ਦृष੍ਟੇਨ ਵਂਦਿਤੇਨਾਪਿ ਸ੍ਪृष੍ਟੇਨ ਚ ਧृਤੇਨ ਕੇ
ਵੇਖਣ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਫੜਨ ਨਾਲ—
ਤਾਵਦ੍ ਭ੍ਰਮਂਤਿ ਭੁਵਨੇ ਮਨੁਜਾ ਭਵੋਤ੍ਥ ਦਾਰਿਦ੍ਯ੍ਰ ਰੋਗ ਮਰਣ ਵ੍ਯਸਨਾਭਿਭੂਤਾਃ
ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਆਈ ਗਰੀਬੀ, ਰੋਗ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ।
ਯਤ੍ਸਂਸ੍ਮृਤਿਃ ਸਪਦਿ ਕृਂਤਤਿ ਦੁष੍ਕृਤੌਘਂ ਪਾਪਾਵਲੀਂ ਜਯਤਿ ਯੋਜਨ ਲਕ੍ਸ਼ਤੋऽਪਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ਦੂਰ ਹੋਵੇ।
ਆਲੋਕੋਤ੍ਕਂਠਿਤੇਨ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤ ਮਨਸਾ ਵਰ੍ਤ੍ਮ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਂ ਸਦ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕृਤ੍ਯਮੇਤਾਮਥ ਪ੍ਰਥਮ ਕृਤੀ ਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਿਂਧੁਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀਭੂਤ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਮਾਨਂਦਦਾਯਿਨੀ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਬਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਰ੍ਮ ਦ੍ਰਵੌਘਂ ਮੁਰਰਿਪੁ ਚਰਣਾਂਭੋਜ ਪੀਯੂषਸਾਰਂ।। ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਬ੍ਧੇਸ੍ਤਰਿਤ੍ਰਂ ਸੁਰਮਨੁਜਨੁਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੋਪਾਨ ਮਾਰ੍ਗਮ੍। । ਸਰ੍ਵਾਂਹੋਹਾਰਿ ਵਾਰਿ ਪ੍ਰਵਰ ਗੁਣਗਣਂਭਾਸਿ ਯਾ ਸਂਵਹਂਤੀ
ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰਾ ਹੈ; ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ ਬੇੜੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਰਸਤਾ; ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਃਸਿਂਧੋ ਦੁਰਿਤਾਬ੍ਧਿਮਗ੍ਨ ਜਨਤਾ ਸਂਤਾਰਣਿ ਪ੍ਰੋਲ੍ਲਸਤ੍ਕਲ੍ਲੋਲਾ। । ਮਲਕਾਂਤਿਨਾਸ਼ਿਤਤਮਸ੍ਤੋਮੇ ਜਗਤ੍ਪਾਵਨਿ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਤੋਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਚਮਕ ਮਲ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹਂ ਹੋ ਮਾਨਸ ਕਂਪਸੇ ਕਿਮੁ ਸਖੇ ਤ੍ਰਸ੍ਤੋਭਯਾਨ੍ਨਾਰਕਾਤ੍ਕਿਂ ਤੇ। ਭੀਤਿਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਦੁਰਿਤਕृਤ੍ਸਂਜਾਯਤੇ ਨਾਰਕੀ ।। ਮਾਭੈषੀਃ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਗਤਿਂ ਯਦਿ ਮਯਾ ਪਾਪਾਚਲ। ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਿਨੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤੇ ਨਿਰਯਂ ਕਥਃ ਕਿਮਪਰਂ ਕਿਂ ਮੇ ਨ ਧਰ੍ਮਂ ਧਨਮ੍
ਹੈ ਮਾਨਸਾ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਕੰਬਦੀ ਹੈਂ? ਦੋਸਤ, ਕੀ ਤੂੰ ਦੋ ਨਰਕਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹੈਂ? ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਡਰ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਡਰ ਨਾ ਕਰ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਜੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਰਕਾਬੀ ਤੈਥੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਰਮ ਜਾਂ ਧਨ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ?
ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਾਦਿ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਮੁਦਮਨੁਭਵਨਂ ਮਜ੍ਜਨਂ ਯਤ੍ਰ ਚੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਨਾਰ੍ਯੋਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਹृष੍ਟਾ। ਵਿਬੁਧ ਸੁਰਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸਂਭਾਵਨੇਨ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਤੇ ਲਭਂਤੇ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ਅਸ਼ੁਭਕृਤੋਪ੍ਯਤ੍ਰ ਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸਤਿ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉੱਥੇ, ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵੇਦ ਹਨ।
ਬੁਦ੍ਧੇ ਸਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰੇਵਂ ਭਵਤੁ ਤਵ ਸਖੇ ਮਾਨਸ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯੇਧਿ ਪ੍ਰਕਟ ਗੁਣ ਵਪੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਪ੍ਰਾਣਿ ਪੁष੍ਟਿਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਃ
ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਆਵੇ, ਦੋਸਤ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਪਾ ਲਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਜਾਹ੍ਨਵੀ ਰਵਿਸੁਤਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਪੁਤ੍ਰੀ ਸਿਂਧੁਤ੍ਰਯਾਭਰਣਤੀਰ੍ਥਵਰ ਪ੍ਰਯਾਗ। । ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਮਾਮਨੁਗृਹਾਣ ਨਯਸ੍ਵ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਮਂਤਸ੍ਤਮੋ ਦਸ਼ਵਿਧਂ ਦਲਯ ਸ੍ਵਧਾਮ੍ਨਾ
ਹੇ ਸ੍ਰੀ ਜਾਹਨਵੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ, ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਉੱਤੇ ਲੈ ਚੱਲ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾ।
ਵਾਗੀਸ਼ ਵਿष੍ਣ੍ਵੀਸ਼ ਪੁਰਂਦਰਾਦ੍ਯਾਃ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਾਯ ਵਿਦਾਂਵਿਦੋऽਪਿ। । ਭਜਂਤਿ ਯਤ੍ਤੀਰਮਨੀਲਨੀਲਂ ਸਤੀਰ੍ਥਰਾਜੋ ਜਯਤਿ ਪ੍ਰਯਾਗਃ
ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗਿਆਨੀ ਵੀ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਨੀਲੇ ਕੰਢੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਕਲਿਂਦਜਾ ਸਂਗਮ ਵਾਪ੍ਯਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਗਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਧੁਨੀਧੁਨੋਤਿ। । ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮ ਤਾਪਤ੍ਰਿਤਯਂ ਜਨਸ੍ਯ ਸ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜੋ ਜਯਤਿ ਪ੍ਰਯਾਗਃ
ਜਿੱਥੇ ਹਿਮਾਲਾ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਗੰਗਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮ ਤਿੰਨ ਤਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਵਟਃ ਸ਼੍ਯਾਮਗੁਣੋਵृਣੋਤਿ ਸ੍ਵਚ੍ਛਾਯਯਾ ਸ਼੍ਯਾਮਲ ਯਾਜਨਾਨਾਮ੍। । ਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਰਮਂ ਕृਂਤਤਿ ਯਤ੍ਰਦृष੍ਟਃ ਸ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜੋ ਜਯਤਿ ਪ੍ਰਯਾਗਃ
ਕਾਲਾ ਵਟ, ਕਾਲੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਆਪਣੀ ਸਾਫ ਛਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਕਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਕਾਲਾ ਥਕਾਵਟ ਕੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋਪ੍ਯਾਤ੍ਮਕृਤਿਂ ਵਿਹਾਯ ਭਜਂਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਕ ਭਾਗਧੇਯਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਨੇਕ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਸੇਵਯਾ ਦੇਵ ਨृਦੇਵਤਾਦਿ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਮਾਮਨਂਤਿ। । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮ ਭੂਮਿਰਾਜ੍ਯਂ ਸ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜੋ ਜਯਤਿ ਪ੍ਰਯਾਗਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤੇ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਖਦੇ ਹਨ: 'ਸਵਰਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ—ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।'
ਏਨਾਂਸਿ ਹਂਤੀਤਿ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਵਾਰ੍ਤਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਦृਸ਼ੋ ਭਵਂਤਿ। । ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਂ ਪ੍ਰਤਤਾਪ ਗੋਭਿਃ ਸ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜੋ ਜਯਤਿ ਪ੍ਰਯਾਗਃ
ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਯਾਗ ਹੈ।
ਧਤ੍ਤੇ ऽਭਿਤਸ਼੍ਚਾਮਰ ਚਾਰੁਕਾਂਤਿਂ ਸਿਤਾਸਿਤੇ ਯਤ੍ਰਸਰਿਦ੍ਵਰੇਣ੍ਯੇ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਇਹ ਚਮਰੇ ਦੇ ਸਫੈਦ ਤੇ ਕਾਲੇ ਪੰਖਿਆਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਿਆ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਨਪੁਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰਿਪਥਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਸਮਾਗਮੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਤਯਾਗਮਾਤ੍ਰਾਤ੍
ਸੰਗਮ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ, ਰਸਮ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕੇषਾਂਚਿਜ੍ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਰ੍ਵ੍ਰਜਤਿ ਸੁਵਚਸਾਂ ਯਾਮਿਯਾਮੀਤਿ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕੇषਾਂ।। ਚਿਤ੍ਪ੍ਰੇਪ੍ਸਤਾਂ ਯਂ ਨਿਯਤਮਤਿਯਤੇਦ੍ ਵਰ੍षਵृਂਦਂ ਵਰਿष੍ਠਮ੍। । ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਭਾਗ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਭਵਤਿ ਭਵਤਿ ਨੋ ਵਾਸ ਵਾਚਾਮਵਾਚ੍ਯੋ। । ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵੇਣੀ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੋ ਭਵਤਿ ਦृਗਤਿਥਿਃ ਕਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪ੍ਰਯਾਗਃ
ਕਈਆਂ ਲਈ ਅਣਗਿਣਤ ਜਨਮ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਚਿਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੋ ਭਾਗ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਨਸੀਬ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਵੱਖਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਕਿਹੜਾ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪ੍ਰਯਾਗ!
ਲੋਕਾਨਾਮਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਂ ਮਖਕृਤਿषੁ ਕਲੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਮੈਰ੍ਜਯ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਦਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਵਚੋਭਿਃ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਸ਼੍ਵਮੇਧ ਪ੍ਰਮੁਖ ਮਖਫਲਂ ਸਮ੍ਯਗਾਲੋਚ੍ਯਸਾਂਗਂ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ੍ਤੋਮ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੇ ਹੋਰ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਸਿਰਫ ਸਤਿਕਾਰ, ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰਮਾਦਾਤੁਰਤਾਦਿ ਦੋषਤਃ ਸਂਧ੍ਯਾ ਵਿਧਿਰ੍ਨੋ ਸਮੁਪਾਸਿਤੋऽਭੂਤ੍। । ਚੇਦਤ੍ਰ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਚਰਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਸਂਧ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਣਾ ऽਖਿਲਜਨ੍ਮਨੋऽਪਿ ਮੇ
ਮੇਰੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ, ਜਲਦੀ ਜਾਂ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਪਰ ਜੇ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੰਧਿਆ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸੰਧਿਆ ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਪ੍ਰਗਰ੍ਜਨ੍ਮਹਿਮਨਿ ਤਪਸਿ ਪ੍ਰੇਮਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਕृष੍ਟੈਰ੍ਧ੍ਯਾਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਪਾਂਸ਼ੁਂ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀਪਰਿਵृਢਮ੍ ਅਤੁਲਂ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਗੋਲਂਕਾਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਸ੍ਵਯਮਮਰਵਰਂ ਚੇਤਨਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ, ਗੋਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ, ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸੁਤਪੋਨ੍ਵਤਪ੍ਤ ਕਿਮਹੋ ਏਜ੍ਯਂਤ ਕਿਂਵਾਧ੍ਵਰਾਃ। ਪਾਤ੍ਰੇ ਦਾਨਮਦਾਯਿ ਕਿਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਕਿਂ ਵਾ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚਾਰ੍ਚਿਤਾਃ । ਕਿਂ ਸਤ੍ਤੀਰ੍ਥਮਸੇਵਿ ਕਿਂ ਦ੍ਵਿਜਕੁਲਂ ਪੂਜਾਦਿਭਿਃ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪਿ ਸਦਾ। ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਦਾ ਸਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ, ਕਿਹੜੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ? ਕਿਹੜੇ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ? ਕਿਹੜਾ ਤੀਰਥ ਸੇਵਿਆ, ਕਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ? ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਦਿੰਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਭਾਗ੍ਯੈਰ੍ਮੇऽਧਿਗਤਾ ਹ੍ਯਨੇਕਜਨੁषਾਂ ਸਰ੍ਵਾਘਵਿਧ੍ਵਂਸਿਨੀ। ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਯੀ ਸ਼ਿਵਪੁਰੀ ਸਂਸਾਰਸਿਂਧੋਸ੍ਤਰੀ । ਲਬ੍ਧਂ ਸਜ੍ਜਨੁषਃ ਫਲਂ ਕੁਲਮਲਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪਵਿਤ੍ਰੀਕृਤਃ। ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਚਾਪ੍ਯਖਿਲਂ ਕृਤਂ ਕਿਮਪਰਂ ਸਰ੍ਵੋਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਭਾਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹ ਪਾ ਲਿਆ ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਚੰਭੀ ਪੁਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ। ਚੰਗਿਆਂ ਲਈ ਫਲ ਮਿਲਿਆ, ਪਰਿਵਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ—ਹੋਣ ਤੇ ਹੋਣ, ਹੋਰ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ?
ਜੀਵਨ੍ਨਰਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਭਦ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਵਂ ਵਦਂਤੀਤਿ ਮृषਾ ਨ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਯਾ ਵੈ ਵਪੁषੇ ਦृਸ਼ੇ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਪਿ ਕਾਸ਼ੀ ਕ੍ਸ਼ਣਭਂਗੁਰੇਣ
ਜੀਉਂਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਸ਼ੁਭ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖੇ; ਇਹ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਆਖੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਲਈ, ਕਾਸੀ ਵੀ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਇੰਨੀ ਛਣਭੰਗੀ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਤੁਮਮਰੈਰਪਿ ਦਿਵ੍ਯਭੂਮੌ ਸਤ੍ਤੀਰ੍ਥ ਲਿਂਗਗਣਨਾਰ੍ਚਨਤਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾ । ਯਾਨੀਹ ਗੁਪ੍ਤ ਵਿਵृਤਾਨਿ ਪੁਰਾਤਨਾਨਿ ਸਿਦ੍ਧਾਨਿ ਯੋਜਿਤਕਰਃ ਪ੍ਰਣਮਾਮਿ ਤੇਭ੍ਯਃ
ਅਮਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਕਾਸੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ, ਲੁਕਵੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਸਿਧ ਹੋਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਿਂ ਭੀਤ੍ਯਾ ਦੁਰਿਤਵ੍ਰਜਾਤ੍ਕਿਮੁ ਮੁਦਾ ਪੁਣ੍ਯੈਰਗਣ੍ਯੈਃ ਕृਤੈਃ। ਕਿਂ ਵਿਦ੍ਯਾਭ੍ਯਸਨਾਨ੍ਮਦੇਨ ਜਡਤਾਦੋषਾਦ੍ਵਿषਾਦੇਨ ਕਿਮ੍ । ਕਿਂ ਗਰ੍ਵੇਣ ਧਨੋਦਯਾਦਧਨਤਾਤਾਪੇਨ ਕਿਂ ਭੋਜਨਾਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਪਯਸਿ ਚੇਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਕੀ, ਨੇਕੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਕੀ? ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਕੀ, ਮੂੜਤਾ ਤੇ ਗਲਤੀ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਕੀ? ਧਨ ਦੀ ਘਮੰਡ ਤੋਂ ਕੀ, ਗਰੀਬੀ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਤੋਂ ਕੀ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਕੀ? ਜੇ ਸ਼੍ਰੀ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਲ੍ਪਸ੍ਫੀਤਿ ਨਿਰਾਮਯਾਪਿ ਤਨੁਤਾ ਪ੍ਰਵ੍ਯਕ੍ਤਸ਼ਕ੍ਯਾਤ੍ਮਤਾ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਾਢ੍ਯ ਬਲੇਨ ਕੇਵਲਮਨੋਰਾਗਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਯਤ੍ । ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਪਿ ਮਨੋਰਥੈਰਵਿषਯਾਸ੍ਵਪ੍ਨਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇਰਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸਾ। ਪਿ ਗਦਾਧਰਸ੍ਯ ਨਗਰੀ ਸਦ੍ਯੋਪਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦਾ
ਥੋੜੀ ਦੌਲਤ, ਸਿਹਤ ਜਾਂ ਪਤਲੇ ਪਣ ਨਾਲ, ਸਾਫ ਸਮਰਥਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਚਾਹਤਾਂ ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਦਾਧਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਕृਤਿਰ੍ਨਪੂਰ੍ਵਪੁਰੁषਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇਰ੍ਬਲਂ ਚਾਤ੍ਰ ਯਨ੍ਨਾਪੀਦਂ ਸ੍ਵਜਨ। ਪ੍ਰਮਾਣਮਚਲਂ ਕਿਂਸ੍ਵਾਪਤਾਪਾਦਿਕਮ੍। ਯਾਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ ਗਯਾਪ੍ਰਯਾਗਯਮੁਨਾ ਕਾਸ਼ੀਸੁਪਰ੍ਵਾਗਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ। ਮਹਾਫਲੋ ਵਿਜਯਤੇ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਾਰਦਾਨੁਗ੍ਰਹਃ
ਨਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪ, ਨਾ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਨਾ ਆਪਣੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਮਾਪ, ਨਾ ਨੀਂਦ ਜਾਂ ਦੁੱਖ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਗਿਆ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਕਾਸੀ, ਵੱਡਾ ਸੰਗਮ, ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਵੱਡਾ ਫਲ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।