ਅਵਸ਼ਿष੍ਟੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਾਃ । ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਸ਼ृਣੁਤ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਬਾਰੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਗਿਆਨੀ, ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਕ੍ਰੌਂਚਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਕ੍ਰੌਂਚੋ ਨਾਮ ਮਹਾਗਿਰਿਃ । ਕ੍ਰੌਂਚਾਤ੍ਪਰੋ ਵਾਮਨਕੋ ਵਾਮਨਾਦਂਧਕਾਰਕਃ
ਕਰੌਂਚ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਭਾਗਾਂ, ਕਰੌਂਚ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਕਰੌਂਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵਾਮਨਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਂਧਕਾਰਾਤ੍ਪਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮੈਨਾਕਃ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ । ਮੈਨਾਕਾਤ੍ਪਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗੋਵਿਂਦੋ ਗਿਰਿਰੁਤ੍ਤਮਃ
ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਨਾਕਾ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੈਨਾਕਾ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਗੋਵਿੰਦ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਗੋਵਿਂਦਾਤ੍ਪਰਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਂਡਰੀਕੋ ਮਹਾਗਿਰਿਃ । ਪੁਂਡਰੀਕਾਤ੍ਪਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਦੁਂਦੁਭਿਸ੍ਵਨਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਡੁੰਦੁਭਿਸਵਨ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿष੍ਕਂਭੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ । ਦੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਕ੍ਰੌਂਚਸ੍ਯ ਕੁਸ਼ਲੋ ਦੇਸ਼ੋ ਵਾਮਨਸ੍ਯ ਮਨੋਨੁਗਃ । ਮਨੋਨੁਗਾਤ੍ਪਰੋ ਦੇਸ਼ ਉष੍ਣੋ ਨਾਮ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਕਰੌਂਚ ਦਾ ਖੇਤਰ ਕੁਸ਼ਲਾ ਹੈ। ਵਾਮਨਕਾ ਦਾ ਖੇਤਰ ਮਨੋਨੁਗਾ ਹੈ। ਮਨੋਨੁਗਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਉਸ਼ਣਾ ਨਾਮ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਹੇ ਤਪਸੀਓ।
ਉष੍ਣਾਤ੍ਪਰਃ ਪ੍ਰਾਵਰਕਃ ਪ੍ਰਾਵਰਾਦਂਧਕਾਰਕਃ । ਅਂਧਕਾਰਕਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਮੁਨਿਦੇਸ਼ਃ ਪਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਗਰਮ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਵਰਕਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਨੇਰੀ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਹੈ। ਹਨੇਰੀ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਨਿਦੇਸ਼ਾਤ੍ਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਦੁਂਦੁਭਿਸ੍ਵਨਃ । ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਗੌਰਃ ਪ੍ਰਾਯੋਜਨਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਦੇਸ਼ਾਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾਃ । ਪੁष੍ਕਰੇ ਪੁष੍ਕਰੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤੋ ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਾਨ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਮ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਰਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਂਤਿ ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਹੀ ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ਮਨੋਨੁਕੂਲਾਭਿਃ ਪੂਜਯਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੇ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉੱਚੇ ਦੋਵਾਂਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਦਮੇਨ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨਿ, ਲੋਕ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਸਚ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ,
ਆਰੋਗ੍ਯਾਯੁष੍ਪ੍ਰਮਾਣਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਤਤਃ । ਏਤੇ ਜਨਪਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੇषੁ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਉਮਰ ਦੋਹਰੀ ਤੇ ਚੌਗੁਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਨੇਕ ਲੋਕ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਉਕ੍ਤਾ ਜਨਪਦਾ ਯੇषੁ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਕਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਦਂਡਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਹ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਇਕੋ ਧਰਮ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਲਾਟੀ ਫੜਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵੀਪਾਨੇਤਾਨ੍ਮੁਨਿਵਰਾ ਰਕ੍ਸ਼ਂਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਸ ਰਾਜਾ ਸ ਸ਼ਿਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ ਪਿਤਾ ਸ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹੀ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ।
ਗੋਪਾਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ ਦ੍ਵਿਜਪਂਡਿਤਾਃ । ਭੋਜਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਵਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਦੋਵਾਂਜਨ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਆਪ ਹੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭੁਂਜਤੇ ਤਦ੍ਧਿ ਨਿਤ੍ਯਦਾ । ਤਤਃ ਪਰਂ ਮਹਾਸ਼ੈਲੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਲੋਕਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਧਨਵੰਤ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਭੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਮਂਡਲਃ । ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਸਂਮਤਾਃ
ਉਹ ਚੌਕੋਣ ਹੈ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੂਰੀ ਗੋਲ ਹੈ; ਉਥੇ ਚਾਰ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦਿਗ੍ਗਜਾ ਹਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਾਮਨੈਰਾਵਤਾਂ ਜਨਾਃ । ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਸ੍ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖਾਃ
ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਐਰਾਵਤ ਵਰਗੇ; ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਟੁੱਟੇ ਦੰਦ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਪਰਿਮਾਣਂ ਨ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਮਿਹਮੁਤ੍ਸਹੇ । ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਃ ਸੁਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮਧਸ੍ਤਥਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਹਦ ਇੱਥੇ ਗਿਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਸੇ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਵਾਯਵੋ ਵਾਂਤਿ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯ ਏਵ ਚ । ਅਸਂਬਂਧਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਹਵਾ ਹਰ ਦਿਸਾ ਤੋਂ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਵਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੀ, ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਕਰੈਃ ਪਦ੍ਮਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਕਰ੍षਂਤਿ ਮਹਾਪ੍ਰਭੈਃ । ਸ਼ਤਧਾ ਪੁਨਰੇਵਾਸ਼ੁ ਤੇ ਤਾਨ੍ਮੁਂਚਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਪੁਸ਼ਕਰਾਂ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਨਾਲ ਉਹ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸੌ ਵਾਰੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵਸਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਖਨਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਦਿਗ੍ਗਜੈਰਿਵ ਮਾਰੁਤਾਃ । ਆਗਚ੍ਛਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨੱਕ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਨਿਰ੍ਮਾਣਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਦਂ ਪृਥਿਵੀਮਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਚ ਮਨੋਨੁਗਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਪ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਰਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਾਧੁਸਂਮਤਃ । ਆਯੁਰ੍ਬਲਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਾਗ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ, ਚਰਚਾ ਤੇ ਚਮਕ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਪਰ੍ਵਣੀਦਂ ਧृਤਵ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰੀਯਂਤੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਤੇ ਪੂਰਵਜ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਹਿ ਪਰੀਮਾਣਂ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ । ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਅਮृਤਂ ਪੀਤਮੇਵ ਚ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਬਣਾਵਟ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਭੂਮੌ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪਾਵਨਾਨੀਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਯਥਾਫਲਕਰਾਣਿ ਚ । ਸਵਿਸ਼ੇषਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਤਵ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਸਮੇਤ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਧਨ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪृष੍ਟਮੇਵ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਯਥਾਮਤਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਯੋਗਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਧਨਵੰਤ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪੁਰਾਤਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਰ੍षੇਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਹਿ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇਣ ਸਂਵਾਦਂ ਸ਼ृਣੁ ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ — ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ; ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।