ਯਦਾ ਸਾ ਹਸਤੇ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾ । ਤਦ੍ਧਾਸਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਦੈਤ੍ਯ ਸੁਗਂਧੀਨਿ ਵਰਾਣ੍ਯਪਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹੱਸਦੀ ਹੈ, ਦੈਤਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਹੰਸੀ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਮਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕਾਮੋਦਾਯਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹृਦ੍ਯਾਨਿ ਪੀਤਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸੌਰਭੇਣ ਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲ ਦਿਵਯ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਪੀਲੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇਨਾਪ੍ਯੇਕੇਨ ਪੁष੍ਪੇਣ ਯਃ ਸਮਰ੍ਚਤਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ । ਤਸ੍ਯੇਪ੍ਸਿਤਂ ਮਹਾਕਾਮਂ ਸਂਪੂਰਯਤਿ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਵੀ ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰੋਦਨਾਦ੍ਦੈਤ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਾਦृਸ਼ਾਨ੍ਯੇਵ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਲੋਹਿਤਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਚ
ਤੇ, ਦੈਤਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੋਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਰੋਣ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਐਸੇ ਹੀ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸੌਰਭੇਣ ਵਿਨਾ ਦੈਤ੍ਯ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਏਵਮਾਕਰ੍ਣਿਤਂ ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍
ਪਰ, ਦੈਤਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ੁਕਰ ਜੀ ਵਲੋਂ ਆਖੀ ਗਈ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਸਾ ਤੁ ਕੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਕਾਮੋਦਾ ਭृਗੁਨਂਦਨ । ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ਜ, ਕਾਮੋਦਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?' ਸ਼ੁਕਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।'
ਕਾਮੋਦਾਖ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਕਾਮੋਦਪਤ੍ਤਨੇ ਨਾਰੀ ਦਿਵ੍ਯਭੋਗੈਰਲਂਕृਤਾ
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਕਾਮੋਦਾ ਨਾਮ ਦੀ ਨਗਰੀ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦਿਵਯ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਥਾ ਚਾਭਰਣੈਰ੍ਭਾਤਿ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਾ । ਤ੍ਵਯਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਿਤਵ੍ਯਾ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉੱਚੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਯੇਨਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤਾਂ ਪ੍ਰਹਾਸਯ ਦਾਨਵ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰ ਸਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਦਾਨਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕਿਸੇ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦਾਨਵ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਸਾ ਦੇ। ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਦਾਨਵ ਨਾਲ ਗੱਲ ਮੁਕਾ ਲਈ।
ਵਿਰਰਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਯੋਦ੍ਯਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਕਾਮੋਦਾਖ੍ਯਾਨੇऽष੍ਟਾਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ, ਵੇਨ ਉਪਾਖਿਆਨ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਮਹਾਤਮ, ਚਯਵਨ ਚਰਿਤਰ ਵਿੱਚ ਕਾਮੋਦਾ ਨਾਮਕ ਅੱਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ । ਕਪਿਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਹਸਨਾਤ੍ਤਾਤ ਸੁਹृਦ੍ਯਾਨਿ ਭਵਂਤਿ ਵੈ । ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧੀਨਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਇੱਕ ਸੋ ਉੱਨੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਕਪਿੰਜਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਜਿਸ ਦੀ ਹੰਸੀ ਤੋਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਐਸੇ ਸੁਹਣੇ, ਦਿਵਯ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲੱਭ ਹਨ?'
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਵਾਂਛਂਤਿ ਮਹਾਮਤੇ । ਸ਼ਂਕਰਃ ਸੁਖਮਾਯਾਤਿ ਹਾਸ੍ਯਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਹਾਸੇ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੋ ਗੁਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । ਕਾਮੋਦਾ ਸਾ ਭਵੇਤ੍ਕਾ ਤੁ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਵਰਾਂਗਨਾ
ਉਸ ਫੁੱਲ ਦੀ ਕੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਕਾਮੋਦਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਸਤਰੀ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈ?
ਹਾਸ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗ ਸੁਪੁष੍ਪਾਣਿ ਭਵਂਤਿ ਚ । ਕੋ ਗੁਣਸ੍ਤਤ੍ਕਥਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਕਲਾਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਹੰਸੀ ਤੋਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਕੁਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਪੁਰਾ ਦੇਵੈਰ੍ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੌਹਾਰ੍ਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਮਮਂਥੁਃ ਸਾਗਰਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਮृਤਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਕੁੰਜਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਿਆ ਸੀ।'
ਮਥਨਾਦ੍ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਵਰੁਣੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੋਮੇਨੈਵ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਣ ਤੇ ਚਾਰ ਅਣਮੋਲ ਕੁੜੀਆਂ ਨਿਕਲੀਆਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਨੇ ਵਿਖਾਇਆ, ਫਿਰ ਸੋਮ ਨੇ ਵੀ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਮृਤਂ ਕਲਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾ ਚਤੁष੍ਟਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਚਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸੁਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਾਮ ਸਾ ਚੈਕਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਵਾਰੁਣੀ ਤਥਾ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਨਾਮ ਤਥਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਕਾਮੋਦਾਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਇੱਕ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਲਕਸ਼ਮੀ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਵਾਰੁਣੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ ਜੈਸ਼ਠਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਮੋਦਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਤਾਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਰਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਾਤਾ ਮਹਾਮਤੇ । ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਲੋਕੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੈਸ਼ਠਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਰੁਣੀਪਾਨਰੂਪਾ ਚ ਪਯਃਫੇਨਸਮੁਦ੍ਭਵਾ । ਅਮृਤਸ੍ਯ ਤਰਂਗਾਚ੍ਚ ਕਾਮੋਦਾਖ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਵਾਰੁਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਫੇਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਕਾਮੋਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ।
ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਅਮृਤਾਦਪਿ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਭੂषਣਃ ਸੋਮਃ ਸਂਜਾਤਃ ਸ਼ਂਕਰਪ੍ਰਿਯਃ
ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਸੋਮਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਰੋਗਹਰਾ ਜਾਤਾ ਸੁਰਾਣਾਂ ਵਾਰੁਣੀ ਤਥਾ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸੁ ਪੁਣ੍ਯਦਾ ਜਾਤਾ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਵਾਰੁਣੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੌਤ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੀ। ਜੈਸ਼ਠਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਮृਤਾਦੁਤ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵੀ ਕਾਮੋਦਾ ਨਾਮ ਪੁਣ੍ਯਦਾ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਭਵਿष੍ਯੇ ਤੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਕਾਮੋਦਾ ਨਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਪੌਦੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵੇਗੀ।
ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰੀਤਿਕਰੀ ਸਾ ਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਤੁਲਸੀ ਨਾਮ ਸਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰਹੇਗੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੁਲਸੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਯਾ ਸਹ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਰਮਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤੁਲਸ੍ਯਾਃ ਪਤ੍ਰਮੇਕਂ ਯੋ ਨੀਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਯ ਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਇਕ ਪੱਤਾ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ,
ਮੇਨੇ ਤਸ੍ਯੋਪਕਾਰਾਣਾਂ ਕਿਮਸ੍ਮੈ ਚ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਚਿਂਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਰਹੇਗਾ, 'ਇਸ ਉਪਕਾਰ ਦਾ ਮੈਂ ਕੀ ਵਾਪਸ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕਾਮੋਦ ਨਾਮਾਸੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਾਤਾ ਸਮੁਦ੍ਰਜਾ । ਯਦਾ ਸਾ ਹਸਤੇ ਦੇਵੀ ਹਰ੍षਗਦ੍ਗਦਭਾषਿਣੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਮੋਦਾ ਨਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਦਗਦ ਹੋ ਕੇ ਹੱਸਦੀ ਹੈ,
ਸੌਹृਦ੍ਯਾਨਿ ਸੁਗਂਧੀਨਿ ਮੁਖਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਤਂਤਿ ਵੈ । ਅਮ੍ਲਾਨਾਨਿ ਸੁਪੁष੍ਪਾਣਿ ਯੋ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧਤ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਭਰੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲ ਝੜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ,
ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਂਕਰਂ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮਾਧਵਂ ਤਥਾ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤੁष੍ਯਂਤਿ ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ ਦਦਂਤਿ ਤਤ੍
ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਂ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।