ਦੇਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇਨ ਮੇ ਦਤ੍ਤਃਖ੍ਯਾਤੋਭਰ੍ਤਾਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਂ ਪੁਤ੍ਰਮਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਦੇਵੀ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵਾਂਗੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮਂ ਲੋਕੇ ਯਯਾਤਿਂ ਜਨਵਲ੍ਲਭਮ੍। ਲਪ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਣੇ ਧੀਰਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਮ੍ਭੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਉਪਿੰਦਰ ਵਰਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਯਯਾਤਿ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਮੈਂ ਪਾਵਾਂਗੀ; ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹਾਦਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਹਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਵੀਰ ਪਰਭਾਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਹੁਣ੍ਡ ਤ੍ਯਜ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਮਿਤੋਵ੍ਰਜ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਬਹਾਦਰ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੁੰਡਾ, ਆਪਣਾ ਭਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਤੇ ਚਲਾ ਜਾ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵ ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਤੇ ਅਸ਼ੋਕਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ। 'ਹੁਣ੍ਡ ਉਵਾਚ- ਨੈਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇਨ ਚੈਵ ਹਿ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ: 'ਹੁੰਡਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਦੇਵੀ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ।'
ਨਹੁषੋਨਾਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੋਮਵਂਸ਼ੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਭਵਤੀ ਵਯਸਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਕਨਿष੍ਠੋ ਨ ਸ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਨਹੁਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਚੰਦ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਉਮਰ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਨਹੀਂ।
ਕਨਿष੍ਠਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾ ਤੁ ਪੁਰੁषੋ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਕਦਾ ਸ ਪੁਰੁषੋ ਭਦ੍ਰੇ ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਛੋਟੀ ਔਰਤ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਛੋਟਾ ਮਰਦ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਕਦੋਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਮਰਦ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ?
ਤਾਰੁਣ੍ਯਂ ਯੌਵਨਂ ਚਾਪਿ ਨਾਸ਼ਮੇਵਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ। ਯੌਵਨਸ੍ਯ ਬਲੇਨਾਪਿ ਰੂਪਵਤ੍ਯਃ ਸਦਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਵਸਥਾ ਜਰੂਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੀ, ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਤਾਰੁਣ੍ਯਂ ਹਿ ਮਹਾਮੂਲਂ ਯੁਵਤੀਨਾਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਵਾਨੀ ਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਧਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਧਾਰੇਣ ਭੁਂਜਂਤਿ ਭੋਗਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਮਨੋਨੁਗਾਨ੍ । ਕਦਾ ਸੋਭ੍ਯੇष੍ਯਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਆਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਲੋਕ ਮਨ ਦੇ ਚਾਹਾਂ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਦੋਂ ਯੋਗ ਬਣੇਗਾ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਯੌਵਨਂ ਵਰ੍ਤਤੇऽਦ੍ਯੈਵ ਵृਥਾ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗਰ੍ਭਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਤ੍ਵਂ ਚ ਕੌਮਾਰਂ ਚ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਜਵਾਨੀ ਅੱਜ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਗਰਭ, ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਚਾਰ।
ਕਦਾਸੌ ਯੌਵਨੋਪੇਤਸ੍ਤਵ ਯੋਗ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਯੌਵਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਪਿਬਸ੍ਵ ਮਧੁਮਾਧਵੀਮ੍
ਉਹ ਕਦੋਂ ਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣੇਗਾ? ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਸੁਖ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ।
ਮਯਾ ਸਹ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਰਮਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਸੁਖੇਨ ਵੈ। ਹੁਣ੍ਡਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਤਨਯਾ ਪੁਨਃ
ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਹੁੰਡ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਫਿਰ—
ਉਵਾਚ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਸਾਧ੍ਵਸੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਅष੍ਟਾਵਿਞ੍ਸ਼ਤਿਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਪਰਾਖ੍ਯੇ ਯੁਗੇ ਤਦਾ
—ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਉਸ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਦੋਂ ਅਠਾਈਂ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ—'
ਸ਼ੇषਾਵਤਾਰੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਸੁਦੇਵਸੁਤੋ ਬਲਃ। ਰੇਵਤਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ ਚ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
—'ਸ਼ੇਸ਼ ਦਾ ਅਵਤਾਰ, ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲ, ਰੇਵਤ ਦੇ ਸੁਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਵਾਇਫ ਬਣਾਏਗਾ।'
ਸਾਪਿ ਜਾਤਾ ਮਹਾਭਾਗ ਕृਤਾਖ੍ਯੇ ਹਿ ਯੁਗੋਤ੍ਤਮੇ । ਯੁਗਤ੍ਰਯਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਸਾ ਹਿ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਬਲਾਦਪਿ
ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਬਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਬਲਸ੍ਯ ਸਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਜਾਤਾ ਰੇਵਤੀ ਪ੍ਰਾਣਸਮ੍ਮਿਤਾ। ਭਵਿष੍ਯਦ੍ਵਾਪਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਹ ਸਾ ਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਬਲ ਲਈ ਰੇਵਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਪਿਆਰੀ ਵਾਇਫ ਬਣੀ। ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮਾਯਾਵਤੀ ਪੁਰਾ ਜਾਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਤਨਯਾ ਵਰਾ । ਅਪਹृਤ੍ਯ ਨਿਯਮ੍ਯੈਵ ਸ਼ਮ੍ਬਰੋ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਃ
ਮਾਯਾਵਤੀ, ਗੰਧਰਵ ਦੀ ਵਧੀਆ ਧੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਸ਼ੰਬਰੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨਵ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਬਲੀ। ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਨਾਮ ਵੀਰੇਸ਼ੋ ਯਾਦਵੇਸ਼੍ਵਰਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਮਾਧਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਲਵਾਨ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਹੈ, ਜੋ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਲਾਡਲਾ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਗੇ ਭਵਿष੍ਯੇਤ ਭਾਵ੍ਯਂ ਦृष੍ਟਂ ਪੁਰਾਤਨੈਃ। ਵ੍ਯਾਸਾਦਿਭਿਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਜ੍ਞਾਨਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ—ਵਿਆਸ ਆਦਿ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ—ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੈਤ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਤਦੋਦਿਤਮ੍। ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਹਿ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਹਿਮਵਤਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੈਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਬਚਨ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਮੇਰੇ ਲਈ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਲੋਭੇਨ ਕਾਮੇਨ ਲੁਬ੍ਧੋ ਵਦਸਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ । ਕਿਲ੍ਬਿषੇਣ ਸਮਾਜੁष੍ਟਂ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਪਰ ਤੂੰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ—ਪਾਪ ਵਿਚ ਰੁਝਿਆ, ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੋਂ ਵੰਝਾ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਯਦਿष੍ਟਮੇਵਾਸ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਪ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਦृਢਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰੇਣ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੁਝ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮੰਦਾ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਵਦਨੇ ਯਤ੍ਸੁਭਾषਿਤਮ੍। ਨਿਃਸਰੇਦ੍ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤਦਨ੍ਯਥਾ ਨੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਜੋ ਚੰਗਾ ਬਚਨ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਸੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਮਦ੍ਭਾਗ੍ਯਾਦੇਵਮਾਜ੍ਞਾਤਂ ਨਹੁषਸ੍ਯਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਚ। ਸਮਾਯੋਗਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਚ
ਮੇਰੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ—ਨਹੁਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਵੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ।
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਯਜ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਂ ਮਨਃਸ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਨੈਵ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਭਵਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯ ਮੇ ਮਨਸ਼੍ਚਾਲਿਤੁਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ, ਭਟਕਾਵਾ ਛੱਡ। ਹੇ ਦੈਤ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮਨ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਦृਢਾ ਚਿਤ੍ਤੇ ਸ ਕੋ ਮੇ ਚਾਲਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ। ਮਹਾਸ਼ਾਪੇਨ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਇਤੋ ਗਚ੍ਛ ਮਹਾਸੁਰ
ਮੈਂ ਪਤੀਵਰਤਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਹਾਂ—ਕੌਣ ਮੇਰਾ ਮਨ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਵੱਡੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂਗੀ; ਇੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾ, ਮਹਾ-ਅਸੁਰ।
ਏਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਹੁਣ੍ਡੋ ਵੈ ਦਾਨਵੋ ਬਲੀ । ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਥਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵੇਦਿਯਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਦਾਨਵ ਹੁੰਡਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਇਹ ਔਰਤ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ?'
ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਹੁਣ੍ਡੋ ਮਾਯਾਵੀ ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਸਮਾਗਤਃ । ਤਤੋ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਵਿਹਾਯ ਤਾਮ੍। ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਮੋਮਯੀਮ੍
ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਚਲਾਕ ਹੁੰਡਾ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਹ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਦੂਜਾ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਮਾਇਆ ਰਚੀ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਾਯਾਮਯਂ ਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਾਨਵਃ । ਮਾਯਯਾ ਕਨ੍ਯਕਾ ਰੂਪੋ ਬਭੂਵ ਮਮ ਨਨ੍ਦਨ
ਦਾਨਵ ਨੇ ਅਜੋਕੇ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਦਿਸਣ ਲੱਗਾ; ਮਾਇਆ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਉਹ ਇਕ ਕੁੜੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਿਆਰੇ।
ਸਾ ਕਨ੍ਯਾਪਿ ਵਰਾਰੋਹਾ ਮਾਯਾਰੂਪਾਗਮਤ੍ਤਤਃ। ਹਾਸ੍ਯਲੀਲਾ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਵਨਨ੍ਦਿਨੀ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਿੱਕੀ ਸੀ, ਹੱਸ-ਖੇਡ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਭਵਨਨੰਦਿਨੀ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਈ।