ਏਵਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਜਗਾਮ ਗਿਰਿਜਾ ਗਿਰਿਮ੍ । ਕੈਲਾਸਂ ਸ਼ਂਕਰੇਣਾਪਿ ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾ
ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਗਿਰਿਜਾ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ ਨੂੰ, ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ।
†********************† ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਣ੍ਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ੧੦੨ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
'ਕੁਞ੍ਜਲ ਉਵਾਚ- ਅਸ਼ੋਕਸੁਨ੍ਦਰੀ ਜਾਤਾ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਦ੍ਵਰਾ ਤਦਾ। ਰੇਮੇ ਸੁਨਨ੍ਦਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ। ਉਹ ਸੁਨੰਦਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਗ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਖੁਸ਼ ਰਹੀ।
ਸੁਰੂਪਾਭਿਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾਭਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਞ੍ਜਾਨਾ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਮਨਮੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤੇਃ ਸੁਤੋ ਹੁਣ੍ਡੋ ਰੌਦ੍ਰਸ੍ਤੀਵ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਚਾਰੋ ਮਹਾਕਾਮੀ ਨਨ੍ਦਨਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੁੰਡਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁੱਦੇ ਤੇ ਤੀਬਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਅਸ਼ੋਕਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਧਃ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ
ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੈਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਾ ਗਿਆ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਹਾਕਾਯਃ ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਵਾ ਸ਼ੁਭੇ । ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਰਣਾਚ੍ਚਾਤ੍ਰ ਆਗਤਾਸਿ ਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਇਸ ਵਧੀਆ ਬਾਗ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈਂ?'
'ਅਸ਼ੋਕਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾਹਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸ੍ਵਸਾਹਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਗੋਤ੍ਰਜਾਪਿ ਮੇ
ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਭੈਣ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਹੈ।'
ਬਾਲਭਾਵੇਨ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਲੀਲਯਾ ਨਨ੍ਦਨਂ ਵਨਮ੍ । ਭਵਾਨ੍ਕੋਹਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤੁ ਮਾਮੇਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ
ਬਚਪਨ ਵਿਚ, ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਿਚ ਆਈ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ?'
ਹੁਣ੍ਡ ਉਵਾਚ- ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤੇਃ ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਗੁਣਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਃ। ਹੁਣ੍ਡੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਬਲਵੀਰ੍ਯਮਦੋਦ੍ਧਤਃ
ਹੁੰਡਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਹੁੰਡਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।'
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਪ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਤ੍ਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਦੇਵੇषੁ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇषੁ ਤਪਸਾ ਯਸ਼ਸਾ ਕੁਲੇ
ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਤਪੱਸਿਆ, ਸ਼ੋਭਾ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯੇषੁ ਨਾਗਲੋਕੇषੁ ਧਨਭੋਗੈਰ੍ਵਰਾਨਨੇ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਹਤਃ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਮਾਰ੍ਗਣੈਃ
ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਧਨ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਵਿਚ, ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਕੰਦੇਰਪ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਸ਼ਰਣਂ ਤੇ ਹ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀ ਭਵ । ਭਵ ਸ੍ਵਵਲ੍ਲਭਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਸਮਾ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹਸ ਕੇ ਮਿਲ। ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇ।
ਅਸ਼ੋਕਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਸਂਬਂਧਕਾਰਣਮ੍। ਭਵਿਤਵ੍ਯਾ ਸੁਜਾਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਹਿ
ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣ, ਮੈਂ ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਜੁੜਾਈ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਣੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਔਰਤ ਚੰਗੇ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਲਈ ਬਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਵਿਤਵ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਭਰ੍ਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਯਃ ਸਦृਸ਼ੋ ਗੁਣੈਃ । ਸਂਸਾਰੇ ਲੋਕਮਾਰ੍ਗੋਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਹੁਣ੍ਡ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਤੀ ਵੀ ਉਸ ਔਰਤ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਦੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਹੁੰਡਾ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੁਣ।
ਅਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਕਾਰਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਯਥਾ ਤੇਨ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸੁਭਾਰ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਯਤਮਾਨਸਃ
ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਂਗੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਰਾਜਾਦਹਂ ਜਾਤਾ ਯਦਾ ਕਾਲੇ ਮਹਾਮਤੇ । ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ਭਾਵਂ ਸੁਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਕਲ੍ਪਿਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਵੜ੍ਹਾ ਰਾਜਾ ਤੋਂ, ਸਮੇਂ ਤੇ, ਜਨਮ ਲਿਆ, ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸृष੍ਟੋ ਭਰ੍ਤਾ ਮਮੈਵ ਹਿ । ਸੋਮਵਂਸ਼ੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦੇਵੀ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਚੰਦ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਜਿष੍ਣੁਸਮੋ ਵੀਰ੍ਯੇ ਤੇਜਸਾ ਪਾਵਕੋਪਮਃ। ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਾਗੇ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋਪਮਃ
ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰੀ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਰਗਾ, ਤੇਜ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਤੇ ਦਾਨ ਵਿਚ ਕੂਬੇਰ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਪਤਿਃ ਸੋਪਿ ਰੂਪੇਣ ਮਨ੍ਮਥੋਪਮਃ । ਨਹੁषੋਨਾਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਗੁਣਸ਼ੀਲ ਮਹਾਨਿਧਿਃ
ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ ਕੰਦੇਰਪ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਗੁਣੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇਨ ਮੇ ਦਤ੍ਤਃਖ੍ਯਾਤੋਭਰ੍ਤਾਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਂ ਪੁਤ੍ਰਮਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਦੇਵੀ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵਾਂਗੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮਂ ਲੋਕੇ ਯਯਾਤਿਂ ਜਨਵਲ੍ਲਭਮ੍। ਲਪ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਣੇ ਧੀਰਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਮ੍ਭੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਉਪਿੰਦਰ ਵਰਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਯਯਾਤਿ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਮੈਂ ਪਾਵਾਂਗੀ; ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹਾਦਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਹਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਵੀਰ ਪਰਭਾਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਹੁਣ੍ਡ ਤ੍ਯਜ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਮਿਤੋਵ੍ਰਜ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਬਹਾਦਰ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੁੰਡਾ, ਆਪਣਾ ਭਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਤੇ ਚਲਾ ਜਾ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵ ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਤੇ ਅਸ਼ੋਕਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ। 'ਹੁਣ੍ਡ ਉਵਾਚ- ਨੈਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇਨ ਚੈਵ ਹਿ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ: 'ਹੁੰਡਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਦੇਵੀ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ।'
ਨਹੁषੋਨਾਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੋਮਵਂਸ਼ੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਭਵਤੀ ਵਯਸਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਕਨਿष੍ਠੋ ਨ ਸ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਨਹੁਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਚੰਦ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਉਮਰ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਨਹੀਂ।
ਕਨਿष੍ਠਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾ ਤੁ ਪੁਰੁषੋ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਕਦਾ ਸ ਪੁਰੁषੋ ਭਦ੍ਰੇ ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਛੋਟੀ ਔਰਤ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਛੋਟਾ ਮਰਦ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਕਦੋਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਮਰਦ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ?
ਤਾਰੁਣ੍ਯਂ ਯੌਵਨਂ ਚਾਪਿ ਨਾਸ਼ਮੇਵਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ। ਯੌਵਨਸ੍ਯ ਬਲੇਨਾਪਿ ਰੂਪਵਤ੍ਯਃ ਸਦਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਵਸਥਾ ਜਰੂਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੀ, ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਤਾਰੁਣ੍ਯਂ ਹਿ ਮਹਾਮੂਲਂ ਯੁਵਤੀਨਾਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਵਾਨੀ ਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਧਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਧਾਰੇਣ ਭੁਂਜਂਤਿ ਭੋਗਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਮਨੋਨੁਗਾਨ੍ । ਕਦਾ ਸੋਭ੍ਯੇष੍ਯਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਆਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਲੋਕ ਮਨ ਦੇ ਚਾਹਾਂ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਦੋਂ ਯੋਗ ਬਣੇਗਾ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਯੌਵਨਂ ਵਰ੍ਤਤੇऽਦ੍ਯੈਵ ਵृਥਾ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗਰ੍ਭਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਤ੍ਵਂ ਚ ਕੌਮਾਰਂ ਚ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਜਵਾਨੀ ਅੱਜ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਗਰਭ, ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਚਾਰ।