ਜਾਯਾਨ੍ਵਿਤਂ ਮਾਮਿਹ ਚਾਗਤਂ ਹਰੇ ਪ੍ਰਪਾਹਿ ਵੈ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਮ੍ । ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਾਨਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਦੈਵ ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਮਨੋਵਿਲੀਨਾਃ
"ਹਰੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਲਈ। ਮਾਧਵ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।"
ਸਮੁਚ੍ਚਰਂਤੋ ਭਵ ਮਾਧਵੇਤਿ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਵੈਕੁਂਠਮਿਤਃ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਃ । ਤਵੈਵ ਪਾਦਾਂਬੁਜਨਿਰ੍ਗਤਂ ਪਯਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਥਾ ਯੇ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਹਂਤਿ
"'ਮਾਧਵ' ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਇੱਥੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਧਨਵੰਤ ਹਨ।"
ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦ੍ਭਵ ਤੋਯ ਆਪ੍ਲੁਤਾਸ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾ ਯਾਂਤਿ ਹਰੇਃ ਸੁਧਾਮ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਯੋਗੋ ਨ ਮੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨ ਮੇ ਕ੍ਰਿਯਾ । ਕਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਗੇਨ ਵਰਂ ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ
"ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਭਗਤੀ, ਨਾ ਗਿਆਨ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਕਰਮ। ਕਿਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ?"
ਹਰਿਰੁਵਾਚ- ਵਾਸੁਦੇਵਾਭਿਧਾਨਂ ਯਨ੍ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਭਵਤਾ ਵਿਜ੍ਵਲਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਕਲ੍ਮषਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ।"
ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗੀ ਚ ਸਂਜਾਤੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮਮ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਮਨੋਨੁਗਾਨ੍
"ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਭੋਗ।"
ਰਾਜੋਵਾਚ- ਯਦਿਦੇਵਵਰੋਦੇਯੋਮਮਦੀਨਸ੍ਯਵੈਤ੍ਵਯਾ । ਵਿਜ੍ਵਲਾਯਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ੍ਵਂਪ੍ਰਥਮਂਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਮਰਾਂ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿੱਝਵਲਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦੇ।"
ਹਰਿਰੁਵਾਚ- ਵਿਜ੍ਵਲਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਃ ਕੁਂਜਲੋ ਜ੍ਞਾਨਮਂਡਿਤਃ । ਵਾਸੁਦੇਵਮਹਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਠਤਿ ਭੂਪਤੇ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਵਿੱਝਵਲਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪੁੰਨਿਆ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਮਹਾ-ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।"
ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਿਯਾਸਮੇਤੋऽਸੌ ਮਮ ਗੇਹਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਏਤਤ੍ਤੁ ਜਪਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਦਾ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਫਲਮ੍
"ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇਗਾ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਲ ਜਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ਵਾਕ੍ਯੇ ਰਾਜਾ ਕੇਸ਼ਵਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਫਲਂ ਕੁਰੁ ਕੇਸ਼ਵ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਕੇਸ਼ਵ, ਇਸ ਮਹਾ-ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਕਰ।"
ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਕृਤੇ ਯੁਗੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯਦਾ ਸ੍ਤੋष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਤਦਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਕਲਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਮਾਸਮਾਤ੍ਰੇਣ षਡ੍ਭਿਰ੍ਮਾਸੈਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਪਰੇ । ਵਰ੍षੇਣੈਕੇਨ ਚ ਕਲੌ ਯੇ ਜਪਂਤਿ ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ; ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ; ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ—
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵਂ ਗਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਤ੍ਰਿਕਾਲਮੇਕਕਾਲਂ ਵਾ ਸ੍ਨਾਤੋ ਜਪਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜਪ ਕਰੇ—
ਯਂ ਯਂ ਤੁ ਵਾਂਛਤੇ ਕਾਮਂ ਸ ਸ ਤਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਜਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਨਧਾਨ੍ਯੈਰਲਂਕृਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਚਾਹਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਤੇ ਅਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੁਖੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਂਤ੍ਯਜਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਯੋਯਂ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵੈਸ਼ਿਆ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਦਰ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਅੰਤਜ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਕੋ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਮਮ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਮੇਰੇ ਸਤਿ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਪਠਿष੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਤृਪ੍ਤਾ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਭੂਪਤੇ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖਾਣ-ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਪਣਾਂਤੇ ਜਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾਥ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ । ਪਿਬਂਤਿ ਚਾਮृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਰੋ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਤਰਪਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜਪ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਹੋਮੇषੁ ਯਜ੍ਞਮਧ੍ਯੇ ਚ ਭਾਵਾਜ੍ਜਪਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਤਤ੍ਰ ਵਿਘ੍ਨਾ ਨ ਜਾਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਮ ਜਾਂ ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰੇ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਸਭ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿषਮੇ ਦੁਰ੍ਗਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਹਿਂਸ੍ਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਕਟੇ । ਚੌਰਾਣਾਂ ਸਂਕਟੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਵਾਂ 'ਚ—ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਬਾਘ ਦੇ ਡਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ 'ਚ—ਉਥੇ ਇਹ ਸਤਿ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਨ੍ਯੇष੍ਵੇਵ ਸੁਭਵ੍ਯੇषੁ ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇ ਗਤੇ ਨਰੇ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਰੂਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਹੋਰ ਚੰਗੀਆਂ ਘੜੀਆਂ 'ਚ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵੇਲੇ—
ਵਾਸੁਦੇਵਾਭਿਧਾਨਸ੍ਯ ਅਯੁਤਂ ਜਪਤੇ ਨਰਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਸਂਸ੍ਨਾਤਃ ਕ੍ਰੋਧਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਨਾਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ—
ਤਿਲਤਂਡੁਲਕੈਰ੍ਹੋਮਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਮਾਜ੍ਯਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯੈਵ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਤਿਲ ਤੇ ਚੌਲ ਨਾਲ, ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਤੋ ਦੇਯਂ ਹੋਮਂ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਮਾਨਵੈਃ । ਤੇषਾਂ ਸੁਭृਤ੍ਯਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਨੈਵ ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਐਸੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਸੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਦਾਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਵੇਦਭਂਗਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਨ ਦੀਯਤੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਸਤਿ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਘਟਾ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ—
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸ ਚੈਵ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਏਵਂ ਹਿ ਸਫਲਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਭੂਪ ਕृਤਂ ਸ਼ृਣੁ
ਉਹ ਸਭ ਚਾਹਵਾਂ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਸਤਿ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਸੁਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਤੇਨ ਜਪ੍ਤਂ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਵੈ ਪੁਰਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤ ਇਂਦ੍ਰੋ ਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਰੁਦਰ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਜਪਿਆ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ऋषਯੋ ਗੁਹ੍ਯਾਃ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਮਰਾਃ । ਨਾਗੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਾਪੁਃ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮਨੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍
ਦੇਵਤੇ, ਗੁਪਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਅਮਰ ਤੇ ਨਾਗ—ਇਹ ਸਤਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਸਿਧੀ ਪਾ ਲਏ।
ਪੁਣ੍ਯੋ ਧਨ੍ਯਃ ਸ ਵੈ ਦਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਜਪਿष੍ਯਤਿ ਮਮ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਉਹ ਦਾਤਾ ਵਾਕਈ ਬੜਾ ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਧਨਵੰਤ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਮੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਆਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਹਸ੍ਤਾਵਲਂਬਨਂ ਦਤ੍ਤਂ ਹਰਿਣਾ ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਓ; ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।