ਹृਤਰਾਜ੍ਯਾਃ ਪਾਂਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਰਥਾਃ । ਨ੍ਯਵਸਂਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਸਹ ਪਾਂਡਵਾਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਅਥਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦੇਵਰ੍षਿਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦਮ੍ । ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨਃ । ਦਿਵਿ ਭਾਤਿ ਹਿ ਦੀਪ੍ਤੌਜਾ ਦੇਵੈਰਿਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ।
ਯਥਾ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ ਤਥਾ ਪਤੀਨ੍ । ਨ ਜਹੌ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਮੇਰੁਮਰ੍ਕਪ੍ਰਭਾ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਪੂਜਾਂ ਨਾਰਦੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ । ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਕ੍ਤਰੂਪਪ੍ਰਿਯੇਣ ਚ
ਪੂਜਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਬ੍ਰੂਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਂ ਹਿ ਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਦੱਸੋ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਅਥ ਧਰ੍ਮਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ । ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਰਦਂ ਦੇਵਸਂਮਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਯਿ ਤੁष੍ਟੇ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਭਿਪੂਜਿਤੇ । ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਨ੍ਯੇ ਹਿ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਹਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋऽਨਘ । ਸਂਦੇਹਂ ਮੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਹृਤ੍ਸ੍ਥਂ ਤ੍ਵਂ ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਤੀਰ੍ਥਤਤ੍ਪਰਃ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਫਲ ਕੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨਵਹਿਤੋ ਦਿਲੀਪੇਨ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਪੁਰਾ ਭਾਗੀਰਥੀਤੀਰੇ ਦਿਲੀਪੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਮੁਨਿਵਤ੍ਤਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਥੇ ਵਸਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੁਭੇਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਰਾਜਪੁਣ੍ਯੇ ਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਿਤੇ । ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਃ । ऋषੀਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਥੇ, ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਜਪਨ੍ਨੇਵ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭੂਤਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵਸਿष੍ਠਮृषਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਜਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਭੂਤਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਟ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਸ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵ ਸ਼੍ਰਿਯਾ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਯੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਉਪਸ੍ਥਿਤਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਏ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਾਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮੇ
ਸਾਫ ਦਿਲ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਸਿਰ ਨਮ ਕੇ ਅਰਘ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਦਿਲੀਪੋऽਹਂ ਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦਾਸੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਤਵ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਮੁਕ੍ਤੋਹਂ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
“ਮੈਂ ਦਿਲੀਪ ਹਾਂ—ਤੈਨੂੰ ਸੁਭ ਆਵੇ! ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ। ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।”
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਦਿਲੀਪੋ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਵਰਃ । ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਦਿਲੀਪ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਰੋਕ ਲਈ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਯਮੇਨਾਥ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਨ ਚ ਕਰ੍षਿਤਮ੍ । ਦਿਲੀਪਂ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾਭਵਤ੍
ਦਿਲੀਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਅਨੇਨ ਤਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਦਮੇਨ ਚ । ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵਸੀਸ਼ਟ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।
ਯਸ੍ਯੇਦृਸ਼ਸ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮੋਯਂ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਰਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਤੇਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯਾਜ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸਿ ਮਮਾਨਘ
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਐਸਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲਿਆ; ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤੇऽਦ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ । ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਸ੍ਯ ਦਾਤਾਸ੍ਮਿ ਤੇਨਘ
ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ—ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਦਿਲੀਪ ਉਵਾਚ-। ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਭਿਪੂਜਿਤ । ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਨ੍ਯੇ ਹਿ ਯਦਹਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਹਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਸ੍ਤਵ ਧਰ੍ਮ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹृਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸਂਦੇਹਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸ਼ੰਕਾ ਪੁੱਛਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਯੋ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪृਥਕ੍ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ੰਕਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਤਪ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਹਮृषੀਣਾਂ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਮ੍ । ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਟ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਸੁਣ।
ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸਂਯਤਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਜਮ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਤਪ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਪੱਕੀ ਹੈ—ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।