ਵਾਰੁਣ੍ਯਾ ਮਤ੍ਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵृਨ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਵृਤਃ। ਅਙ੍ਕੇ ਯੁਵਤਿਮਾਧਾਯ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਦ੍ਵਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਵਾਰੁਣੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਸੀ; ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬਿਠਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗਾਯਤੇ ਨृਤ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਰਾਂ ਚ ਪਿਬਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍। ਵਿਨਾ ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੇਨ ਮਹਾਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਾਉਂਦਾ, ਨੱਚਦਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਦਿਰਾ ਪੀਂਦਾ ਸੀ; ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੋਗੀਸ਼ਵਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਾਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ । ਚਂਦਨਾਗੁਰੁਦਿਗ੍ਧਾਂਗੋ ਰਾਜਮਾਨੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਨृਪੋ ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪ੍ਰਣਾਮਮਕਰੋਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਅਤ੍ਰਿਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਆਗਤਂ ਪੁਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਅਥ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਅਤ੍ਰੀ ਦਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਸਤ੍ਤਮ। ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮਾਪਨ੍ਨਂ ਮਾਨਸਂ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਚ ਰਿਹਾ।
ਸਮਾਹੂਯ ਉਵਾਚੇਦਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਸੇ ਨृਪ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਚਾਰੇਣ ਹੀਨੋਸ੍ਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਕਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਬੁਲਾ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।'
ਸੁਰਾਮਾਂਸਪ੍ਰਲੁਬ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਸਕ੍ਤਃ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਵਰਦਾਨੇ ਨ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਨ੍ਯਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂष ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮ੍
ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਮਾਸ ਵਲ ਲੋਭੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ।
"ਆਯੁਰੁਵਾਚ- ਭਵਾਦृਸ਼ੋ ਮਹਾਭਾਗ ਨਾਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਃ। ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਤਾ ਵੈ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਆਯੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਚਾਹਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ।
ਅਤ੍ਰਿਵਂਸ਼ੇ ਮਹਾਭਾਗ ਗੋਵਿਂਦਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਭਵਾਨ੍ਵੈ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗਰੁੜ ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ। ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਓਟ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਓਟ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਉਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਮਾਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਸਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂਵਿਸ਼੍ਵਨਾਯਕਮ੍
ਹੇ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ।
ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਭਵਨ੍ਤਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍। ਮਾਮੇਵ ਰਕ੍ਸ਼ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
"ਕੁਞ੍ਜਲ ਉਵਾਚ- ਗਤੇ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਉਵਾਚ ਮਤ੍ਤਰੂਪੇਣ ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਕੁੰਜਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਨਸ਼ੇ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ।'
ਕਪਾਲੇ ਮੇ ਸੁਰਾਂ ਦੇਹਿ ਪਾਚਿਤਂ ਮਾਂਸਭੋਜਨਮ੍। ਏਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਚਾਯੁਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
'ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਲਿਆ ਆ।' ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਯੁ ਨੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ।
ਉਤ੍ਸੁਕਸ੍ਤੁ ਕਪਾਲੇਨ ਸੁਰਾਮਾਹृਤ੍ਯ ਵੇਗਵਾਨ੍। ਪਲਂ ਸੁਪਾਚਿਤਂ ਚੈਵ ਚ੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਉਤਾਵਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਲੈ ਆਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਕੱਟ ਕੇ ਲਿਆਇਆ।
ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਾਯ ਸਤ੍ਤਮ। ਅਥ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਚੇਤਾਃ ਸ ਸਂਜਾਤੋ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਨਰਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਵਧੀਆ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਪਰਮ੍। ਸਮੁਵਾਚ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਮਾਯੁਂ ਪ੍ਰਣਤਮਾਨਸਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸੇਵਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਨਿਮਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਆਯੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਭੁਵਿ ਭੂਪਤੇ। ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਂਯਮਿਚ੍ਛਸਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
'ਰਾਜਾ ਜੀ, ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
"ਰਾਜੋਵਾਚ- ਭਵਾਨ੍ਦਾਤਾ ਵਰਂ ਸਤ੍ਯਂ ਕृਪਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੇਹਿ ਗੁਣੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਗੁਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੁਨੀਵਰ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੋ।'
ਦੇਵਵੀਰ੍ਯਂ ਸੁਤੇਜਂ ਚ ਅਜੇਯਂ ਦੇਵਦਾਨਵੈਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਦਾਨਵੈਃ ਕਿਨ੍ਨਰੈਸ੍ਤਥਾ
'ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਜ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ਼, ਦਾਨਵ ਤੇ ਕਿਨਰਾਂ ਤੋਂ ਅਜੇਤ ਹੋਵੇ।'
ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਮ੍ਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਪਤਿਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਃ
'ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਯੱਗ ਕਰੇ, ਦਾਨੀ ਹੋਵੇ, ਵੀਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਓਟ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।'
ਦਾਤਾ ਭੋਕ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਚ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਪਣ੍ਡਿਤਃ। ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇषੁ ਨਿਪੁਣਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਚ ਪਰਾਯਣਃ
'ਉਹ ਦਾਤਾ, ਭੋਗੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ, ਧਨੁਰਵੈਦ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪਾਠਕ ਹੋਵੇ।'
ਅਨਾਹਤਮਤਿਰ੍ਧੀਰਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਃ। ਏਵਂ ਗੁਣਃ ਸੁਰੂਪਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਵਞ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ
'ਉਸ ਦੀ ਮੱਤ ਕਦੇ ਨਾ ਡੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ, ਐਸੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ ਚਲੇ।'
ਦੇਹਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਭਾਗ ਮਮਵਂਸ਼ਪ੍ਰਧਾਰਕਮ੍। ਯਦਿ ਚਾਪਿ ਵਰੋ ਦੇਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਕृਪਯਾ ਵਿਭੋ
'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ।'
"ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ- ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗृਹੇ ਵਂਸ਼ਕਰਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਜੀਵਦਯਾਕਰਃ
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਏਭਿਰ੍ਗੁਣੈਸ੍ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈष੍ਣਵਾਂਸ਼ੇਨ ਸਂਯੁਤਃ । ਰਾਜਾ ਚ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਸ਼੍ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਤੁਲ੍ਯੋ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਦੇਸ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਗਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਖਲੁ ਵਰਂ ਦਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਫਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਭੂਪਮਾਹ ਮਹਾਯੋਗੀ ਸੁਭਾਰ੍ਯਾਯੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਫਲ ਦਿੱਤਾ; ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਤੇਰੀ ਸੁਭਾਗਨ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯੈਵ ਤਮਾਯੁਂ ਪ੍ਰਣਤਂ ਪੁਰਃ। ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯੈਵ ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਯੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਚੰਗੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕੁਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੇ ਮਹਾਮੁਨੌ । ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਰਾਜ ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ- ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੱਤਾਤਰੇਯ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਆਯੁ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।