ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਮਹੌਜਸਃ । ਬਲਵੀਰ੍ਯਸਮੋਪੇਤਾ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਪਾਰਗਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਬਲ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਧਨੁਰਵੈਦ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣਗੇ।
ਪ੍ਰਥਮਸ਼੍ਚ ਤੁਰੁਰ੍ਨਾਮ ਪੁਰੁਰ੍ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਃ । ਉਰੁਰ੍ਨਾਮ ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ਯਦੁਃ
ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਤੁਰੂ, ਦੂਜਾ ਪੁਰੂ, ਤੀਜਾ ਉਰੂ, ਅਤੇ ਚੌਥਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਦੁ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵਿਨੋ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵਤੇਜਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਹੋਣਗੇ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋਣਗੇ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਯਦੋਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਤਾ ਵੀਰਾਃ ਸਿਂਹਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ । ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਯਦੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਭੋਜਸ਼੍ਚ ਭੀਮਕਸ਼੍ਚਾਪਿ ਅਂਧਕਃ ਕੁਞ੍ਜਰਸ੍ਤਥਾ । ਵृष੍ਣਿਰ੍ਨਾਮ ਸੁਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਾਧਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੋਜ, ਭੀਮਕ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਕੁੰਜਰ; ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬਹੁਤ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣੇਗਾ।
षष੍ਠਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾਧਾਰਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮਃ । ਕਾਲਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸਮਰੇ ਕਾਲਜਿਦ੍ਬਲੀ
ਛੇਵਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ ਹੈ, ਸੱਤਵਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਾਧਾਰ ਹੈ; ਕਾਲਦੰਸ਼ਟਰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਯਾਦਵਾਖ੍ਯਾ ਵਰਾਨਨੇ । ਤੇषਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੌਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਯਦੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਏਵਂ ਨਹੁषਵਂਸ਼ੋ ਵੈ ਤਵ ਦੇਵਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਦੁਃਖਮੇਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸੁਖੇਨਾਨੁਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਓ।
ਸਮੇष੍ਯਤਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ । ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਾਨਵਂ ਹੁਂਡਂ ਤ੍ਵਾਮੇਵਂ ਪਰਿਣੇष੍ਯਤਿ
ਤੇਰਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਤੀ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ; ਦਾਨਵ ਹੁੰਡਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।
ਦੁਃਖਜਾਤਾਨਿ ਸੋष੍ਣਾਨਿ ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਪਤਂਤਿ ਚ । ਅਸ਼੍ਰੂਣਿ ਚੇਂਦੁਮਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਮਾਰ੍ਜਯਤਿ ਮਾਨਦਃ
ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਤੇ ਜਲਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ; ਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਆਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੋਂਝਦਾ ਹੈ।
ਆਯੋਸ਼੍ਚ ਦੁਃਖਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ । ਸੁਖਿਨਂ ਪਿਤਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰੇਗਾ; ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਥਨਂ ਸ਼ੁਭੇ । ਦੁਃਖਂ ਸ਼ੋਕਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸੁਖੇਨ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਯ
ਇਹ ਸਾਰਾ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਦੁੱਖ ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਲ ਮੁੜੋ।
ਅਸ਼ੋਕਸੁਂਦਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਕਦਾ ਹ੍ਯੇष੍ਯਤਿ ਮੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵਿਹਿਤੋ ਦੈਵਤੈਰ੍ਯਦਿ । ਸਤ੍ਯਂ ਵਦ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਮ ਸੌਖ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਯ
ਆਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ? ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਓ।
ਵਿਦ੍ਵਰ ਉਵਾਚ- ਅਚਿਰਾਦ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਤ੍ਵਮੇਵਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਥ ਗਂਧਰ੍ਵੋ ਵਿਬੁਧਾਲਯਮ੍
ਵਿਦਵਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ, ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਗੰਧਰਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਸ਼ੋਕਸੁਂਦਰੀ ਸਾ ਚ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਲੋਭਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਜਾ
ਉਥੇ, ਆਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਲੋਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਨਾਹੁषਾਖ੍ਯਾਨੇ ਨਵਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂਤੀਰਥ ਮਹਾਤਮ, ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨੌਂ-ਸੌ-ਨੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਕੁਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਸ ਮੁਨੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਸ਼ਿष੍ਠਂ ਤਪਤਾਂਵਰਮ੍ । ਸਮੁਤ੍ਸੁਕੋ ਗਂਤੁਕਾਮੋ ਨਹੁषੋ ਦਾਨਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾਨਵ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸ਼ਿष੍ਠਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ । ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਂਦ੍ਯੈਨਮਾਯੁਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਹਨ, ਨੇ ਨਹੁਸ਼, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਆਕਾਸ਼ੇ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਵੈ ਦੁਂਦੁਭੀਨ੍ਮੁਦਾ । ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਚ ਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਡੁੰਨਬੀਆਂ ਵਜਾਈਆਂ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਦੇਵਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਗਤਃ । ਦਦੌ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੂਰ੍ਯਤੇਜੋਪਮਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦ੍ਰ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਦਿੱਤੇ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਜਗृਹੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪੋਪਮੋऽਭਵਤ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਓ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਾਈ ਹਥਿਆਰ ਲਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਅਸਮਾਨੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਸ੍ਯਂਦਨੋ ਦੀਯਤਾਮਸ੍ਮੈ ਨਹੁषਾਯ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਰਥ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।'
ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਃ ਸ੍ਵਸਾਰਥਿਮ੍ । ਆਹੂਯ ਮਾਤਲਿ ਤਂ ਤੁ ਆਦਿਦੇਸ਼ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਮਾਤਲੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਏਨਂ ਗਚ੍ਛ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮੁਹ੍ਯਤਾਂ ਸ੍ਯਂਦਨੇਨ ਵੈ । ਸਧ੍ਵਜੇਨ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਮਾਯੁਜਂ ਸਮਰੋਦ੍ਯਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੋਲ ਜਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਕਰ, ਜੋ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਆਯੂ ਦਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਸ ਚੋਵਾਚ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵਸ਼ਾਸਨਮ੍ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਹ੍ਯਾਯੁਪੁਤ੍ਰਂ ਰਣੋਦ੍ਯਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।' ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਜੰਗ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੈਵ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਵਿਜਯੀ ਭਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਰਥੇਨਾਨੇਨ ਸਂਗਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਚਨ ਆਖੇ, 'ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।'
ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਨृਪਤੀਸ਼੍ਵਰ । ਜਹਿ ਤ੍ਵਂ ਦਾਨਵਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਤਂ ਹੁਂਡਂ ਪਾਪਚੇਤਨਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਐਸਾ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਉਹ ਹੂੰਡਾ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਾਨਂਦਪੁਲਕੋਦ੍ਗਮਃ । ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਸ਼ਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਦਾਨਵਂ ਸੂਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਮਰੇ ਪਾਪਚੇਤਨਮ੍ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮਮ ਮਾਯਾਪਚਾਰਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਠੱਗੀ ਗਈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਵਾਕ੍ਯੇ ਨਹੁषੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਅਥਾਯਾਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਃ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਇਹ ਵੱਡੇ ਬਚਨ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਖੁਦ ਦੇਵਤਾ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।