ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ । ਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਪਾਪੇ ਨਹੁषੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਨਹੁਸ਼ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਦੈਤ੍ਯਵਰੇ ਮਹਾਹਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਮੁਦਂ ਪ੍ਰਲੇਭਿਰੇ । ਤਾਂ ਦੇਵਰੂਪਾਂ ਤਪਸਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾਂ ਸ ਆਯੁਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਹਰ੍षਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ; ਨਹੁਸ਼ ਨੇ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਵਧੀ ਹੋਈ ਦੇਵ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਨਹੁषਾਖ੍ਯਾਨੇ ਪਂਚਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਚਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ-ਸੌ-ਪੰਦਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਕੁਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਅਸ਼ੋਕਸੁਂਦਰੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਰਂਭਯਾ ਸਹ ਹਰ੍षਿਤਾ । ਨਹੁषਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਂਤਂ ਤਮੁਵਾਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਰੰਭਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਅਹਂ ਤੇ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਤ੍ਨੀ ਦੇਵੈਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ । ਉਦ੍ਵਾਹਯਸ੍ਵ ਮਾਂ ਵੀਰ ਯਦਿ ਧਰ੍ਮਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ, ਤਪਸਵਿਨੀ; ਜੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲੈ, ਵੀਰ।
ਸਦੈਵ ਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਾ ਚ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਨ੍ਰਿਪ ਉਤਮ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਨਹੁष ਉਵਾਚ- ਮਦਰ੍ਥੇ ਨਿਯਤਾ ਭਦ੍ਰੇ ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੂੰ, ਭਦਰੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਨਯਾ ਰਂਭਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਵਾਂ ਗਚ੍ਛਾਵ ਭਾਮਿਨਿ । ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਰਥੇ ਤਾਂ ਤੁ ਤਾਂ ਰਂਭਾਂ ਤੁ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਇਸ ਰੰਭਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚੱਲੀਏ, ਭਾਮਿਨੀ; ਉਸ ਮਨੋਹਰ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਤੇਨੈਵ ਰਥਵਰ੍ਯੇਣ ਵਸ਼ਿष੍ਠਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਜਗਾਮ ਲਘੁਵੇਗੇਨ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਸ ਹੀ ਵਧੀਆ ਰਥ 'ਤੇ, ਮਹਾਂਯਸ਼ੀ ਨਹੁਸ਼, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਗਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ । ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਪਹੁੰਚੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਮਹਾਂਤੇਜੀ ਨਹੁਸ਼, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਣੇ ਜਾਤਂ ਨਿਹਤੋ ਦਾਨਵਾਧਮਃ । ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਂ ਵਸ਼ਿष੍ਠਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਮੰਦ ਦਾਨਵ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਾਰਤਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਵਸ਼ਿष੍ਠੋऽਪਿ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟ ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਂਦ੍ਯ ਤਮ੍
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਕੰਮ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਤਿਥੌ ਲਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਭੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ । ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਅਗ੍ਨਿਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਜਦੋਂ ਚੰਗਾ ਮਹੂਰਤ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਤिथि ਆਈ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਂਦ੍ਯੈਵ ਮਿਥੁਨਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਪੁਨਃ । ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਪਸ਼੍ਯ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮਤੇ
ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਮਿਲੋ, ਬੁਧੀਮਾਨੋ।'
ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਿ ਤੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾਸੌ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਹਰ੍षੇਣ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤੁ ਪਰ੍ਵਣੀਵ ਤੁ ਸਾਗਰਃ
ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਓ, ਹੇ ਸੁਚਿੱਤ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਵੀਰੋ ਮੁਨਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਨਾ । ਤੇਨੈਵ ਰਥਵਰ੍ਯੇਣ ਜਗਾਮ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਵਿਰੋ, ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਵਾਲਾ, ਉਸੀ ਵਧੀਆ ਰਥ ਵਿੱਚ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰਂ ਤਂ ਗਤੋ ਮਾਤਲਿਨਾ ਤਦਾ । ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪਿਤਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਥੈਵ ਚ ਸ੍ਵਮਾਤਰਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮਾਤਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਓ ਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਸੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਪ੍ਸਰਾ ਮੇਨਿਕਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਦੈਵਤੈਸ੍ਤਤਃ । ਆਯੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਦੁਃਖੇਨ ਪਤਿਤਾ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਅਪਸਰਾ ਮੈਨਿਕਾ ਆਯੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਆਈ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਦੇਵੀਮਿਂਦੁਮਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਮੁਂਚ ਸ਼ੋਕਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤਨਯਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸਸ੍ਨੁषਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂਭਾਗਾ ਰਾਣੀ ਇੰਦੁਮਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਹੁ ਨੂੰ ਵੇਖ।'
ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਾਨਵਂ ਪਾਪਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਪਹਾਰਕਮ੍ । ਸਮਾਯਾਂਤਂ ਸਭਾਯਾਂ ਚ ਵੀਰਸ਼੍ਰਿਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
'ਉਹ ਪਾਪੀ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਹੀਰੋ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਸੁਵृਤ੍ਤਂ ਸਂਗਰੇ ਤਸ੍ਯ ਨਹੁषੇਣ ਯਥਾ ਕृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯੈ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਇਂਦੁਮਤ੍ਯੈ ਚ ਮੇਨਿਕਾ
ਮੈਨਿਕਾ ਨੇ ਇੰਦੁਮਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਮੇਨਿਕਾਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਸਖਿ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਗਦ੍ਗਦਮ੍
ਮੈਨਿਕਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰੁੰਝੀ ਹੋਈ ਆਖਿਆ, 'ਸਖੀ, ਤੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।'
ਸਾਮृਤਂ ਸੁਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਨਃਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਕਾਰਕਮ੍ । ਜੀਵਾਦਿਕਂ ਮਯਾ ਦੇਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਮੇਵ ਹਿ
'ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਲੱਗੀ, ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।'
ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਮਾਯਾਤੋ ਹਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਮਹਾਬਲੀ ਪੁੱਤ ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਆਖ੍ਯਾਤਿ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਏषਾ ਮੇ ਵੈ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਃ । ਭਰ੍ਤਾਰਮੇਵਮਾਭਾष੍ਯ ਵਿਰਰਾਮ ਸੁਹਰ੍षਿਤਾ
'ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਅਪਸਰਾ ਹੈ।' ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ।
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਨृਪੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਾਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮੁਨਿਨਾ ਨਾਰਦੇਨ ਹਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਂਭਾਗਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।'
ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੁਃਖਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਦਾ । ਤਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਸੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਦਾਨਵਂ ਚੈष੍ਯਤੇ ਸੁਤਃ
'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਉਹ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਵਧੀਅਾ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ।'
ਸਂਜਾਤਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵਂ ਵੈ ਮੁਨਿਨਾ ਭਾषਿਤਂ ਪੁਰਾ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਥਂ ਦੇਵਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
'ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੇ ਰਾਣੀ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।'
ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਮਯਾ ਚ ਤਪਸਾ ਪੁਰਾ
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੂੰ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਰਤ੍ਨਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਵੈष੍ਣਵਾਂਸ਼ਪ੍ਰਧਾਰਕਮ੍ । ਸਦਾ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਪਰਂ ਦਾਨਵਂ ਪਾਪਚੇਤਨਮ੍
ਉਸ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ।