ਇਦਂ ਤੁ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਤਤੋ ਹੈਮਵਤਂ ਪਰਮ੍ । ਹੇਮਕੂਟਾਤ੍ਪਰਂ ਚੈਵ ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਇਹ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਿਮਵਤ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ; ਹੇਮਕੂਟ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਰੀਵਰਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਨੀਲਸ੍ਯ ਨਿषਧਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਣ ਚ । ਪ੍ਰਾਗਾਯਤੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਮਹਾਨ ਮਾਲਯਵਤ ਪਹਾੜ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਮਾਲ੍ਯਵਤਃ ਪਰ੍ਵਤੋ ਗਂਧਮਾਦਨਃ । ਪਰਿਮਂਡਲਸ੍ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮੇਰੁਃ ਕਨਕਪਰ੍ਵਤਃ
ਮਾਲਯਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੋਲਾਕਾਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਖੜਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਤਰੁਣਾਭਾਸੋ ਵਿਧੂਮ ਇਵ ਪਾਵਕਃ । ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਰੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਧੂੰਏ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਅਧਸ੍ਤਾਚ੍ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਰ੍ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਮਧਸ਼੍ਚ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਚ ਲੋਕਾਨਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਆੜੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇष੍ਵਮੀ ਦ੍ਵੀਪਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਃ ਕੇਤੁਮਾਲਸ਼੍ਚ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਚਾਰ ਵਧੀਆ ਟਾਪੂ ਸਥਿਤ ਹਨ: ਭਦਰਾਸ਼ਵ, ਕੇਤੁਮਾਲ, ਤੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ।
ਉਤ੍ਤਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਰੁਵਃ ਕृਤਪੁਣ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਾਃ । ਵਿਹਂਗਸੁਮੁਖੋ ਯਸ੍ਤੁ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਃ ਕਿਲ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੁਰੁ ਹਨ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹਨ; ਉਥੇ ਵਿਹੰਗਸੁਮੁਖ, ਜੋ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵੈ ਵਿਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਾਯਸਾਨ੍ । ਮੇਰੁਰੁਤ੍ਤਮਮਧ੍ਯਾਨਾਮਧਮਾਨਾਂ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਾਂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਮੇਰੂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ, ਮੱਧ ਤੇ ਹੇਠਲਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਅਵਿਸ਼ੇषਕਰੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤਮਾਦਿਤ੍ਯੋਨੁਪਰ੍ਯੇਤਿ ਸਤਤਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਵਰਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ; ਸੂਰਜ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਸ ਪਰ੍ਵਤੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਆਪਣੇ ਤਾਰਿਆਂ ਸਮੇਤ ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਹਾੜ, ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭਵਨੈਰਾਵृਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਰ੍ਜਾਂਬੂਨਦਮਯੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਗਣਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾਸੁਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਜੰਬੂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੈਲੇ ਕ੍ਰੀਡਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੀ ਹਨ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਂਤੇऽਨੇਕ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਤੁਂਬੁਰੁਰ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਹਾਹਾ ਹੂਹੂਃ
ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਈ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੁੰਬੁਰੂ, ਨਾਰਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਹਾਹਾ ਤੇ ਹੂਹੂ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯਾਮਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ । ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਉਥੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਭਦ੍ਰਂ ਵਃ ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਰ੍ਵਣਿ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯੁਸ਼ਨਾ ਕਾਵ੍ਯੋ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਉਸ਼ਨਾਸ ਕਾਵਿਆ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਹੈਮਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤਸ੍ਯੈਤੇ ਰਤ੍ਨਪਰ੍ਵਤਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਬੇਰੋ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਭਾਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਰਤਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਰਤਨ ਪਹਾੜ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭਾਗਵਾਨ ਕੁਬੇਰ ਉਥੇ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਲਾਂਸ਼ਂ ਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਨੁष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਂਤਰੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੈਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਥੋਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਹਾੜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਿਵਿਆ ਬਾਗ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ਼ਿਲਾਜਾਲਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼ੁਪਤਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਭੂਤੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ
ਉਥੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਿਵਿਆ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਉਮਾਸਹਾਯੋਭਗਵਾਨ੍ਰਮਤੇ ਭੂਤਭਾਵਨਃ । ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਮਯੀਂ ਮਾਲਾਂ ਬਿਭ੍ਰਦਾਪਾਦਲਂਬਿਨੀਮ੍
ਭਗਵਾਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਰਮਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲੰਬੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨੇਤ੍ਰੈਃ ਕृਤੋਦ੍ਦ੍ਯੋਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯੈਰਿਵੋਦਿਤੈਃ । ਤਮੁਗ੍ਰਤਪਸਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ; ਉਗਰ ਤਪ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਹਿ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤੈਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਤ੍ਪਰਮਿਤਾ ਭੀਮਨਿਰ੍ਘਾਤਨਿਸ੍ਵਨਾ । ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਤਮੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾ ਗਂਗਾ ਭਾਗੀਰਥੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਗੰਗਾ, ਭਾਗੀਰਥੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਭਿਆਨਕ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਲਵਂਤੀ ਚ ਪ੍ਰਵੇਗੇਨ ਹ੍ਰਦੇ ਚਂਦ੍ਰਮਸਃ ਸ਼ੁਭੇ । ਤਯਾ ਹ੍ਯੁਤ੍ਪਾਦਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸ ਹ੍ਰਦਃ ਸਾਗਰੋਪਮਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੋਈ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸਰੋਵਰ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰਾਂ ਪਰ੍ਵਤੈਰਪਿ । ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਿਰਸੈਵ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਫਿਰ ਪਿਨਾਕਧਰ ਨੇ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਝੱਲਿਆ।
ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਕੇਤੁਮਾਲੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਜਂਬੂਖਂਡੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਹਾਜਨਪਦੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮੇਰੂ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਜੰਬੂਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਆਯੁਰ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਨਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਸਮਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਲੋਕੋ, ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ। ਮਰਦ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਅਨਾਮਯਾ ਵੀਤਸ਼ੋਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ । ਜਾਯਂਤੇ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ੍ਤਪ੍ਤਕਨਕਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਮਰਦ ਪੱਕੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਮਾਦਨਸ਼ृਂਗੇषੁ ਕੁਬੇਰਃ ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ । ਸਂਵृਤੋਪ੍ਸਰਸਾਂ ਸਂਘੈਰ੍ਮੋਦਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾਧਿਪਃ
ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਸ਼ਿਖਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਕੁਬੇਰ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਮਾਦਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਪਰੇ ਵਿਗਤਪਾਤਕਾਃ । ਏਕਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਪਰਮਾਯੁषਃ
ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾ ਨਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੇਜੋਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਲਪਤ੍ਰਾਭਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੁਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਰਦ ਕਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਉਤਪਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹਨ।