੈਸ਼ਵਰ! ਸੁਣੋ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਕਰਮ ਹੈ ਜੋ ਗਰੀਬ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੈਰਪਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ: ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪੁੰਨ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਅਨੁਪੋष੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਚ । ਅਦਤ੍ਵਾ ਕਾਂਚਨਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨਾਮ ਜਾਯਤੇ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹੀ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਨ ਤਤ੍ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਯਤ੍
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਵਰਗੇ ਯਜਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨृਲੋਕੇ ਦੇਵਲੋਕਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪੁष੍ਕਰਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਕਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵੈ ਮਹੀਪਤੇ । ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਜ
ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸਹਸਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ । ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ! ਉੱਥੇ ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ, ਮਰੁਦ ਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ ਵੀ ਹਾਜਰ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ । ਦਿਵ੍ਯਯੋਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮਹਾਰਾਜ! ਉੱਥੇ ਦੇਵ, ਦੈਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਦਿਵਿਆ ਯੋਗ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਮਨਸਾਪ੍ਯਭਿਕਾਮਸ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਪੂਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਭਾਗ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਉਵਾਸ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਮਤਃ
ਮਹਾਂਭਾਗ! ਇਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਵਸਦੇ ਰਹੇ।
ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ਮਹਾਭਾਗ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮਹਾਂਭਾਗ! ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਉੱਥੇ ਜੋ ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਯੇਕਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਤੇਨੈਤਿ ਪੂਜਿਤਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪੂਸਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਕृਤਾਂਜਲਿ । ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਭਵੇਤ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪੂਸਕਰ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ । ਪੁष੍ਕਰੇ ਗਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੋ ਪਾਪ ਕਿਸੇ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਪੁਰਖ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਪੂਸਕਰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਦਿਸ੍ਤੁ ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਤਥੈਵ ਪੁष੍ਕਰੋ ਰਾਜਨ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮਾਦਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਧੁਸੂਦਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਰਾਜਾ, ਪੂਸਕਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੁष੍ਕਰੇ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਕ੍ਰਤੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਪੂਸਕਰ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਂ ਵਾ ਵਸੇਦੇਕਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸਮਮੇਵ ਤਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੂਸਕਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਕਰਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਗਂਤੁਂ ਦੁष੍ਕਰਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤਪਃ । ਦੁष੍ਕਰਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਦਾਨਂ ਵਸ੍ਤੁਂ ਚੈਵ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਪੂਸਕਰ ਜਾਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪੂਸਕਰ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪੂਸਕਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਵਸਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਾਨਿ ਚ । ਪੁष੍ਕਰਾਣ੍ਯਾਦਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨ ਵਿਦ੍ਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਪੂਸਕਰ ਦੇ ਤੀਨ ਚਮਕਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਤੀਨ ਸਰੋਵਰ—ਇਹੀ ਉਥੇ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਤੀਰਥ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਉष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ । ਸ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪੂਸਕਰ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਨਿਯਮ ਤੇ ਨਿਯਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਪਾਵृਤ੍ਤੋ ਜਂਬੂਮਾਰ੍ਗੇ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍ । ਜਂਬੂਮਾਰ੍ਗਂ ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਿਤਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਜੰਬੂ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੰਬੂ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਜਨੀਃ ਪਂਚ षष੍ਠਕਾਲੇਸ਼੍ਨੁਵਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਛੇਵੀਂ ਵਾਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਜਂਬੁਮਾਰ੍ਗਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਦੁਲਿਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੰਬੂ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਲੀਕਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।