ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਾ ਨੀਤਾ ਪਿਤੁਰਾਨृਣ੍ਯਕਾਰਣਾਤ੍
ਕਿਹੜੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾਉਣ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ?
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਦਾਧੀਚੋ ऋषਿਵਰ੍ਯੋऽਸੌ ਹ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਪਕਾਰਣਾਤ੍ । ਅਤ੍ਰ ਤੇਨ ਮਹਤ੍ਤਪ੍ਤਮृषਿਣਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਧੀਚਿ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰਨ ਆਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਕੋਲਾਸੁਰੋ ਨਾਮ ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਸਮਾਗਤਃ । ਤੇਨ ਵਿਘ੍ਨਂ ਬਹੁਤਰਂ ਕृਤਂ ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਕੋਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਸੁਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਤੁ ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕਹੋਡੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ । ਕृਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯੁਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਹਨਨਾਰ੍ਥਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਕਹੋੜ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, ਮਾਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਬਣਾਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ।
ਤਯਾ ਵੈ ਨਿਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕੋਲੋ ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਜ੍ਜਾਤਂ ਕਲੌ ਗੁਪ੍ਤਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਉਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਕੋਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾ ਅਸੁਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਉਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਤੀਰ੍ਥਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਪਂਚਾਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਪਿੱਪਲਾਦ ਤੀਰਥ ਨਾਂ ਦੇ ਸੌ ਸੱਤਵੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪੰਜਵੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਭੂਤਾਲਯਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਾਪਹਰਂ ਪਦਮ੍ । ਭੂਤਾਲਯੋ ਵਟੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਚੀ ਤੁ ਚਂਦਨਾ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਭੂਤਾਲਯ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੋ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭੂਤਾਲਯ ਓਥੇ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਵੱਡਾ ਬੋਹੜ ਖੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੰਦਨ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ।
ਭੂਤਾਲਯੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਯਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਤਿਲਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸ ਪ੍ਰੇਤੋऽਭਿਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭੂਤਾਲਯ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦੁਦਕੁਂਭਂ ਤਿਲੈਃ ਸਹ । ਪੂਰ੍ਵਜਾਨ੍ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਾਤ੍ਸ ਮੋਚਯੇਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿਲਾਂ ਸਮੇਤ ਜਲ ਦਾ ਘੜਾ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ਸ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੋਦਕੇ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤੀਥੀ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਭੂਤਾਲਯੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੂਤਾਲਯਂ ਵਟਮ੍ । ਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਨ ਲਭੇਦ੍ਭਯਮ੍
ਭੂਤਾਲਯ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਭੂਤਾਲਯ ਬੋਹੜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੂਤੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ । ਅਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਘਟੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗੀ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਭੂਤੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਕ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਘਟੇਸ਼ਵਰ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾਭ੍ਰਮਤੀ ਤੀਰ੍ਥਂ ਘਟੋ ਵੈ ਪਰਮੋ ਮਹਾਨ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਥੇ ਅਭ੍ਰਮਤੀ ਨਦੀ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਘਟ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਪੂਜਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਮਨਸਾਭੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਮਾਨਵੋ ਭੁਵਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪਲੱਖ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਨ ਚਾਹੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਘਟੇਸ਼੍ਵਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈਦ੍ਯਨਾਥੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਇਹ ਘਟੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆਨਾਥ ਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ।
ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਵਿਜਯੋ ਦੇਵਸਂਭੂਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰਃ । ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸਦਾ 6.165.
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਜਿੱਤ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਤਤੋਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵਿ ਵਾਰ੍ਤ੍ਰਘ੍ਨ੍ਯਾ ਗਿਰਿਕਨ੍ਯਯਾ । ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤਯਾ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਾ ਸਂਗਮਂ ਯਤ੍ਰ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਉਥੇ ਜਾਵੋ ਜਿਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਆਤਮਾ, ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾ ਨਿਯਤਮਾਨਸਾਃ । ਦਸ਼ਾਨਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਕृਲ੍ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਨਿਯਮਤ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਂਡਾਨ੍ਵੈ ਤਿਲਚੂਰ੍ਣਜਾਨ੍ । ਪੁਨਾਤਿ ਪੁਰੁषੋ ਵਂਸ਼ਾਨ੍ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਪਰਾਵਰਾਨ੍
ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਪਿੰਡਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਗਮੇ ਗਣਨਾਯਕਮ੍ । ਨ ਵਿਘ੍ਨੈਰਭਿਭੂਯੇਤ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਨੈਵ ਵਿਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੰਘਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਲੱਖਮੀ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ। ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਰ੍ਯਸਮਾਰਂਭੇ ਸਮਾਯਾਤਃ ਪੁਰਂਦਰਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਾਦਿਮਂ ਲੋਕਮੇਤਦਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੋ।
ਵਾਰ੍ਤ੍ਰਘ੍ਨੀ ਚ ਨਦੀ ਕੇਨ ਨਿਰੁਕ੍ਤੇਨ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ । ਪੁਰਂਦਰਪੁਰਂ ਦੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਨਿਨਾਦਿਤਮ੍ । ਸਂਭਾਵਯਤਿ ਯੋऽਜਸ੍ਰਂ ਮਮ ਤਤ੍ਸਂਗਮਂ ਵਦ
ਵਾਰਤ੍ਰਘਨੀ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਪੁਰੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਦਰਿਆ ਦੀ ਸਦਾ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਅਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤੁ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋऽਯਂ ਸਮਭੂਤ੍ਪੁਰਾ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਰਾਜਾ ਵੈ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਮਹਾਨ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਉਠਿਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਾਂਕਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਸ ਤੁ ਭੀष੍ਮਾਯ ਧਰ੍ਮਿਣੇ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਿਣੇ । ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਤਦ੍ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪੁੱਛਿਆ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਲ੍ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਸਵ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੀ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਤਤਃ ਪਰਾਜਿਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਰੇਣ ਸਂਵਿਧਮ੍ । ਅਦ੍ਰੋਹੇ ਸ ਰਣਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਂ ਮਮ
ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਲੜਾਈ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਾਰ੍ਤ੍ਰਘ੍ਨ੍ਯਾ ਸਂਗਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ । ਅਥਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇऽਹਂ ਦੇਵਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦਤ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਵਾਰਤ੍ਰਘਨਿਆ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮਗਾਤ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਯਦ੍ਭਸ੍ਮ ਪਤਿਤਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪੀ ਤਟੇ । ਭਸ੍ਮਗਾਤ੍ਰੇਤਿ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਿਂਗਂ ਦੇਵਿ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੋ ਭਸਮ ਕਾਸ਼ਯਪੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਡਿੱਗਾ, ਉਥੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭਸਮਗਾਤ੍ਰ ਨਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਭਸ੍ਮਗਾਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਭੂਤੇਸ਼ਵਰ, ਭਸਮਗਾਤ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਥਾਪਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੁਗਾਦਿषੁ । ਤਦਹਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਭੂਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।