ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਭਾਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਮਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਦਾ ਬੁਧਃ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਂਛਿਤਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਲਭਤੇ ਮਾਨਵੋ ਭੁਵਿ
ਜੋ ਉਥੇ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਥਾ ਵੈ ਚਂਦਨਾਦਿਕਮ੍ । ਯੇऽਰ੍ਪਯਂਤਿ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਲੋਕਨਾਥੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਨ ਦੁਃਖਂ ਤੁ ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਚੰਦਨ ਆਦਿਕ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਉਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਧਾਰੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਚਤੁष੍ਪਂਚਾਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਧਾਰੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮ ਨਾਂਕ ਚੌਂਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਦੁਗ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਸਮੀਪੇ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਾਤੀਵਪਾਵਨਮ੍ । ਰਮ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਭੁਵਿ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੁਗਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿੱਪਲਾਦ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਨਤੋ ਮੁਨਿਃ । ਉਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਵਡਵਾਨਲਸਮ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਪ ਕਰਕੇ ਵਡਵਾਨਲ ਵਰਗੀ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪਿਤੁਰਾਨृਣ੍ਯਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਹ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਗੁਪ੍ਤਂ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੋ ਦੇਵਿ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਸਾਬਰਮਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਪਿੱਪਲਾਦ ਦੇਵਤਾ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰੋਪਣਂ ਪਿਪ੍ਪਲਾਨਾਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਕृਤੇ ਸਤਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮਬਂਧਨਾਤ੍
ਉਥੇ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਰ ਲੈਣ ਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਉਵਾਚ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸਾ ਤੁ ਕृਤ੍ਯਾ ਵੈ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਤਾਂ ਨਿਬੋਧਯ । ਤਯਾ ਵੈ ਕृਤ੍ਯਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਵਦ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਈ? ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ। ਉਸ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦੱਸੋ ਜੀ।
ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਾ ਨੀਤਾ ਪਿਤੁਰਾਨृਣ੍ਯਕਾਰਣਾਤ੍
ਕਿਹੜੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾਉਣ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ?
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਦਾਧੀਚੋ ऋषਿਵਰ੍ਯੋऽਸੌ ਹ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਪਕਾਰਣਾਤ੍ । ਅਤ੍ਰ ਤੇਨ ਮਹਤ੍ਤਪ੍ਤਮृषਿਣਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਧੀਚਿ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰਨ ਆਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਕੋਲਾਸੁਰੋ ਨਾਮ ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਸਮਾਗਤਃ । ਤੇਨ ਵਿਘ੍ਨਂ ਬਹੁਤਰਂ ਕृਤਂ ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਕੋਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਸੁਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਤੁ ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕਹੋਡੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ । ਕृਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯੁਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਹਨਨਾਰ੍ਥਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਕਹੋੜ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, ਮਾਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਬਣਾਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ।
ਤਯਾ ਵੈ ਨਿਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕੋਲੋ ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਜ੍ਜਾਤਂ ਕਲੌ ਗੁਪ੍ਤਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਉਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਕੋਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾ ਅਸੁਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਉਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਤੀਰ੍ਥਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਪਂਚਾਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਪਿੱਪਲਾਦ ਤੀਰਥ ਨਾਂ ਦੇ ਸੌ ਸੱਤਵੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪੰਜਵੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਭੂਤਾਲਯਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਾਪਹਰਂ ਪਦਮ੍ । ਭੂਤਾਲਯੋ ਵਟੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਚੀ ਤੁ ਚਂਦਨਾ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਭੂਤਾਲਯ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੋ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭੂਤਾਲਯ ਓਥੇ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਵੱਡਾ ਬੋਹੜ ਖੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੰਦਨ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ।
ਭੂਤਾਲਯੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਯਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਤਿਲਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸ ਪ੍ਰੇਤੋऽਭਿਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭੂਤਾਲਯ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦੁਦਕੁਂਭਂ ਤਿਲੈਃ ਸਹ । ਪੂਰ੍ਵਜਾਨ੍ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਾਤ੍ਸ ਮੋਚਯੇਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿਲਾਂ ਸਮੇਤ ਜਲ ਦਾ ਘੜਾ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ਸ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੋਦਕੇ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤੀਥੀ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਭੂਤਾਲਯੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੂਤਾਲਯਂ ਵਟਮ੍ । ਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਨ ਲਭੇਦ੍ਭਯਮ੍
ਭੂਤਾਲਯ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਭੂਤਾਲਯ ਬੋਹੜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੂਤੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ । ਅਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਘਟੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗੀ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਭੂਤੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਕ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਘਟੇਸ਼ਵਰ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾਭ੍ਰਮਤੀ ਤੀਰ੍ਥਂ ਘਟੋ ਵੈ ਪਰਮੋ ਮਹਾਨ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਥੇ ਅਭ੍ਰਮਤੀ ਨਦੀ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਘਟ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਪੂਜਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਮਨਸਾਭੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਮਾਨਵੋ ਭੁਵਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪਲੱਖ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਨ ਚਾਹੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਘਟੇਸ਼੍ਵਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈਦ੍ਯਨਾਥੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਇਹ ਘਟੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆਨਾਥ ਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ।
ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਵਿਜਯੋ ਦੇਵਸਂਭੂਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰਃ । ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸਦਾ 6.165.
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਜਿੱਤ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਤਤੋਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵਿ ਵਾਰ੍ਤ੍ਰਘ੍ਨ੍ਯਾ ਗਿਰਿਕਨ੍ਯਯਾ । ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤਯਾ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਾ ਸਂਗਮਂ ਯਤ੍ਰ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਉਥੇ ਜਾਵੋ ਜਿਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਆਤਮਾ, ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾ ਨਿਯਤਮਾਨਸਾਃ । ਦਸ਼ਾਨਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਕृਲ੍ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਨਿਯਮਤ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਂਡਾਨ੍ਵੈ ਤਿਲਚੂਰ੍ਣਜਾਨ੍ । ਪੁਨਾਤਿ ਪੁਰੁषੋ ਵਂਸ਼ਾਨ੍ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਪਰਾਵਰਾਨ੍
ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਪਿੰਡਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਗਮੇ ਗਣਨਾਯਕਮ੍ । ਨ ਵਿਘ੍ਨੈਰਭਿਭੂਯੇਤ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਨੈਵ ਵਿਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੰਘਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਲੱਖਮੀ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।