ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਹਿ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤੈਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਤ੍ਪਰਮਿਤਾ ਭੀਮਨਿਰ੍ਘਾਤਨਿਸ੍ਵਨਾ । ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਤਮੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾ ਗਂਗਾ ਭਾਗੀਰਥੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਗੰਗਾ, ਭਾਗੀਰਥੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਭਿਆਨਕ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਲਵਂਤੀ ਚ ਪ੍ਰਵੇਗੇਨ ਹ੍ਰਦੇ ਚਂਦ੍ਰਮਸਃ ਸ਼ੁਭੇ । ਤਯਾ ਹ੍ਯੁਤ੍ਪਾਦਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸ ਹ੍ਰਦਃ ਸਾਗਰੋਪਮਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੋਈ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸਰੋਵਰ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰਾਂ ਪਰ੍ਵਤੈਰਪਿ । ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਿਰਸੈਵ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਫਿਰ ਪਿਨਾਕਧਰ ਨੇ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਝੱਲਿਆ।
ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਕੇਤੁਮਾਲੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਜਂਬੂਖਂਡੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਹਾਜਨਪਦੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮੇਰੂ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਜੰਬੂਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਆਯੁਰ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਨਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਸਮਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਲੋਕੋ, ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ। ਮਰਦ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਅਨਾਮਯਾ ਵੀਤਸ਼ੋਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ । ਜਾਯਂਤੇ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ੍ਤਪ੍ਤਕਨਕਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਮਰਦ ਪੱਕੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਮਾਦਨਸ਼ृਂਗੇषੁ ਕੁਬੇਰਃ ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ । ਸਂਵृਤੋਪ੍ਸਰਸਾਂ ਸਂਘੈਰ੍ਮੋਦਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾਧਿਪਃ
ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਸ਼ਿਖਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਕੁਬੇਰ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਮਾਦਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਪਰੇ ਵਿਗਤਪਾਤਕਾਃ । ਏਕਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਪਰਮਾਯੁषਃ
ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾ ਨਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੇਜੋਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਲਪਤ੍ਰਾਭਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੁਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਰਦ ਕਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਉਤਪਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹਨ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਧਰਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਾਦ੍ਧੈਰਣ੍ਯਕਂ ਵਰਮ੍ । ਵਰ੍षਮੈਰਾਵਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਨਾਜਨਪਦਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ ਨੀਲ ਉਤਪਲ ਵਾਲਾ ਚਿੱਟਾ ਦੇਸ਼, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਦੇਸ਼, ਤੇ ਐਰਾਵਤ ਨਾਮਕ ਵਧੀਆ ਭੂਮੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਧਨੁਖਂਡੇਃ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦ੍ਵੇ ਵਰ੍षੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰੇ । ਇਲਾਵृਤ੍ਤਂ ਮਧ੍ਯਗਂ ਤੁ ਪਂਚਵਰ੍षਾਣਿ ਚੈਵ ਹਿ
ਧਨੁਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਦੋ ਭਾਗ ਹਨ — ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰ। ਵਿਚਕਾਰ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਜ ਭਾਗ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਮੇਤੇਭ੍ਯੋ ਵਰ੍षਮੁਦ੍ਰਿਚ੍ਯਤੇ ਗੁਣੈਃ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਮਾਣਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਕਾਮਤੋऽਰ੍ਥਤਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਭਾਗ ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ — ਉਮਰ, ਮਾਪ, ਸਿਹਤ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ।
ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਏਵਮੇषਾ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪਰ੍ਵਤੈਃ ਪृਥਿਵੀ ਚਿਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇਹ ਗੁਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹੇਮਕੂਟਸ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਨ੍ਕੈਲਾਸੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਦੇਵੋ ਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਹੇਮਕੂਟਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੈਲਾਸ ਹੈ। ਉਥੇ, ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦੇਵ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰੇਣ ਕੈਲਾਸਂ ਮੈਨਾਕਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਹਿਰਣ੍ਯਸ਼ृਂਗਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯੋ ਮਣਿਮਯੋ ਗਿਰਿਃ
ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਮੈਨਾਕ ਪਹਾੜ ਦੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ, ਹਿਰਣਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨਾਮਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਮਹਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਕਾਂਚਨਵਾਲੁਕਮ੍ । ਰਮ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਸਰੋ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਦਿਵਿਆ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਰੇਤ ਵਾਲਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਹਣਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਰੋਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਭਾਗੀਰਥ ਰਹੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਾਗੀਰਥੀਂ ਗਂਗਾਮੁਵਾਸ ਬਹੁਲਾਃ ਸਮਾਃ । ਯੂਪਾ ਮਣਿਮਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਃ
ਭਾਗੀਰਥੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਭਾਗੀਰਥ ਉਥੇ ਕਈ ਸਾਲ ਰਹੇ। ਉਥੇ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਯੂਪ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੇਤ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਗਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਭੂਤਿਪਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਥੇ, ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਰਬ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸ੍ਯਤੇ ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਾ ਯਤ੍ਰ ਭੂਤਃ ਸਮਂਤਤਃ । ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਨੁਃ ਸ੍ਥਾਣੁਸ਼੍ਚ ਪਂਚਮਃ
ਉਥੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਏਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਨੁ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਸਥਾਣੂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦਪਾਕ੍ਰਾਂਤਾ ਸਪ੍ਤਧਾ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਤਿੰਨ-ਮਾਰਗਾ ਨਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋਈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਟੋਦਕਾ ਸਾ ਨਲਿਨੀ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਜਂਬੂਨਦੀ ਚ ਸੀਤਾ ਚ ਗਂਗਾ ਸਿਂਧੁਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਮੀ
ਉਹ ਹਨ ਵਟੋਦਕਾ, ਨਲਿਨੀ, ਪਾਰਵਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਜੰਬੂਨਦੀ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਗੰਗਾ ਸਿੰਧੁ।
ਅਚਿਂਤ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਸਂਜ੍ਞਾ ਸਾ ਪ੍ਰਭਾਵੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਉਪਾਸ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਰਯੁਗਪਰ੍ਯਯੇ
ਉਹ ਅਕਲਪਨਯੋਗ, ਦਿਵ੍ਯ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਾਦृਸ਼੍ਯਾ ਚ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਏਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤਗਂਗਾਸ੍ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਕਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਥਾਂ; ਇਹ ਸੱਤ ਦਿਵ੍ਯ ਗੰਗਾਵਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਵੈ ਹਿਮਵਤੀ ਹੇਮਕੂਟੇ ਚ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ । ਸਰ੍ਪਾ ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਨਿषਧੇ ਗੋਕਰ੍ਣਂ ਚ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਹਿਮਵਤ 'ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਹੇਮਕੂਟ 'ਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕ, ਨਿਸ਼ਧ 'ਤੇ ਸੱਪ ਤੇ ਨਾਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਗੋਕਰਨ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸੁਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਪਰ੍ਵਤਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਨਿषਧੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੀਲੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਪਰਬਤ ਹੀ ਪਰਬਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੰਧਰਵ ਨਿਸ਼ਧ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀ ਨੀਲਾ 'ਤੇ।
ਸ਼ृਂਗਵਾਂਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸਂਚਰਃ । ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਭਾਗਸ਼ਃ
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਾਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵਰਸ਼ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ।
ਭੂਤਾਨ੍ਯੁਪਨਿਵਿष੍ਟਾਨਿ ਗਤਿਮਂਤਿ ਧ੍ਰੁਵਾਣਿ ਚ । ਤੇषਾਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਬਹੁਵਿਧਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵਮਾਨੁषਾ
ਉਥੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਸਥਿਰ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧੀਕ, ਦੇਵਤਾਈ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਂ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇ ਯਾ ਤੁ ਵਿਭੂषਿਤਾ । ਯਾਂ ਤੁ ਪृਚ੍ਛਥ ਮਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਿਵ੍ਯਮੇਨਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਕृਤਿਮ੍
ਇਹ ਗਿਣਨਾ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨੋ, ਜੋ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਸ ਦਿਵ੍ਯ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਜੋ ਖਰਗੋਸ਼ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ਸ਼ਸ੍ਯ ਦ੍ਵੇ ਵਰ੍षੇ ਉਕ੍ਤੇ ਯੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰੇ । ਕਰ੍ਣੇ ਤੁ ਨਾਗਦ੍ਵੀਪਸ਼੍ਚ ਕਾਸ਼੍ਯਪਦ੍ਵੀਪ ਏਵ ਚ
ਖਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੋ ਵਰਸ਼ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੰਨ 'ਤੇ ਨਾਗਦਵੀਪ ਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਦਵੀਪ ਹਨ।