ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪृਚ੍ਛਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍ । ਸ੍ਥਲਜਾਚ੍ਚੋਦਕਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬਾਹ੍ਯਂ ਮਲਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਬਾਹਰੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਕृਤਾਨ੍ਪਾਪਾਨ੍ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਸਂਸਾਰਤਾਰਣਾਯੈਵ ਜਂਗਮਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਗੁਰੂ-ਤੀਰਥ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਲਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਸ਼ੁਕ ਏਵਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਰਰਾਮ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨੀ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਜਂਗਮਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਚਲਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਨਾਹਂ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮਾਰ੍ਥੀ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਕਾਮਯੇ । ਸਦੇਹੋ ਗਂਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਵ ਕਾਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਵੇਨ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਮੈਂ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਵਰਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯਦਿ ਦਾਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ । ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਯਜ ਤ੍ਵਮਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਰਾਜਸੂਯੇਨ ਭੂਪਤੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰ।
ਗੋ ਭੂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਮ੍ਬੁਧਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਕੁਰੁ ਦਾਨਂ ਮਹਾਮਤੇ । ਦਾਨਾਨ੍ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈ ਪਾਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਧ੍ਯਾਦਿਘੋਰਕਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰ। ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤੁ ਦਾਨੇਨ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚ ਭੂਪਤੇ
ਚਾਰੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਕੜੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਦਾਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰ।
ਯਾਦृਸ਼ੇਨਾਪਿ ਭਾਵੇਨ ਮਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਦਾਤਿ ਯਃ । ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਭਾਵਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਜਿਸ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਉਸੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਸੱਚ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ऋषੀਣਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤੇ ਪਾਪਸਂਚਯਃ । ਆਗਮਿष੍ਯਸਿ ਯਜ੍ਞਾਂਤੇ ਮਮ ਦੇਹਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਣਗੇ। ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਆਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਤਂ ਵੇਨਮਂਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਗਤੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਵੇਨ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਂਪੂਰ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨੇ। ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪ੍ਤੌ ਚ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਅਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇਹ ਸੌ ਤੇਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਂਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਗਤੇ ਵਿष੍ਣੌ ਵੇਨੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਇਤਿ ਚਿਂਤਾਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਵੇਨ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕਿੱਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਸ਼੍ਚਿਂਤਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ । ਸਮਾਹੂਯ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਂ ਪृਥੁਂ ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਤਦਾ । ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ਤਾਰਿਤੋਸ੍ਮਿ ਸੁਪਾਤਕਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ — ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਨੀਤ ਉਜ੍ਜ੍ਵਲਤਾਂ ਵਤ੍ਸ ਵਂਸ਼ੋ ਮੇ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਪृਥੋ । ਮਯਾ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤੋ ਦੋषੈਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਗੁਣੈਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਃ
ਪ੍ਰਿਥੂ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਚਮਕ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਤੇਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਫਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਜੇਹਮਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਦਾਸ੍ਯੇ ਦਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸਕਾਯਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਮੈਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿਆਂਗਾ। ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸਂਭਰਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸਂਭਾਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਆਮਂਤ੍ਰਯ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲੈ।
ਏਵਂ ਪृਥੁਃ ਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਵੇਨੇਨਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਵੇਨਂ ਪਿਤਰਮਾਦਰਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੇਨ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੇ ਆਦਰ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੇਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਰੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨ੍ਮਨੋਨੁਗਾਨ੍ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਵਾ ਮਾਨੁषਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਭੋਗ। ਦਿਵਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੈਵ ਪਿਤਰਂ ਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਪਰਮ੍ । ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਪृਥ੍ਵੀਸ਼ਃ ਸਬਾਣਂ ਯਤ੍ਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਦੇਸ਼ ਭਟਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਘੋषਧ੍ਵਂ ਭੂਤਲੇ ਮਮ । ਪਾਪਮੇਵ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤ੍ਰਿਵਿਧੇਨ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੇਰਾ ਇਹ ਐਲਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੋ—ਕੋਈ ਵੀ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰੇ।'
ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਆਜ੍ਞਾਂ ਵੇਨਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ । ਉਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਸੋ ਹਿ ਯਾਸ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦਾਨਮੇਵ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚੈਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਯਜਧ੍ਵਂ ਮਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਨ੍ਮਨਸ੍ਕਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ
ਸਿਰਫ ਦਾਨ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰੋ; ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਕਰਨ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ।
ਏਵਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਵਾਸੌ ਰਾਜ੍ਯਂ ਭृਤ੍ਯੇषੁ ਵੇਨਜਃ । ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਚ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਪਸੋਰ੍ਥੇ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਵੇਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਪੁਰਹਿਤਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੋषਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਂਯਮ੍ਯ ਵਿषਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਨ੍ । ਸ਼ਤਵਰ੍षਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵੈ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਿਨਾ ਖਾਧੇ ਰਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਤੁष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪृਥੁਮੁਵਾਚ ਹ । ਤਪਸ੍ਤਪਸਿ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਵਦ
ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ।'
ਪृਥੁਰੁਵਾਚ- ਵੇਨ ਏष ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ । ਸਮਾਚਰਤਿ ਯਃ ਪਾਪਮਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਨਰਾਧਮਃ
ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੇਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਹੈ।'
ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਤ੍ਤਾ ਭਵਤ੍ਵੇष ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਅਦृष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਚਕ੍ਰੈਰ੍ਹਰਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
'ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਆਪ ਜਨਾਰਦਨ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਹਰੀ ਆਪਣੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾਚਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਾਂਛਤਿ ਪਾਤਕਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਤ੍ਰੁਟ੍ਯਂਤੁ ਫਲਂ ਪਕ੍ਵਂ ਯਥਾ ਦ੍ਰੁਮਾਤ੍
'ਜੋ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪੱਕੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਣ।'