ਮਾਯੋਪਾਯੇਨ ਯੋਗੇਨ ਹृਤਾਹਂ ਪਾਪਿਨਾ ਪੁਰਾ । ਤਥਾ ਸ ਘਾਤਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰ ਆਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮਾਇਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜਰੀਏ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਪਾਪੀ ਵੱਲੋਂ ਚੱਕੀ ਗਈ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਯੁ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਭਵਿਤਾਰਮਨਾਮਯਮ੍ । ਉਦ੍ਯਮੇਨਾਪਿ ਪਸ਼੍ਯੇਤ ਕਿਂ ਵਾ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਵਾ ਨ ਵਾ
ਉਸ ਨੂੰ, ਦਿਵਿਆ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਸਰ ਰਹਿਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਤਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਕਿਂ ਵਾ ਸ ਉਦ੍ਯਮਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਿਂ ਵਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਜਂ ਫਲਮ੍ । ਭਾਵਿਭਾਵਃ ਕਥਂ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਤੋ ਵੇਦਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਿ
ਕੀ ਜਤਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਜਾਂ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ? ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਟ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਹੀ ਵੇਦ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषੋ ਭਾਵਿਤੋ ਦੇਵੈਃ ਸ ਕਥਂ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਏਵਮੇਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਚਿਂਤਯਂਤੀ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖਾਸ ਭਾਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਰ ਹੋ ਸਕਦਾ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ।
ਕਿਨ੍ਨਰੋ ਵਿਦ੍ਵਰੋ ਨਾਮ ਬृਹਦ੍ਵਂਸ਼ੋਮਹਾਤਨੁਃ । ਸਨਾਭ੍ਯੋਰ੍ਧਨਰਃ ਕਾਯਃ ਪਕ੍ਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇੱਕ ਕਿਨਨਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਦਵਰ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਾਬੀ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾ ਸੀ, ਪੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜੋ ਵਂਸ਼ਹਸ੍ਤਸ੍ਤੁ ਹਾਰਕਂਕਣਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਂਗੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਚਾਗਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਬਾਂਸ ਦੀ ਲਾਟੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹਾਰ ਤੇ ਕੰਗਣ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਨਿਰਾਨਂਦਾਂ ਸ ਸੁਤਾਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਹਿ । ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚਿਂਤਸੇ ਦੇਵਿ ਵਿਦ੍ਵਰਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਚਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਦੁਖੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ? ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਵਿਦਵਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਕਿਨ੍ਨਰਂ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮੈਃ । ਦੁਃਖਮੇਵਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵਤ੍ਯਾ ਨਹੁषਂ ਪ੍ਰਤਿ
'ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਕਿਨਨਰ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ; ਨਹੁਸ਼ ਲਈ ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।'
ਹੁਂਡੇਨ ਪਾਪਚਾਰੇਣ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਕृਤਮੇਵਾਖਿਲਂ ਕਰ੍ਮ ਹृਤਸ਼੍ਚਾਯੁਸੁਤਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੁੰਢ ਨੇ ਮਕਰ ਤੇ ਪਾਪੀ ਕਰਤੂਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੀ ਮਾਰ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਲਏ ਹਨ, ਤੇ ਆਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੁਭਾਗਨ।
ਸ ਤੁ ਵੈ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਦੇਵੈਰੁਪਾਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ । ਹੁਂਡ ਏਵਂ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਆਯੁਪੁਤ੍ਰੋ ਹृਤੋ ਮਯਾ
ਪਰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ; ਹੁੰਢ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੈਂ ਲੈ ਗਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਇਤਿ ਜਾਨਾਤਿ ਵੈ ਸ਼ੁਭੇ । ਭਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਹਿ ਗਤੋਸੌ ਦਾਨਵੋऽਧਮਃ
'ਉਹ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ,' ਇਉਂ ਉਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾਗਨ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਗੰਦਾ ਦਾਨਵ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵੇਨਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤੇਨੈਵ ਤਵ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸ ਜੀਵਤਿ
ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਪਤੀ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਜੀਵਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਬਲੇਨੈਵ ਯੇषਾਮਾਯੁਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਜਿਤਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗੇ ਨਾਸ਼ਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਘਾਤਕਾਃ
ਪੁੰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਈ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਕਮਾਈ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਪਾਪਾਃ ਪਰਤੇਜੋਵਿਦੂषਕਾਃ । ਤੇषਾਂ ਯਸ਼ੋਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਪਂਚਂਤਿ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਰੋਂਦਣ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਯਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾਵਿਧੈਰੁਪਾਯੈਸ੍ਤੇ ਵਿषਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਤਤਃ । ਹਂਤੁਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਸਦਕਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਲੋਕ ਜ਼ਹਿਰ, ਹਥਿਆਰ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਹੁਂਡਾਦ੍ਯਾ ਮੋਹਨਸ੍ਤਂਭਨਾਦਿਭਿਃ । ਪੀਡਯਂਤਿ ਮਹਾਪਾਪਾ ਨਾਨਾਭੇਦੈਰ੍ਬਲਾਵਿਲੈਃ
ਪਾਪੀ ਜਾਦੂਗਰ ਆਦਿ, ਮੋਹ ਪਾ ਕੇ, ਜਾਦੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰ-ਜਬਰ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯੋਗੇਣ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤੇਨ ਹਿ । ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪੁਣ੍ਯਵਂਤਂ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੈਫਲ੍ਯਂ ਯਾਂਤਿ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਉਪਾਯਾਃ ਪਾਪਿਨਾਂ ਸ਼ੁਭੇ । ਯਂਤ੍ਰਤਂਤ੍ਰਾਣਿ ਮਂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਵਿषਬਂਧਨਾਃ
ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਜਾਦੂ, ਤੰਤਰ, ਮੰਤਰ, ਹਥਿਆਰ, ਅੱਗ, ਜ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਤਰੀਕੇ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਰਕ੍ਸ਼ਯਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦੇਵਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਕਰ੍ਤਾਰੋ ਭਸ੍ਮਤਾਂ ਯਾਂਤਿ ਸ ਵੈ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍
ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਰੱਬੀ ਪੂਣ ਨਾਲ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਦ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਯੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਕਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸ਼ੁਭੇ । ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਚਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪਸਾਂ ਨਿਧਿਮੇਵ ਤੁ
ਵਿਰਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤਪ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਪੂਣ ਦੇ ਜਥੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਵੀਰੋ ਨਹੁषੋ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯਮੈਰ੍ਦਮੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲਾ ਨਹੁਸ਼, ਸਚ, ਤਪ, ਪੂਣ, ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਬਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਕृਥਾ ਦਾਰੁਣਂ ਦੁਃਖਂ ਮੁਂਚ ਸ਼ੋਕਮਕਾਰਣਮ੍ । ਸ ਹਿ ਜੀਵਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਿਨਾ ਵਨੇ
ਤੂੰ ਕਠੋਰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਅਤੇ ਵਿਅਰਥ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ; ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਪੋਵਨੇਵ ਸਤ੍ਯੇਕਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿ ਪਰਿਪਾਲਿਤਃ । ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਪਾਰਗਃ
ਤਪ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤਪਸਵੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨੁਰਵੈਦ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ ਵਿਰਾਜੇਤ ਸ੍ਵਕਲਾਭਿਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ । ਤਥਾ ਵਿਰਾਜਤੇ ਸੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕਲਾਭਿਃ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਖਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।
ਵਿਦ੍ਯਾਭਿਸ੍ਤੁ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਪੋਭਿਰ੍ਯਸ਼ਸਾ ਤਥਾ । ਰਾਜਤੇ ਪਰਵੀਰਘ੍ਨੋ ਰਿਪੁਹਾ ਸੁਰਵਲ੍ਲਭਃ
ਵਿਦਿਆ, ਵੱਡਾ ਪੂਣ, ਤਪ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰਲੇ, ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਹੁਂਡਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਮੇਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ । ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਚੈਵ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮੇਕਭੂਪਤਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੁੰਡਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇਗਾ: ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਯੋਗੀ ਯਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤੁ ਵਾਸਵਃ । ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਭਦ੍ਰੇ ਸੁਪੁਤ੍ਰਂ ਵਾਸਵੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ ਬਣੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਯਯਾਤਿਂ ਨਾਮਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਤਤ੍ਪਰਮ੍ । ਤਥਾ ਕਨ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਚਾਪਿ ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਯਯਾਤਿ ਨਾਮ ਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ ਮਿਲਣਗੀਆਂ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਦਿਲਦਾਰੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਯਾਸਾਂ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਇਂਦ੍ਰਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਇਂਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵਿ ਨਹੁषਃ ਪੁਣ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਪੂਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ; ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਪੂਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਦਵੀ ਭੋਗੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਆਤ੍ਮਜਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਮਹਾਰਾਜਃ ਸਰ੍ਵਜੀਵਦਯਾਪਰਃ
ਯਯਾਤਿ ਨਾਮ ਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।