ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵਉਵਾਚ-★ ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵਿ ਨਨ੍ਦਨਂ ਦੇਵਸਙ੍ਕੁਲਮ੍ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਠੀਕ ਹੈ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨੰਦਨ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤਯਾ ਸਹ ਗਣੈਸ੍ਤਤਃ । ਸ ਗਨ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸੁਕੋ ਦੇਵੋ ਨਨ੍ਦਨਂ ਵਨਮੇਵ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨੰਦਨ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਗਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਦਿਵ੍ਯਪृष੍ਠਮਾਭਰਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍। ਘਂਟਾਮਾਲਾਭਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਮ੍
ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲਿਆ, ਸੋਹਣਾ, ਦਿਵਿਆ ਪਿੱਠ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਘੰਟਾ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਕਿੰਕਣੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ।
ਚਾਮਰੈਃ ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਲਾਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਹਂਸਚਂਦ੍ਰਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਵृषਭਂ ਚਾਰੁਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਚਾਮਰਾਂ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਡੋਰੀਆਂ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਹੰਸ ਤੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ, ਉਹ ਵੱਛ auspicious ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਮਾਰੂਢੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਗਣਕੋਟਿਸਮਾਵृਤਃ। ਨਨ੍ਦਿਭृਙ੍ਗਿਮਹਾਕਾਲਸ੍ਕਨ੍ਦਚਣ੍ਡਮਨੋਹਰਾਃ
ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਗਣਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ—ਨੰਦੀ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਮਹਾਕਾਲ, ਸਕੰਦ, ਚੰਡਾ ਤੇ ਮਨੋਹਰ—
ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤੋ ਮਣੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਅਤਿਬਲਃਸੁਬਲੋ ਨਾਮ ਮੇਘਨਾਦੋ ਘਟਾਵਹਃ
ਵੀਰਭਦਰ, ਗਣੇਸ਼, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ, ਮਣੀਸ਼ਵਰ, ਅਤਿਬਲ, ਸੁਬਲ, ਮੇਘਨਾਦ, ਘਟਾਵਹ—
ਘਣ੍ਟਾਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਕਾਲਿਨ੍ਦਃ ਪੁਲਿਨ੍ਦੋ ਵੀਰਬਾਹੁਕਃ। ਕੇਸ਼ਰੀ ਕਿਂਕਰੋ ਨਾਮ ਚਣ੍ਡਹਾਸਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਘੰਟਾਕਰਨ, ਕਾਲਿੰਦ, ਪੁਲਿੰਦ, ਵੀਰਬਾਹੁਕ, ਕੇਸਰੀ, ਕਿੰਕਰ, ਚੰਡਹਾਸ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ—
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸਨਕਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਬਲਾਃ। ਗਣੈਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਸਂਖ੍ਯਾਤੈਃ ਸਸ਼ਿਵਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਸਨਕ ਆਦਿ, ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਗਣਾਂ ਦੀ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨਨ੍ਦਨਂ ਵਨਮੇਵਾਪਿ ਸੇਵਿਤਂ ਦੇਵਕਿਨ੍ਨਰੈਃ। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਦੇਵੋ ਗਣੈਰ੍ਦੇਵ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਨੰਦਨ ਵਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ ਸੇਵਦੇ ਸਨ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਗਿਰਿਜਾਯੈ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਨਾਨਾਪਾਦਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਬਹੁਪੁष੍ਪਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਬਾਗ ਦਿਖਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਮ੍ਭਾਵਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਪੁष੍ਪਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਚਮ੍ਪਕੈਃ । ਮਲ੍ਲਿਕਾਭਿਃ ਸੁਪੁष੍ਪਾਭਿਰ੍ਮਾਲਤੀਜਾਲਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਬਾਗ ਰੰਭਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਖਿੜੇ ਚੰਪਾ, ਸੁਗੰਧਤ ਮੱਲੀ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੀਆਂ ਲਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਿਤਸ਼ਾਖਾਭਿਃ ਪਾਟਲਾਨਾਂ ਵਨੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਰਾਜਮਾਨਂ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚਂਦਨੈਸ਼੍ਚਾਰੁਗਂਧਿਭਿਃ
ਸਦਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਟਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ, ਵਧੀਆ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਵਣਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਬਾਗ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਤੁਂਗਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਸਰਲੈਰ੍ਨਾਲਿਕੇਰੈਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਵਤ੍ਪੂਗੀਫਲਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਉਹ ਵਨ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ, ਉੱਚੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਸਰਲ, ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਪੂਗੀ ਦੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਖਰ੍ਜੂਰਪਨਸੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਫਲਭਾਰਾਵਨਾਮਿਤੈਃ। ਪਰਿਮਲੋਦ੍ਗਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਗੁਰੁਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਖਜੂਰ ਤੇ ਫਣਸ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ, ਸੁਗੰਧ ਛੱਡਦੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਤੇਜਃ ਸਮਾਭਾਸੈਃ ਸਪ੍ਤਪਰ੍ਣੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਰਾਜਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕਦਂਬੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਸ਼ੋਭਾਨ੍ਵਿਤਂ ਸਦਾ
ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਸਪਤਪਰਣਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਰਾਜ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਕਦੰਬਾਂ ਦੇ ਸਦਾ ਖਿੜਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵਨ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਜਂਬੂਨਿਂਬਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਮਾਤੁਲਿਗੈਃ ਸਮਾਕੁਲਮ੍ । ਨਾਰਂਗੈਃ ਸਿਂਧੁਵਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਾਲੈਃ ਸ਼ਾਲਤਿਂਦੁਕੈਃ
ਉਹ ਵਨ ਜਾਮੁਨ, ਨਿੰਬ, ਮਾਤੁਲਿੰਗ, ਨਾਰੰਗੀ, ਸਿੰਧੁਵਾਰ, ਪ੍ਰਿਆਲ, ਸਾਲ ਤੇ ਟਿੰਡੂਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਦੁਂਬਰੈਃ ਕਪਿਤ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਜਂਬੂਪਾਦਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਲਕੁਚੈਃ ਪੁष੍ਪਸੌਗਂਧੈਃ ਸ੍ਫੁਟਨਾਗੈਃ ਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਦੁੰਬਰ ਤੇ ਕਪਿੱਠ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਜਾਮੁਨ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਲਕੁਚ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਖਿੜਦੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਬਾਗ ਭਰਿਆ ਸੀ।
ਚੂਤੈਸ਼੍ਚ ਫਲਰਾਜਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨੀਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਘਨੋਪਮੈਃ । ਨੀਲੈਃ ਸ਼ਾਲਵਨੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਜਾਲਾਨਾਂ ਤੁ ਵਨੈਸ੍ਤਤਃ
ਮੈਂਗੋ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦਰੱਖਤ, ਘਣੇ ਨੀਲੇ ਦਰੱਖਤ ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ, ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਗ ਅਤੇ ਲਤਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਉੱਥੇ ਸਨ।
ਤਮਾਲੈਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤਂ ਤਪਨੋਪਮੈਃ । ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਨਂਦਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਪਰਿਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਮਾਲਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਨਾਲ ਨੰਦਨ ਵਨ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਚ ਦ੍ਰੁਮੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨੀਲਵਨੋਪਮੈਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੋਪੇਤੈਃ ਕਲ੍ਯਾਣਫਲਦਾਯਕੈਃ
ਉਹ ਹੋਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੋਭਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਤੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮੈਰ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਨਂਦਨਂ ਵਨਮ੍ । ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਸਂਕੁਲਂ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰੈਃ
ਨੰਦਨ ਵਨ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਲਪ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ।
ਕੋਕਿਲਾਨਾਂ ਰੁਤੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰੁਦ੍ਘੁष੍ਟਂ ਮਧੁਕਾਰਿਭਿਃ । ਮਕਰਂਦਵਿਲੁਬ੍ਧਾਨਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਰੁਤਨਾਦਿਤਮ੍
ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਮਕਰੰਦ ਨਾਲ ਮਸਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਵਨ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਾਨਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਮृਗਗਣਾਯੁਤਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਸੌਗਂਧੈਃ ਪਤਿਤੈਰ੍ਭੁਵਿ
ਉਹ ਵਨ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਪਤੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ।
ਸਾ ਚ ਭੂ ਰਾਜਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤੇ ਵਸੁਗਂਧਿਭਿਃ । ਤਤ੍ਰ ਵਾਪ੍ਯੋ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪਦ੍ਮਸੌਗਂਧਨਿਰ੍ਮਲਾਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ, ਪੁੱਤਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਉੱਥੇ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਲਾਵਾਂ ਸਨ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਸਨ।
ਤੋਯੈਸ੍ਤਾਃ ਪੂਰਿਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਹਂਸਕਾਰਂਡਸੇਵਿਤਾਃ। ਤਡਾਗੈਃ ਸਾਗਰਪ੍ਰਖ੍ਯੈਸ੍ਤੋਯਸੌਗਂਧਪੂਜਿਤੈਃ
ਉਹ ਤਲਾਵਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਹੰਸ ਤੇ ਕਾਰੰਡਾ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਝੀਲਾਂ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸਨ।
ਨਂਦਨਂ ਭਾਤਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਗਣੈਰਪ੍ਸਰਸਾਂ ਮਹਤ੍। ਵਿਮਾਨੈਃ ਕਲਸ਼ੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ਹੇਮਦਂਡੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ
ਨੰਦਨ ਵਨ ਹਰ ਥਾਂ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ ਮਹਿਲ, ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ।
ਨਂਦਨੋ ਵਨਰਾਜਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦੈਸ੍ਤੁ ਸੁਧਾਨ੍ਵਿਤੈਃ। ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭਾਤ੍ਯੇਵ ਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਗਣੈਃ
ਨੰਦਨ ਵਨ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ-ਤਿੱਥੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਰੂਪਾਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਵਿਨੋਦੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਵृਂਦੈਃ ਸੁਯੋਗਿਭਿਃ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਥੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵਨ ਰੌਣਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਪੁਣ੍ਯਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਨਂਦਨਸ੍ਯ ਚ
ਨੰਦਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਭਵਃ ਸੁਦੇਵ੍ਯਾਸਹਿਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ। ਸ਼੍ਰੀਨਂਦਨਂ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਨਿਵਾਸਂ ਸੁਖਾਕਰਂ ਸ਼ਾਂਤਿਗੁਣੋਪਪਨ੍ਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਵਾ ਜੀ, ਸੁਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੰਦਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਵਨ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।