ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਤਂ ਵੇਨਮਂਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਗਤੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਵੇਨ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਂਪੂਰ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨੇ। ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪ੍ਤੌ ਚ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਅਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇਹ ਸੌ ਤੇਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਂਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਗਤੇ ਵਿष੍ਣੌ ਵੇਨੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਇਤਿ ਚਿਂਤਾਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਵੇਨ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕਿੱਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਸ਼੍ਚਿਂਤਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ । ਸਮਾਹੂਯ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਂ ਪृਥੁਂ ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਤਦਾ । ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ਤਾਰਿਤੋਸ੍ਮਿ ਸੁਪਾਤਕਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ — ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਨੀਤ ਉਜ੍ਜ੍ਵਲਤਾਂ ਵਤ੍ਸ ਵਂਸ਼ੋ ਮੇ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਪृਥੋ । ਮਯਾ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤੋ ਦੋषੈਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਗੁਣੈਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਃ
ਪ੍ਰਿਥੂ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਚਮਕ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਤੇਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਫਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਜੇਹਮਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਦਾਸ੍ਯੇ ਦਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸਕਾਯਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਮੈਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿਆਂਗਾ। ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸਂਭਰਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸਂਭਾਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਆਮਂਤ੍ਰਯ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲੈ।
ਏਵਂ ਪृਥੁਃ ਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਵੇਨੇਨਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਵੇਨਂ ਪਿਤਰਮਾਦਰਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੇਨ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੇ ਆਦਰ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੇਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਰੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨ੍ਮਨੋਨੁਗਾਨ੍ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਵਾ ਮਾਨੁषਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਭੋਗ। ਦਿਵਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੈਵ ਪਿਤਰਂ ਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਪਰਮ੍ । ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਪृਥ੍ਵੀਸ਼ਃ ਸਬਾਣਂ ਯਤ੍ਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਦੇਸ਼ ਭਟਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਘੋषਧ੍ਵਂ ਭੂਤਲੇ ਮਮ । ਪਾਪਮੇਵ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤ੍ਰਿਵਿਧੇਨ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੇਰਾ ਇਹ ਐਲਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੋ—ਕੋਈ ਵੀ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰੇ।'
ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਆਜ੍ਞਾਂ ਵੇਨਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ । ਉਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਸੋ ਹਿ ਯਾਸ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦਾਨਮੇਵ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚੈਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਯਜਧ੍ਵਂ ਮਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਨ੍ਮਨਸ੍ਕਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ
ਸਿਰਫ ਦਾਨ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰੋ; ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਕਰਨ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ।
ਏਵਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਵਾਸੌ ਰਾਜ੍ਯਂ ਭृਤ੍ਯੇषੁ ਵੇਨਜਃ । ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਚ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਪਸੋਰ੍ਥੇ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਵੇਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਪੁਰਹਿਤਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੋषਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਂਯਮ੍ਯ ਵਿषਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਨ੍ । ਸ਼ਤਵਰ੍षਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵੈ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਿਨਾ ਖਾਧੇ ਰਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਤੁष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪृਥੁਮੁਵਾਚ ਹ । ਤਪਸ੍ਤਪਸਿ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਵਦ
ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ।'
ਪृਥੁਰੁਵਾਚ- ਵੇਨ ਏष ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ । ਸਮਾਚਰਤਿ ਯਃ ਪਾਪਮਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਨਰਾਧਮਃ
ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੇਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਹੈ।'
ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਤ੍ਤਾ ਭਵਤ੍ਵੇष ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਅਦृष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਚਕ੍ਰੈਰ੍ਹਰਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
'ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਆਪ ਜਨਾਰਦਨ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਹਰੀ ਆਪਣੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾਚਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਾਂਛਤਿ ਪਾਤਕਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਤ੍ਰੁਟ੍ਯਂਤੁ ਫਲਂ ਪਕ੍ਵਂ ਯਥਾ ਦ੍ਰੁਮਾਤ੍
'ਜੋ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪੱਕੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਣ।'
ਏਤਦੇਵ ਵਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਦੋषਭਾਵੇਨ ਨ ਲਿਪ੍ਯਤਿ ਪਿਤਾ ਮਮ
'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ: ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਲਪੇਟਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ।'
ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਰਂ ਦਾਤੁਂ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ । ਦਦਸ੍ਵ ਉਤ੍ਤਮਂ ਕਾਮਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
'ਜੇ ਤੂੰ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਹੇ ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੂਤਤਾਂ ਗਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸ਼ਾਸਿਤੋ ਵਤ੍ਸ ਪੁਤ੍ਰੇਣਾਪਿ ਤ੍ਵਯਾ ਪृਥੋ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਐ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਥੂ, ਉਹ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਏਵਂ ਪृਥੁਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵਰਂ ਦਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਵਿਭੁਃ । ਪृਥੁਰੇਵ ਸਮਾਯਾਤੋ ਰਾਜ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਪ੍ਰਿਥੂ ਆਪ ਰਾਜ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਵੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪਾਪਂ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਚਾਚਰੇਤ੍ । ਯਸ੍ਤੁ ਚਿਂਤਯਤੇ ਪਾਪਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧੇਨਾਪਿ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਵੀ ਸੀ—
ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਦੋ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਥਾਚਕ੍ਰੈਰ੍ਨਿਕृਂਤਿਤਃ । ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈ ਪਾਪਂ ਨੈਵ ਕੋਪਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
—ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯਾਜ੍ਞਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਸ੍ਯ ਵੈਨ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਃ ਸਮਾਚਾਰੈਃ ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਹੁਕਮ ਇੰਝ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਸੀ; ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਦਾਨਭੋਗੈਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ । ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਂਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਲੋਕ ਦਾਨ ਤੇ ਭੋਗ ਰਾਹੀਂ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਸਨ; ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕ ਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਚੌਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਵੇਨਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਸੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪृਥੁਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਸਂਬਭ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਸਂਭਾਰਾਨ੍ਨਾਨਾਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਵੇਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਪృਥੂ ਨੇ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਏ।