ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਹਰ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਪੁਰਾਣਾ ਖੇਤਰ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਤਥਾ ਮਾਲ੍ਯਵਤਃ ਸ਼ृਂਗੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪੂਰ੍ਵਾਨੁਗਾਂਤਕਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਲਯਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਢਲਾਨ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਂਚਾਸ਼ਨ੍ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਮਹਾਰਜਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਜਾਯਂਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਮਾਲਯਵਤ ਪਹਾੜ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਲੋਕ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਂਤਿ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਭਵਂਤਿ ਹ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ
ਉਥੇ ਸਭ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਰਜਾ ਉਪਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਤਿ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । षष੍ਟਿਸ੍ਤਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਰੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸਠ ਸੌ ਜੀਵ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰੁਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਯਾਂਤਿ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਰੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਅਰੁਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੇ ਸਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਤਾਪਤਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼ਂਤਿ ਸ਼ਸ਼ਿਮਂਡਲਮ੍
ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚੈਵ ਨਾਮਾਨਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਚ ਸਤ੍ਤਮ । ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨੋ ਯਥਾਤਤ੍ਵਂ ਯੇ ਚ ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਿਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਨਿषਧਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ । ਵਰ੍षਂ ਰਮਣਕਂ ਨਾਮ ਜਾਯਂਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਨਿਸਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਮਣਕ ਨਾਮ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਿਜਨਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ । ਨਿਃਸਪਤ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਯਂਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਚੇ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ਪਂਚ ਚ । ਜੀਵਂਤਿ ਤੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਨੀਲਸ੍ਯ ਨਿषਧਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ । ਵਰ੍षਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਂ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਹੈਰਣ੍ਵਤੀ ਨਦੀ
ਨੀਲ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਨਿਸਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹਿਰਣਮਯ ਨਾਮ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣਵਤੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਚਾਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍ਪਤਗੋਤ੍ਤਮਃ । ਯਜ੍ਞਾਨੁਗਾ ਵਿਪ੍ਰਵਰਾ ਧਨ੍ਵਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਨ।
ਮਹਾਬਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ । ਏਕਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਥੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਆਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਂਤਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਂਚ ਚ । ਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣ੍ਯੇਵ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਾਃ
ਉਹ ਆਯੁ ਦੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਦਸ ਸੌ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਚੋਟੀਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਏਕਂ ਮਣਿਮਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤਥੈਕਂ ਰੁਕ੍ਮਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਚੈਕਂ ਭਵਨੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਚੋਟੀ ਮਣੀਆਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਅਜੀਬ ਚੋਟੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭਾਦੇਵੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਤਿ ਸ਼ਂਡਿਨੀ । ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਸ਼ृਂਗਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਪ੍ਰਭਾ ਦੇਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੰਡਿਨੀ; ਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਵਰ੍षਮੈਰਾਵਤਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛृਂਗਵਤਃ ਪਰਮ੍ । ਨ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਗਤਿਰ੍ਜੀਰ੍ਯਂਤੇ ਨ ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਸ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਐਰਾਵਤ ਨਾਮ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।
ਚਂਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਭੂਤ ਇਵਾਵृਤਃ । ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਃ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਥੇ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਕੌਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ, ਰੰਗ ਵੀ ਕੌਲ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕੌਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਸੁਗਂਧਾਸ਼੍ਚ ਜਾਯਂਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ । ਅਨਿष੍ਪਨ੍ਨਾ ਨष੍ਟਗਂਧਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੌਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਵਿਰਜਸੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਸਭ ਦੇਵ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ; ਉਹ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਆਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਂਤਿ ਨਰਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਪੁਂਗਵਾਃ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥੈਵੋਤ੍ਤਰਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਆਯੁ ਦੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ; ਤੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੀ।
ਹਰਿਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਵੈਕੁਂਠਃ ਸ਼ਕਟੇ ਕਨਕਾਮਯੇ । ਅष੍ਟਚਕ੍ਰਂ ਹਿ ਤਦ੍ਯਾਨਂ ਭੂਤਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਜਵਮ੍
ਹਰੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ; ਉਸ ਰਥ ਦੇ ਅੱਠ ਪਹੀਏ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਂ ਮਹਾਤੇਜੋ ਜਾਂਬੂਨਦਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਵਿਭੁਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤਾ ਕਾਰਯਿਤਾ ਤਥਾ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਪਸ੍ਤਥਾਕਾਸ਼ਂ ਵਾਯੁਸ੍ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅਕਾਸ਼, ਹਵਾ ਅਤੇ ਅੱਗ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਜੀਵੋ।
ਸ ਯਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਾਸ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੀ ਉਹ ਅੱਗ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਯਦਿਦਂ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਵਿਧਾਯਕਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਃ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਮਤਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਰ੍षਂ ਭਾਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪ੍ਰਿਯ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਨੋਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਚ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਉੱਤਮ ਧਰਤੀ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਨੂ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਹੈ।
ਪृਥੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਵੈ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਥੈਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਯਾਤੇਰਂਬਰੀषਸ੍ਯ ਮਾਂਧਾਤੁਰ੍ਨਹੁषਸ੍ਯ ਚ
ਪ੍ਰਿਥੂ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਯਯਾਤੀ, ਅੰਬਰੀਸ਼, ਮੰਧਾਤਾ ਅਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਵੀ।
ਤਥੈਵ ਮੁਚੁਕੁਂਦਸ੍ਯ ਕੁਬੇਰੋਸ਼ੀਨਰਸ੍ਯ ਚ । ऋषਭਸ੍ਯ ਤਥੈਲਸ੍ਯ ਨृਗਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਸ੍ਤਥਾ
ਮੁਚੁਕੁੰਦ, ਕੁਬੇਰ, ਸੀਨੀ, ਰਿਸ਼ਭ, ਇਲਾ, ਨ੍ਰਿਗ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੀ।