ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਰਿਤ੍ਤਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯੋਪਪਸ਼੍ਯਤਃ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤੇषਾਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਸੁਹਣੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਅਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂ ਤੇ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਅਮृਤਂ ਸ਼ਂਖਪਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਨਾਰ੍ਥਂ ਮਮ ਚਾਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ? ਵੇਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਸੰਖ ਦੀ ਪਤ੍ਰੀ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਸ੍ਯ ਨ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਪਾਤੁਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਤਲੇ । ਉਤ੍ਤਮਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਾਨਾਨਾਮਿਹ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ? ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯੈਵਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਪਾਨੇ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਜਾਯਤੇ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਹਿ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਮਮ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਪੀਣ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮੁੱਕਦੀ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੁਣਨ ਲਈ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮੇ ਕੁਂਜਲਸ੍ਯਾਪਿ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਕਿਮੁਕ੍ਤਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਤਨਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਜਲਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੀ ਦੱਸੋ; ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੌਥੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਾਦੇਵ ਕृਪਯਾ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮੇ । ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਕੁਂਜਲਸ੍ਯ ਚ
ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੋ। ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਕੁੰਜਲਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਬਹੁਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਚ । ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਚਯਵਨ ਦਾ ਜੀਵਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਉੱਚ ਗੁਣ ਤੇ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਸੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਦੇਵਦੇਵੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂਗਪੁਤ੍ਰਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਮਾਚष੍ਟ ਮਹਾਸ਼੍ਰੇਯ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਤਵੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੱਸੀ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੇਯਦਾਯਕਮ੍ । ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕੁਂਜਲਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁੰਜਲ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਕੁਂਜਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਪੁਤ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਸਮਾਹੂਯ ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤ ਉਵਾਚੈਨਂ ਕਪਿਂਜਲਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਕੁੰਜਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੌਥੇ ਪੁੱਤਰ ਕਪਿੰਜਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਿਂ ਨੁ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟਮਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮੇ । ਭੋਜਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਯਾਸਿ ਤ੍ਵਮਿਤਃ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਤੋਤ੍ਤਮ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕੀ ਨਵਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਦੱਸ ਮੈਨੂੰ। ਤੂੰ ਇੱਥੋਂ ਭੋਜਨ ਲਈ ਕਿਉਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ?
ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਯਦਿ ਦृष੍ਟਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ । ਕਪਿਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਯਚ੍ਚ ਤਾਤ ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਮਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੱਸ। ਕਪਿੰਜਲ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜੋ ਨਵਾਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਯਨ੍ਨ ਦृष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕੇਨ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨੈਵ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ । ਤਦਿਹੈਵ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਧੁਨਾ ਪਿਤਃ
ਜੋ ਮੈਂ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ, ਜਾਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਸੁਣਿਆ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਹੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਸੁਣੋ, ਪਿਤਾ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤੁ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਕੈਲਾਸਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਵਲਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਭਃ
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਸੁਣੋ, ਤੇ ਮਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਸੁਣ। ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਚਾਂਦ ਵਾਂਗ ਧਵਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਧਾਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣੋ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ੋਪਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਗਂਗਾਜਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਿਤਃ
ਉਹ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਧੋਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਤਾ।
ਨਦੀਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਤ ਪ੍ਰਸੂਤਾਨਿ ਜਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਥੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤਮਈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰਿਆ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵੀ।
ਤਡਾਗਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੋਦਕਾਨਿ ਮਹਾਗਿਰੌ । ਨਦ੍ਯਃ ਸਂਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਿਨ੍ਯੋ ਹਂਸਸਾਰਸਸੇਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਚੌੜੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹੰਸ ਤੇ ਸਰਸ ਉਡਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਿਖਰਿਣਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਪੁਣ੍ਯਦਾਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਾਃ । ਵਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯੇਵ ਪੁष੍ਪਿਤਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਜੋ ਫੁੱਲੇ ਤੇ ਫਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ੋਪਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਹਰਿਤਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ । ਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਂ ਗਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਮਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਹਰੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਥੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ।
ਗਂਧਰ੍ਵਚਾਰਣੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਦੇਵਵृਂਦੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਦਿਵ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਵਨੋਪੇਤੋ ਦਿਵ੍ਯਭਾਵੈਃ ਸਮਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਚਾਰਣਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਦੇਵਤਮਈ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਗਂਧੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਸ਼ਿਲਾਭਿਃ ਸ੍ਫਟਿਕਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਿਸ੍ਤੁ ਸੁਸ਼ੋਭਨਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਮਈ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੇਜੋਮਯੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇਜੋਭਿਸ੍ਤੁ ਸਮਾਕੁਲਃ । ਚਂਦਨੈਸ਼੍ਚਾਰੁਗਂਧੈਸ਼੍ਚ ਬਕੁਲੈਰ੍ਨੀਲਪੁष੍ਪਕੈਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਬਕੁਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਨੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਮਯੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਲਂਕृਤਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸੁਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਮਧੁਰਾਯਤੇ
ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षਟ੍ਪਦਾਨਾਂ ਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ੌਘੈਰ੍ਮਧੁਰਾਯਤੇ । ਰੁਤੈਸ਼੍ਚ ਕੋਕਿਲਾਨਾਂ ਤੁ ਸ਼ੋਭਤੇ ਸ ਵਨੋ ਗਿਰਿਃ
ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਜੰਗਲ ਸੁਹਾਵਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਗਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਜੰਗਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਗਣਕੋਟਿਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍ । ਅਂਸ਼ੁਭਿਰ੍ਧਵਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਰਾਸ਼ਿਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਮ੍
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਫੈਦ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਿਂਹੈਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਜਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸੈਰਿਭੈਃ ਕੁਂਜਰੈਸ੍ਤਤਃ । ਦਿਗ੍ਗਜਾਨਾਂ ਸੁਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਬ੍ਦਿਤਂ ਚ ਸਮਂਤਤਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਗਰਜ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਧੁੰਕਾਰ, ਸੂਅਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਮृਗੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਗਣਾਕੁਲਮ੍ । ਮਯੂਰਕੇਕਾਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਗੁਹਾਸੁ ਚ ਵਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਕਂਦਰੈਰ੍ਲੇਪਨੈਃ ਕੂਟੈਃ ਸਾਨੁਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੋਪੇਤਮੋषਧੀਭਿਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਖੱਡਾਂ, ਢਲਾਨਾਂ, ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝਰਨਿਆਂ ਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।