ਗਰ੍ਭਯੋਗਸਮਾਰੂਢਃ ਪੁਨਸ੍ਤਂ ਚਿਂਤਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤੇਨ ਮੇ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਜਾਤਂ ਵੈ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਉਹੀ ਗੱਲ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਨਿਰਲੇਪ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਗੁਰੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵੈ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਸ੍ਯਵਾਕ੍ਯੋਦਕੈਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛੈਃ ਕਾਯਸ੍ਯ ਮਲਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੈਲ ਧੁਲ ਗਈ।
ਸਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਕृਤਮ੍ । ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ੁਕਜਾਤਿਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਦੋਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ, ਤੋਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਨਭਾਵੇਨ ਮਰਣੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮृਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤਦ੍ਭਾਵੇਨਾਪਿ ਭਾਵਿਤਃ
ਤੋਤੇ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ, ਜਦ ਮੌਤ ਨੇ ਆ ਲਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮਰ ਗਿਆ।
ਤਾਦृਸ਼ੋऽਸ੍ਮਿ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਃ ਸ਼ੁਕਰੂਪੋ ਮਹੀਤਲੇ । ਮਰਣੇ ਯਾਦृਸ਼ੋ ਭਾਵਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪਰਿਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੋਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਜਿਹੋ ਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਬਣਦੀ ਹੈ—
ਤਾਦृਸ਼ਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਤਦ੍ਰੂਪਾਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਯਣਾਃ । ਤਦ੍ਗੁਣਾਸ੍ਤਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾਸ੍ਤੇ ਭਾਵਭੂਤਾ ਭਵਂਤਿ ਹਿ
ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਹੀ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਸੁਰਤ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਖਾਸੀਤਾਂ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹੀ ਹਾਲਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯਕਾਲਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਭਾਵੇਨਾਪਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਤੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਮਹਮਤ੍ਰ ਮਹਾਮਤੇ
ਮੌਤ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਐਸੇ ਮਨ ਦੇ ਹਾਲ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦ੍ਭੂਤਂ ਯਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਜ੍ਞਾਨੇਨਾਪਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਹੈ—ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ।
ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦਾਮ੍ਯਹਂ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋਪਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਾਰਣਾਯ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸਂਸਾਰੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਇਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕ ਦੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੀਰ੍ਥਂ ਗੁਰੁਸਮਂ ਬਂਧਚ੍ਛੇਦਕਰਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਭਾਰ੍ਗਵਨਂਦਨ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੁਰੂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ—ਸੁਣ, ਹੇ ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪृਚ੍ਛਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍ । ਸ੍ਥਲਜਾਚ੍ਚੋਦਕਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬਾਹ੍ਯਂ ਮਲਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਬਾਹਰੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਕृਤਾਨ੍ਪਾਪਾਨ੍ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਸਂਸਾਰਤਾਰਣਾਯੈਵ ਜਂਗਮਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਗੁਰੂ-ਤੀਰਥ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਲਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਸ਼ੁਕ ਏਵਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਰਰਾਮ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨੀ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਜਂਗਮਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਚਲਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਨਾਹਂ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮਾਰ੍ਥੀ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਕਾਮਯੇ । ਸਦੇਹੋ ਗਂਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਵ ਕਾਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਵੇਨ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਮੈਂ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਵਰਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯਦਿ ਦਾਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ । ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਯਜ ਤ੍ਵਮਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਰਾਜਸੂਯੇਨ ਭੂਪਤੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰ।
ਗੋ ਭੂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਮ੍ਬੁਧਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਕੁਰੁ ਦਾਨਂ ਮਹਾਮਤੇ । ਦਾਨਾਨ੍ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈ ਪਾਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਧ੍ਯਾਦਿਘੋਰਕਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰ। ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤੁ ਦਾਨੇਨ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚ ਭੂਪਤੇ
ਚਾਰੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਕੜੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਦਾਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰ।
ਯਾਦृਸ਼ੇਨਾਪਿ ਭਾਵੇਨ ਮਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਦਾਤਿ ਯਃ । ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਭਾਵਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਜਿਸ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਉਸੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਸੱਚ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ऋषੀਣਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤੇ ਪਾਪਸਂਚਯਃ । ਆਗਮਿष੍ਯਸਿ ਯਜ੍ਞਾਂਤੇ ਮਮ ਦੇਹਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਣਗੇ। ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਆਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਤਂ ਵੇਨਮਂਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਗਤੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਵੇਨ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਂਪੂਰ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨੇ। ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪ੍ਤੌ ਚ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਅਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇਹ ਸੌ ਤੇਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਂਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਗਤੇ ਵਿष੍ਣੌ ਵੇਨੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਇਤਿ ਚਿਂਤਾਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਵੇਨ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕਿੱਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਸ਼੍ਚਿਂਤਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ । ਸਮਾਹੂਯ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਂ ਪृਥੁਂ ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਤਦਾ । ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ਤਾਰਿਤੋਸ੍ਮਿ ਸੁਪਾਤਕਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ — ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਨੀਤ ਉਜ੍ਜ੍ਵਲਤਾਂ ਵਤ੍ਸ ਵਂਸ਼ੋ ਮੇ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਪृਥੋ । ਮਯਾ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤੋ ਦੋषੈਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਗੁਣੈਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਃ
ਪ੍ਰਿਥੂ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਚਮਕ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਤੇਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਫਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਜੇਹਮਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਦਾਸ੍ਯੇ ਦਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸਕਾਯਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਮੈਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿਆਂਗਾ। ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸਂਭਰਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸਂਭਾਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਆਮਂਤ੍ਰਯ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲੈ।
ਏਵਂ ਪृਥੁਃ ਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਵੇਨੇਨਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਵੇਨਂ ਪਿਤਰਮਾਦਰਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੇਨ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੇ ਆਦਰ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੇਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਰੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨ੍ਮਨੋਨੁਗਾਨ੍ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਵਾ ਮਾਨੁषਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਭੋਗ। ਦਿਵਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।