ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਯਮੇਨਾਥ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਨ ਚ ਕਰ੍षਿਤਮ੍ । ਦਿਲੀਪਂ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾਭਵਤ੍
ਦਿਲੀਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਅਨੇਨ ਤਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਦਮੇਨ ਚ । ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵਸੀਸ਼ਟ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।
ਯਸ੍ਯੇਦृਸ਼ਸ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮੋਯਂ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਰਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਤੇਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯਾਜ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸਿ ਮਮਾਨਘ
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਐਸਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲਿਆ; ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤੇऽਦ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ । ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਸ੍ਯ ਦਾਤਾਸ੍ਮਿ ਤੇਨਘ
ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ—ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਦਿਲੀਪ ਉਵਾਚ-। ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਭਿਪੂਜਿਤ । ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਨ੍ਯੇ ਹਿ ਯਦਹਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਹਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਸ੍ਤਵ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹृਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸਂਦੇਹਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸ਼ੰਕਾ ਪੁੱਛਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਯੋ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪृਥਕ੍ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ੰਕਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਤਪ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਹਮृषੀਣਾਂ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਮ੍ । ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਟ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਸੁਣ।
ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸਂਯਤਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਜਮ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਤਪ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਪੱਕੀ ਹੈ—ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਨਿਯਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਲ੍ਕਿਕੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋऽਲਬ੍ਧਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦੋषੈਰ੍ਯਃ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਉਪਵਾਸੀ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਰੋਧਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਰਾਜਾ! ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੱਚਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇष੍ਵਪਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਫਲਂ ਚੈਵ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਮਹੀਪਤੇ । ਬਹੂਪਕਰਣਾ ਯਜ੍ਞਾ ਨਾਨਾਸਂਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਾਃ
ਮਹੀਪਤਿ! ਇਹ ਯਜਨ ਗਰੀਬ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰੇਤੇ ਸਮृਦ੍ਧੈਰ੍ਵਾ ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਨ ਨਿਰ੍ਧਨੈਰ੍ਨਰਗਣੈਰੇਕਾਤ੍ਮਭਿਰਸਾਧਨੈਃ
ਇਹ ਯਜਨ ਰਾਜਿਆਂ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸਾਧਨਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ।
ਯੋ ਦਰਿਦ੍ਰੈਰਪਿ ਵਿਧਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਤੁਲ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਫਲੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਂ ਨਿਬੋਧ ਮਹੀਪਤੇ
ਜਨੈਸ਼ਵਰ! ਸੁਣੋ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਕਰਮ ਹੈ ਜੋ ਗਰੀਬ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੈਰਪਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ: ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪੁੰਨ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਅਨੁਪੋष੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਚ । ਅਦਤ੍ਵਾ ਕਾਂਚਨਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨਾਮ ਜਾਯਤੇ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹੀ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਨ ਤਤ੍ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਯਤ੍
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਵਰਗੇ ਯਜਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨृਲੋਕੇ ਦੇਵਲੋਕਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪੁष੍ਕਰਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਕਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵੈ ਮਹੀਪਤੇ । ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਜ
ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸਹਸਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ । ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ! ਉੱਥੇ ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ, ਮਰੁਦ ਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ ਵੀ ਹਾਜਰ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ । ਦਿਵ੍ਯਯੋਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮਹਾਰਾਜ! ਉੱਥੇ ਦੇਵ, ਦੈਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਦਿਵਿਆ ਯੋਗ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਮਨਸਾਪ੍ਯਭਿਕਾਮਸ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਪੂਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਭਾਗ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਉਵਾਸ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਮਤਃ
ਮਹਾਂਭਾਗ! ਇਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਵਸਦੇ ਰਹੇ।
ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ਮਹਾਭਾਗ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮਹਾਂਭਾਗ! ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਉੱਥੇ ਜੋ ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਯੇਕਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਤੇਨੈਤਿ ਪੂਜਿਤਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪੂਸਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਕृਤਾਂਜਲਿ । ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਭਵੇਤ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪੂਸਕਰ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।