ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਕਾਮੋਦਾਖ੍ਯਾਨੇऽष੍ਟਾਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ, ਵੇਨ ਉਪਾਖਿਆਨ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਮਹਾਤਮ, ਚਯਵਨ ਚਰਿਤਰ ਵਿੱਚ ਕਾਮੋਦਾ ਨਾਮਕ ਅੱਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ । ਕਪਿਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਹਸਨਾਤ੍ਤਾਤ ਸੁਹृਦ੍ਯਾਨਿ ਭਵਂਤਿ ਵੈ । ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧੀਨਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਇੱਕ ਸੋ ਉੱਨੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਕਪਿੰਜਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਜਿਸ ਦੀ ਹੰਸੀ ਤੋਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਐਸੇ ਸੁਹਣੇ, ਦਿਵਯ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲੱਭ ਹਨ?'
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਵਾਂਛਂਤਿ ਮਹਾਮਤੇ । ਸ਼ਂਕਰਃ ਸੁਖਮਾਯਾਤਿ ਹਾਸ੍ਯਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਹਾਸੇ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੋ ਗੁਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । ਕਾਮੋਦਾ ਸਾ ਭਵੇਤ੍ਕਾ ਤੁ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਵਰਾਂਗਨਾ
ਉਸ ਫੁੱਲ ਦੀ ਕੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਕਾਮੋਦਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਸਤਰੀ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈ?
ਹਾਸ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗ ਸੁਪੁष੍ਪਾਣਿ ਭਵਂਤਿ ਚ । ਕੋ ਗੁਣਸ੍ਤਤ੍ਕਥਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਕਲਾਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਹੰਸੀ ਤੋਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਕੁਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਪੁਰਾ ਦੇਵੈਰ੍ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੌਹਾਰ੍ਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਮਮਂਥੁਃ ਸਾਗਰਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਮृਤਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਕੁੰਜਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਿਆ ਸੀ।'
ਮਥਨਾਦ੍ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਵਰੁਣੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੋਮੇਨੈਵ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਣ ਤੇ ਚਾਰ ਅਣਮੋਲ ਕੁੜੀਆਂ ਨਿਕਲੀਆਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਨੇ ਵਿਖਾਇਆ, ਫਿਰ ਸੋਮ ਨੇ ਵੀ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਮृਤਂ ਕਲਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾ ਚਤੁष੍ਟਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਚਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸੁਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਾਮ ਸਾ ਚੈਕਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਵਾਰੁਣੀ ਤਥਾ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਨਾਮ ਤਥਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਕਾਮੋਦਾਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਇੱਕ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਲਕਸ਼ਮੀ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਵਾਰੁਣੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ ਜੈਸ਼ਠਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਮੋਦਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਤਾਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਰਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਾਤਾ ਮਹਾਮਤੇ । ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਲੋਕੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੈਸ਼ਠਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਰੁਣੀਪਾਨਰੂਪਾ ਚ ਪਯਃਫੇਨਸਮੁਦ੍ਭਵਾ । ਅਮृਤਸ੍ਯ ਤਰਂਗਾਚ੍ਚ ਕਾਮੋਦਾਖ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਵਾਰੁਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਫੇਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਕਾਮੋਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ।
ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਅਮृਤਾਦਪਿ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਭੂषਣਃ ਸੋਮਃ ਸਂਜਾਤਃ ਸ਼ਂਕਰਪ੍ਰਿਯਃ
ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਸੋਮਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਰੋਗਹਰਾ ਜਾਤਾ ਸੁਰਾਣਾਂ ਵਾਰੁਣੀ ਤਥਾ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸੁ ਪੁਣ੍ਯਦਾ ਜਾਤਾ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਵਾਰੁਣੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੌਤ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੀ। ਜੈਸ਼ਠਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਮृਤਾਦੁਤ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵੀ ਕਾਮੋਦਾ ਨਾਮ ਪੁਣ੍ਯਦਾ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਭਵਿष੍ਯੇ ਤੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਕਾਮੋਦਾ ਨਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਪੌਦੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵੇਗੀ।
ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰੀਤਿਕਰੀ ਸਾ ਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਤੁਲਸੀ ਨਾਮ ਸਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰਹੇਗੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੁਲਸੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਯਾ ਸਹ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਰਮਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤੁਲਸ੍ਯਾਃ ਪਤ੍ਰਮੇਕਂ ਯੋ ਨੀਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਯ ਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਇਕ ਪੱਤਾ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ,
ਮੇਨੇ ਤਸ੍ਯੋਪਕਾਰਾਣਾਂ ਕਿਮਸ੍ਮੈ ਚ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਚਿਂਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਰਹੇਗਾ, 'ਇਸ ਉਪਕਾਰ ਦਾ ਮੈਂ ਕੀ ਵਾਪਸ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕਾਮੋਦ ਨਾਮਾਸੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਾਤਾ ਸਮੁਦ੍ਰਜਾ । ਯਦਾ ਸਾ ਹਸਤੇ ਦੇਵੀ ਹਰ੍षਗਦ੍ਗਦਭਾषਿਣੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਮੋਦਾ ਨਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਦਗਦ ਹੋ ਕੇ ਹੱਸਦੀ ਹੈ,
ਸੌਹृਦ੍ਯਾਨਿ ਸੁਗਂਧੀਨਿ ਮੁਖਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਤਂਤਿ ਵੈ । ਅਮ੍ਲਾਨਾਨਿ ਸੁਪੁष੍ਪਾਣਿ ਯੋ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧਤ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਭਰੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲ ਝੜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ,
ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਂਕਰਂ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮਾਧਵਂ ਤਥਾ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤੁष੍ਯਂਤਿ ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ ਦਦਂਤਿ ਤਤ੍
ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਂ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਰੋਦਿਤ੍ਯੇषਾ ਯਦਾ ਸਾ ਚ ਕੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਦੁਃਖਿਤਾ । ਨੇਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰੁਭ੍ਯੋ ਹਿ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਪਤਂਤਿ ਚ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਝੜਦੇ ਹਨ,
ਤਾਨਿ ਚੈਵ ਮਹਾਭਾਗ ਹृਦ੍ਯਾਨਿ ਸੁਮਹਾਂਤਿ ਚ । ਸੌਰਭੇਣ ਵਿਨਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਯਃ ਪੂਜਯਤਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਉਹ ਫੁੱਲ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਤਸ੍ਯ ਦੁਃਖਂ ਚ ਸਂਤਾਪੋ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤੁ ਤਾਦृਸ਼ੈਰ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸਕृਦਰ੍ਚਤਿ ਪਾਪਧੀਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਐਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ,
ਤਸ੍ਯ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਦੇਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਾਮੋਦਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਾਮੋਦਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਥ ਕृष੍ਣੋ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕ੍ਰਮਸਾਹਸਮ੍ । ਵਿਹੁਂਡਸ੍ਯਾਪਿ ਪਾਪਸ੍ਯ ਉਦ੍ਯਮਂ ਸਾਹਸਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ, ਵਿਕਰਮਾ ਪਾਪੀ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਦਲੇਰੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਮੋਹਯੈਨਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਨਾਰਦਸ੍ਤ੍ਵਥ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਗਚ੍ਛਮਾਨਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਾਮੋਦਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਦਾਨਵਮ੍ । ਗਤ੍ਵਾ ਤਮਾਹ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਂ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਦਾਨਵ ਕਾਮੋਦਾ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਵ ਯਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਵਰਂ ਚ ਸਮਾਤੁਰਃ । ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਕੇਨ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਕਸ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਕੇਨ ਨੋਦਿਤਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਇੰਨਾ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ? ਇਸ ਵੇਲੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਲਈ, ਕਿਸ ਦੇ ਲਈ, ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਤੂੰ ਤੁਰਿਆ ਹੈਂ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕृਤਾਂਜਲਿ । ਕਾਮੋਦਪੁष੍ਪਾਰ੍ਥਮਹਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਕਾਮੋਦਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।'
ਤਮੁਵਾਚ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁष੍ਪੈਃ ਕਿਂ ਤੇ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਹੈ?' ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ।