ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨਵਹਿਤੋ ਦਿਲੀਪੇਨ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਪੁਰਾ ਭਾਗੀਰਥੀਤੀਰੇ ਦਿਲੀਪੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਮੁਨਿਵਤ੍ਤਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਥੇ ਵਸਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੁਭੇਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਰਾਜਪੁਣ੍ਯੇ ਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਿਤੇ । ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਃ । ऋषੀਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਥੇ, ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਜਪਨ੍ਨੇਵ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭੂਤਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵਸਿष੍ਠਮृषਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਜਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਭੂਤਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਟ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਸ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵ ਸ਼੍ਰਿਯਾ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਯੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਉਪਸ੍ਥਿਤਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਏ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਾਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮੇ
ਸਾਫ ਦਿਲ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਸਿਰ ਨਮ ਕੇ ਅਰਘ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਦਿਲੀਪੋऽਹਂ ਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦਾਸੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਤਵ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਮੁਕ੍ਤੋਹਂ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
“ਮੈਂ ਦਿਲੀਪ ਹਾਂ—ਤੈਨੂੰ ਸੁਭ ਆਵੇ! ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ। ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।”
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਦਿਲੀਪੋ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਵਰਃ । ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਦਿਲੀਪ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਰੋਕ ਲਈ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਯਮੇਨਾਥ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਨ ਚ ਕਰ੍षਿਤਮ੍ । ਦਿਲੀਪਂ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾਭਵਤ੍
ਦਿਲੀਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਅਨੇਨ ਤਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਦਮੇਨ ਚ । ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵਸੀਸ਼ਟ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।
ਯਸ੍ਯੇਦृਸ਼ਸ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮੋਯਂ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਰਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਤੇਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯਾਜ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸਿ ਮਮਾਨਘ
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਐਸਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲਿਆ; ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤੇऽਦ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ । ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਸ੍ਯ ਦਾਤਾਸ੍ਮਿ ਤੇਨਘ
ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ—ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਦਿਲੀਪ ਉਵਾਚ-। ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਭਿਪੂਜਿਤ । ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਨ੍ਯੇ ਹਿ ਯਦਹਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਹਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਸ੍ਤਵ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹृਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸਂਦੇਹਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸ਼ੰਕਾ ਪੁੱਛਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਯੋ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪृਥਕ੍ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ੰਕਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਤਪ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਹਮृषੀਣਾਂ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਮ੍ । ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਟ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਸੁਣ।
ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸਂਯਤਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਜਮ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਤਪ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਪੱਕੀ ਹੈ—ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਨਿਯਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਲ੍ਕਿਕੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋऽਲਬ੍ਧਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦੋषੈਰ੍ਯਃ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਉਪਵਾਸੀ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਰੋਧਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਰਾਜਾ! ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੱਚਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇष੍ਵਪਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਫਲਂ ਚੈਵ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਮਹੀਪਤੇ । ਬਹੂਪਕਰਣਾ ਯਜ੍ਞਾ ਨਾਨਾਸਂਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਾਃ
ਮਹੀਪਤਿ! ਇਹ ਯਜਨ ਗਰੀਬ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰੇਤੇ ਸਮृਦ੍ਧੈਰ੍ਵਾ ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਨ ਨਿਰ੍ਧਨੈਰ੍ਨਰਗਣੈਰੇਕਾਤ੍ਮਭਿਰਸਾਧਨੈਃ
ਇਹ ਯਜਨ ਰਾਜਿਆਂ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸਾਧਨਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ।
ਯੋ ਦਰਿਦ੍ਰੈਰਪਿ ਵਿਧਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਤੁਲ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਫਲੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਂ ਨਿਬੋਧ ਮਹੀਪਤੇ
ਜਨੈਸ਼ਵਰ! ਸੁਣੋ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਕਰਮ ਹੈ ਜੋ ਗਰੀਬ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੈਰਪਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ: ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪੁੰਨ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਅਨੁਪੋष੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਚ । ਅਦਤ੍ਵਾ ਕਾਂਚਨਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨਾਮ ਜਾਯਤੇ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹੀ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਨ ਤਤ੍ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨੇਨ ਯਤ੍
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਵਰਗੇ ਯਜਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।