ਦੇਵਃ ਸੁਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤੋਸੌ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸੁਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੈਃ । ਆਗਤ੍ਯ ਭੂਪਂ ਗਤਕਲ੍ਮषਂ ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਬ੍ਜਗਦਾਸਿਧਰ੍ਤਾ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਚੰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਕਮਲ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਦੋ ਭਾਰ੍ਗਵ ਵ੍ਯਾਸ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਮਾਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮृਕਂਡਸੂਨੁਃ । ਵਾਲ੍ਮੀਕਿ ਨਾਮਾ ਮੁਨਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਃ ਸਮਾਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤੋ ਵਸਿष੍ਠਃ
ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਦ, ਭਾਰਗਵ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਵਾਮੀਕੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੀ ਆਏ।
ਗਰ੍ਗੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਜਾਬਾਲਿਰੈਭ੍ਯਾਵਥ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ । ਆਜਗ੍ਮੁਰੇਤੇ ਹਰਿਣਾ ਸਮੇਤਾ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਾਃ
ਗਰਗ ਜੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਜਾਬਾਲੀ, ਰੈਭਿਆ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸੁਧਨ੍ਯਾ ਗਤਕਲ੍ਮषਾਸ੍ਤੇ ਹਰੇਃ ਸੁਪਾਦਾਂਬੁਜਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾਃ । ਸ਼੍ਰੀਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤਸ੍ਥੁਃ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਭੂਪਂ ਵਿਵਿਧਪ੍ਰਕਾਰੈਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਲੋਕ, ਹਰੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸ੍ਰੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਹੁਤਭੁਙ੍ਮੁਖਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਦਿਵ੍ਯਦੇਵ੍ਯਃ । ਗਾਯਂਤਿ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਧੁਰਂ ਮਨੋਹਰਂ ਗਂਧਰ੍ਵਰਾਜਾਦਿਸੁਗਾਯਨਾਸ਼੍ਚ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਧਰਮ ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣਾ ਦਿਵਿਆ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸੁਵੇਦ ਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਸਂਮਿਤੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਯਃ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਤਿਂ ਭੂਪਤਿਮੇਵ ਦੇਵੋ ਹਰਿਰ੍ਬਭਾषੇ ਵਚਨਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਤੇ ਸੱਚੀ ਅਰਥ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਭਰੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਹਰੀ ਨੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਵਰਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਵਰਯਸ੍ਵ ਭੂਪਤੇ ਦਦਾਮ੍ਯਹਂ ਤੇ ਪਰਿਤੋषਿਤੋ ਯਤਃ । ਹਰੇਸ੍ਤੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਰਾਜਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਰਾਰਿਂ ਵਦਮਾਨਮਗ੍ਰੇ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਹਰੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵਧੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਾਭਂ ਮੁਰਘਾਤਿਨਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਤਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਸਿਗਦਾਪ੍ਰਧਾਰਿਣਮ੍ । ਸ਼੍ਰਿਯਾਸਮੇਤਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਂ ਰਤ੍ਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਕਂਕਣਹਾਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵਧੇ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਸ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਕੰਕਣ ਤੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਰਵਿਪ੍ਰਭਂ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸੁਸੇਵਿਤਂ ਮਹਾਰ੍ਘਹਾਰਾਭਰਣੈਃ ਸੁਭੂषਿਤਮ੍ । ਸੁਦਿਵ੍ਯਗਂਧੈਰ੍ਵਰਲੇਪਨੈਰ੍ਹਰਿਂ ਸੁਭਕ੍ਤਿਭਾਵੈਰਵਨੀਂ ਗਤੋ ਨृਪਃ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਕੀਮਤੀ ਹਾਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਦਿਵਿਆ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹਰੀ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਦਂਡਪ੍ਰਣਾਮੈਃ ਸਤਤਂ ਨਮਾਮ ਜਯੇਤਿ ਵਾਚਾਥ ਮਹਾਨृਪਸ੍ਤਦਾ । ਦਾਸੋਸ੍ਮਿ ਭृਤ੍ਯੋਸ੍ਮਿ ਪੁਰਃ ਸ ਤੇ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤਿਂ ਨ ਜਾਨੇ ਨ ਚ ਭਾਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੰਡ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੈ ਹੋ! ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਮੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਜਾਂ ਉੱਚਾ ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।"
ਜਾਯਾਨ੍ਵਿਤਂ ਮਾਮਿਹ ਚਾਗਤਂ ਹਰੇ ਪ੍ਰਪਾਹਿ ਵੈ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਮ੍ । ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਾਨਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਦੈਵ ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਮਨੋਵਿਲੀਨਾਃ
"ਹਰੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਲਈ। ਮਾਧਵ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।"
ਸਮੁਚ੍ਚਰਂਤੋ ਭਵ ਮਾਧਵੇਤਿ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਵੈਕੁਂਠਮਿਤਃ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਃ । ਤਵੈਵ ਪਾਦਾਂਬੁਜਨਿਰ੍ਗਤਂ ਪਯਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਥਾ ਯੇ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਹਂਤਿ
"'ਮਾਧਵ' ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਇੱਥੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਧਨਵੰਤ ਹਨ।"
ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦ੍ਭਵ ਤੋਯ ਆਪ੍ਲੁਤਾਸ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾ ਯਾਂਤਿ ਹਰੇਃ ਸੁਧਾਮ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਯੋਗੋ ਨ ਮੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨ ਮੇ ਕ੍ਰਿਯਾ । ਕਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਗੇਨ ਵਰਂ ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ
"ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਭਗਤੀ, ਨਾ ਗਿਆਨ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਕਰਮ। ਕਿਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ?"
ਹਰਿਰੁਵਾਚ- ਵਾਸੁਦੇਵਾਭਿਧਾਨਂ ਯਨ੍ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਭਵਤਾ ਵਿਜ੍ਵਲਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਕਲ੍ਮषਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ।"
ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗੀ ਚ ਸਂਜਾਤੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮਮ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਮਨੋਨੁਗਾਨ੍
"ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਭੋਗ।"
ਰਾਜੋਵਾਚ- ਯਦਿਦੇਵਵਰੋਦੇਯੋਮਮਦੀਨਸ੍ਯਵੈਤ੍ਵਯਾ । ਵਿਜ੍ਵਲਾਯਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ੍ਵਂਪ੍ਰਥਮਂਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਮਰਾਂ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿੱਝਵਲਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦੇ।"
ਹਰਿਰੁਵਾਚ- ਵਿਜ੍ਵਲਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਃ ਕੁਂਜਲੋ ਜ੍ਞਾਨਮਂਡਿਤਃ । ਵਾਸੁਦੇਵਮਹਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਠਤਿ ਭੂਪਤੇ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਵਿੱਝਵਲਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪੁੰਨਿਆ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਮਹਾ-ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।"
ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਿਯਾਸਮੇਤੋऽਸੌ ਮਮ ਗੇਹਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਏਤਤ੍ਤੁ ਜਪਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਦਾ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਫਲਮ੍
"ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇਗਾ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਲ ਜਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ਵਾਕ੍ਯੇ ਰਾਜਾ ਕੇਸ਼ਵਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਫਲਂ ਕੁਰੁ ਕੇਸ਼ਵ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਕੇਸ਼ਵ, ਇਸ ਮਹਾ-ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਕਰ।"
ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਕृਤੇ ਯੁਗੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯਦਾ ਸ੍ਤੋष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਤਦਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਕਲਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਮਾਸਮਾਤ੍ਰੇਣ षਡ੍ਭਿਰ੍ਮਾਸੈਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਪਰੇ । ਵਰ੍षੇਣੈਕੇਨ ਚ ਕਲੌ ਯੇ ਜਪਂਤਿ ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ; ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ; ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ—
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵਂ ਗਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਤ੍ਰਿਕਾਲਮੇਕਕਾਲਂ ਵਾ ਸ੍ਨਾਤੋ ਜਪਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜਪ ਕਰੇ—
ਯਂ ਯਂ ਤੁ ਵਾਂਛਤੇ ਕਾਮਂ ਸ ਸ ਤਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਜਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਨਧਾਨ੍ਯੈਰਲਂਕृਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਚਾਹਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਤੇ ਅਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੁਖੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਂਤ੍ਯਜਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਯੋਯਂ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵੈਸ਼ਿਆ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਦਰ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਅੰਤਜ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਕੋ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਮਮ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਮੇਰੇ ਸਤਿ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਪਠਿष੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਤृਪ੍ਤਾ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਭੂਪਤੇ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖਾਣ-ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਪਣਾਂਤੇ ਜਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾਥ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ । ਪਿਬਂਤਿ ਚਾਮृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਰੋ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਤਰਪਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜਪ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਹੋਮੇषੁ ਯਜ੍ਞਮਧ੍ਯੇ ਚ ਭਾਵਾਜ੍ਜਪਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਤਤ੍ਰ ਵਿਘ੍ਨਾ ਨ ਜਾਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਮ ਜਾਂ ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰੇ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਸਭ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿषਮੇ ਦੁਰ੍ਗਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਹਿਂਸ੍ਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਕਟੇ । ਚੌਰਾਣਾਂ ਸਂਕਟੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਵਾਂ 'ਚ—ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਬਾਘ ਦੇ ਡਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ 'ਚ—ਉਥੇ ਇਹ ਸਤਿ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।