ਲਜ੍ਜਾਭਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸਹਸਾ ਬਭੂਵ ਜਲਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਦੈਵ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਕਤਿਮਤਿਨਿਯਤਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਸੌ ਧਿਯੋ ਵਦਂਤਿ ਸੁਮਦਨਨृਪਤੇਃ ਕੋਸ਼ਂ ਸਮੁਦ੍ਰ ਕਲਾਭਿਃ
ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਯਾਨੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਸੁਵਰਦਸ਼ਨਰਤ੍ਨੈਰ੍ਹਾਸ੍ਯਲੀਲਾਭਿਯੁਕ੍ਤਾ ਅਰੁਣਅਧਰਬਿਂਬਂਸ਼ੋਭਮਾਨਸ੍ਤੁ ਆਸ੍ਯਃ
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਾਲ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸੁਨਾਸਿਕਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਕਰ੍ਣੌ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤੌ । ਹੇਮਕਾਂਤਿਸਮੋਪੇਤੌ ਕਪੋਲੌ ਦੀਪ੍ਤਿਸਂਯੁਤੌ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੰਵਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਨੱਕ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਕੰਨ ਚੰਗੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਗੋਲਡ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਗਲ ਲੁਕਦੇ ਹਨ।
ਰੇਖਾਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ੋਭੇਤ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਪਰਿਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ੀਲਸ਼ृਂਗਾਰੈਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਰੇਖਾ ਇਹੈਵ ਹਿ
ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਸੁਭਾਗ, ਚਰਿਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਨ।
ਸੁਸ੍ਤਨੌ ਕਠਿਨੌ ਪੀਨੌ ਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਸਨ੍ਨਿਭੌ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਂਦਰ੍ਪਕਲਸ਼ਾਵਭਿषੇਕਾਯ ਕਲ੍ਪਿਤੌ
ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਚੰਗੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਹ ਕਾਮ ਦੇ ਘੜੇ ਦੀ ਅਰਪਣ ਲਈ ਬਣੇ ਹਨ।
ਅਂਸਾਵਤੀਵ ਸ਼ੋਭੇਤੇ ਸੁਸਮੌ ਮਾਨਸਾਨ੍ਵਿਤੌ। ਸੁਭੁਜੌ ਵਰ੍ਤੁਲੌ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣੌ ਸੁਵਰ੍ਣੌ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਿਤੌ
ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਬਹੁਤ ਸੋਭਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਤੇ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਬਾਂਹਾਂ ਗੋਲ, ਨਰਮ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ।
ਸੁਸਮੌ ਕਰਪਦ੍ਮੌ ਤੁ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣੌ ਸੁਸ਼ੀਤਲੌ । ਦਿਵ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨੌ ਪਦ੍ਮਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਸਂਯੁਤੌ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਚੰਗੇ ਬਣੇ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਤੇ ਠੰਢੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਕਮਲ ਤੇ ਸਵਸਤਿਕ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਰਲਾਃ ਪਦ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਅਂਗੁਲ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਖਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਨਖਾਨਿ ਚ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਨਿ ਜਲਬਿਂਦੁਨਿਭਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਨਖ ਵੀ ਹਨ; ਨਖ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੋ ਵਰ੍ਣਸ੍ਤਦਂਗਸਂਭਵਃ । ਪਦ੍ਮਗਂਧਾ ਚ ਸਰ੍ਵਾਂਗੇ ਪਦ੍ਮੇਵ ਭਾਤਿ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਰੰਗ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਕਮਲ ਦੀ ਮਹਿਕ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾ ਨਗਕਨ੍ਯਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾ। ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲਨਿਭੌ ਪਾਦੌ ਸੁਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣੌ ਚਾਤਿਸ਼ੋਭਨੌ
ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਕੁੜੀ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਰਗੇ, ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਰਤ੍ਨਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਮਾਕਾਰਾ ਨਖਾਃ ਪਾਦਾਗ੍ਰਸਂਭਵਾਃ। ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਤਥਾ ਚਾਂਗੇषੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਖ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ 'ਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਂਗੀ ਹਾਰਕਂਕਣਨੂਪੁਰਾ। ਮੇਖਲਾਕਟਿਸੂਤ੍ਰੇਣ ਕਾਂਚੀਨਾਦੇਨ ਰਾਜਤੇ
ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ—ਹਾਰ, ਕੰਗਣ, ਪੈਜਬ—ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਕਮਰਬੰਦ, ਕਟਿਸੂਤ ਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਨੀਲੇਨ ਪਟ੍ਟਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਰਾਂ ਸ਼ੋਭਾਂ ਗਤਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਕਂਚੁਕੇਨਾਪਿ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਸੁਰਕ੍ਤੇਨ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਨੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕੰਜਕਾ ਵੀ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਕਲ੍ਪਿਤਾਦ੍ਭਾਵਾਦ੍ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਹੋਦਯਮ੍। ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਾਨ੍ਮੁਦਂ ਲੇਭੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਗੁਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਲਪਵ੍ਰਖ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਤਥਾ ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਦ੍ਰੁਮਃ । ਯਾਦृਸ਼ਂ ਕਲ੍ਪ੍ਯਤੇ ਭਾਵਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਂ ਪਰਿਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਵ੍ਰਖ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚਿੰਤਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਰੂਪ ਰेखਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਥ ਸਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਂਗੀ ਤਯੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਚ । ਪਾਦਾਂਬੁਜਂ ਨਨਾਮਾਥ ਸਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵਯੋਸ੍ਤਦਾ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਉਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਹਾਰਿ ਚ ਸਾ ਤਦਾ। ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥ ਮਾਤਰ੍ਵਦ ਸ੍ਵਕਾਰਣਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਬੋਲ ਕਹੇ: 'ਹੇ ਨਾਥ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਬਣਾਇਆ? ਮਾਤਾ, ਆਪਣਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।'
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ- ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਕੌਤੁਕਾਦ੍ਭਾਵਾਨ੍ਮਯਾ ਵੈ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਃ ਕृਤਃ । ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਫਲਂ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਤੀ ਰੂਪਸਂਪਦਾ
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਵ੍ਰਖ ਦੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ; ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ—ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ।'
ਅਸ਼ੋਕਸੁਂਦਰੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਸਿ । ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਾ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੈਂ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸੋਮਵਂਸ਼ੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਯਥਾ ਦੇਵਃ ਪੁਰਂਦਰਃ । ਨਹੁषੋਨਾਮ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤਵ ਨਾਥੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦ੍ਰ ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਨਹੁਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਜਗਾਮ ਗਿਰਿਜਾ ਗਿਰਿਮ੍ । ਕੈਲਾਸਂ ਸ਼ਂਕਰੇਣਾਪਿ ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾ
ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਗਿਰਿਜਾ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ ਨੂੰ, ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ।
†********************† ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਣ੍ਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ੧੦੨ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
'ਕੁਞ੍ਜਲ ਉਵਾਚ- ਅਸ਼ੋਕਸੁਨ੍ਦਰੀ ਜਾਤਾ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਦ੍ਵਰਾ ਤਦਾ। ਰੇਮੇ ਸੁਨਨ੍ਦਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ। ਉਹ ਸੁਨੰਦਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਗ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਖੁਸ਼ ਰਹੀ।
ਸੁਰੂਪਾਭਿਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾਭਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਞ੍ਜਾਨਾ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਮਨਮੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤੇਃ ਸੁਤੋ ਹੁਣ੍ਡੋ ਰੌਦ੍ਰਸ੍ਤੀਵ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਚਾਰੋ ਮਹਾਕਾਮੀ ਨਨ੍ਦਨਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੁੰਡਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁੱਦੇ ਤੇ ਤੀਬਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਅਸ਼ੋਕਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਧਃ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ
ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੈਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਾ ਗਿਆ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਹਾਕਾਯਃ ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਵਾ ਸ਼ੁਭੇ । ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਰਣਾਚ੍ਚਾਤ੍ਰ ਆਗਤਾਸਿ ਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਇਸ ਵਧੀਆ ਬਾਗ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈਂ?'
'ਅਸ਼ੋਕਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾਹਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸ੍ਵਸਾਹਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਗੋਤ੍ਰਜਾਪਿ ਮੇ
ਅਸ਼ੋਕਸੁੰਦਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਭੈਣ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਹੈ।'
ਬਾਲਭਾਵੇਨ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਲੀਲਯਾ ਨਨ੍ਦਨਂ ਵਨਮ੍ । ਭਵਾਨ੍ਕੋਹਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤੁ ਮਾਮੇਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ
ਬਚਪਨ ਵਿਚ, ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਿਚ ਆਈ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ?'
ਹੁਣ੍ਡ ਉਵਾਚ- ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤੇਃ ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਗੁਣਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਃ। ਹੁਣ੍ਡੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਬਲਵੀਰ੍ਯਮਦੋਦ੍ਧਤਃ
ਹੁੰਡਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਹੁੰਡਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।'