ਨਿਯਮਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਮਾਦਾਯ ਯੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ । ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਂਤਿ ਚਾਂਚਲ੍ਯਾਤ੍ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਚਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਚੰਚਲਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਚਨ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕਥਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਸ੍ਯ ਗਂਤਾਰੋ ਯੇ ਜਨਾਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਾ ਦਾਨੇਨਾਧ੍ਯਯਨੇਨ ਚ । ਯੇ ਧਰ੍ਮਮਨੁਵਰ੍ਤਂਤੇ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਚ, ਤਪ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਪਾਠ ਰਾਹੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚ ਹੋਮਪਰਾ ਧ੍ਯਾਨਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਆਦਦਾਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਹਵਨ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਵਾਸੁਦੇਵਪਰਾਯਣਾਃ । ਪਠਂਤਿ ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਾਯਂਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਪਾਠ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਦਾਦृਤਾਃ । ਵਰ੍ਜਯਂਤਿ ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਦਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੌਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਹਿਂਸਾਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਾਧੁਸਂਗਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਪਿ ਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਲੋਭਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸਾਹਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਸਭ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਭਿਸ੍ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਮਾਨਦਾ ਨਰਾਃ । ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਯੇ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵੇष੍ਟਾਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਸਹਸ੍ਰਦਾਃ । ਤ੍ਰਾਤਾਰਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਯਾਤ੍ਪਾਪਾਤ੍ਤਪਾਚ੍ਛੋਕਾਦ੍ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਵ੍ਯਾਧਿਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ । ਵਿਮੁਂਚਂਤਿ ਚ ਯੇ ਜਂਤੂਂਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਡਰ, ਪਾਪ, ਤਪ, ਦੁੱਖ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਵਂਤਸ਼੍ਚ ਯੌਵਨਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ । ਯੇ ਵੈ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾ ਧੀਰਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ ਢੀਠ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਦਾਤਾਰੋ ਗਵਾਂ ਭੂਮੇਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ । ਅਨ੍ਨਾਨਾਂ ਵਾਸਸਾਂ ਚੈਵ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸੋਨਾ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਅੰਨ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਯਾਚਿਤਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਯਂਤਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਦਂਤਿ ਚ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਦਾਨਫਲੇਚ੍ਛਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮੰਗੇ ਜਾਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਵੇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰਂਤਪ । ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਦਾਤਾਰਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਪਜਾ ਕੇ ਘਰ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿषਤਾਮਪਿ ਯੇ ਦੋषਾਨ੍ਨ ਵਦਂਤਿ ਕਦਾਚਨ । ਕੀਰ੍ਤਯਂਤਿ ਗੁਣਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀ ਕਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪਰੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਵਿਤਪ੍ਯਂਤਿ ਮਤ੍ਸਰਾਤ੍ । ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ਼੍ਚਾਭਿਨਂਦਂਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੌ ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤੌ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਵ ਚ । ਆਚਰਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਰਾਣਾਂ ਵਚੋ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਚ ਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪ੍ਰਿਯਵਾਕ੍ਯੈਕਵਿਜ੍ਞਾਤਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਾਮਭਾਗਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृष੍ਣਾ ਸ਼੍ਰਮਪੀਡਿਤਾਃ । ਹਂਤਕਾਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੇਕੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਨਾਂ ਪ੍ਰਪਾਨਾਂ ਚੈਵ ਵੇਸ਼੍ਮਨਾਮ੍ । ਆਰਾਮਾਣਾਂ ਚ ਕਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਪੌਂਡ, ਕੂਏ, ਝੀਲਾਂ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ, ਘਰ ਅਤੇ ਬਾਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਤ੍ਯੇष੍ਵਪਿ ਯੇ ਸਤ੍ਯਾ ऋਜਵੋ ਨਾਰ੍ਜਵੇष੍ਵਪਿ । ਰਿਪੁष੍ਵਪਿਹਿਤਾ ਯੇ ਚ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਝੂਠ ਵਿਚ ਵੀ ਸੱਚੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਟੇੜੇ ਵਿਚ ਵੀ ਸਿੱਧੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਲੁਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ਤਾਯੁषਃ । ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਃ ਸਦਾਚਾਰਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜਿਸ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵਂਤ੍ਯਵਂਧ੍ਯਂ ਦਿਵਸਂ ਧਰ੍ਮੇਣੈਕੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਵ੍ਰਤਂ ਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਧਰਮਕ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਕ੍ਰੋਸ਼ਂਤਂ ਸ੍ਤੁਵਂਤਂ ਚ ਤੁਲ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਸ਼ਾਂਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਗਾਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚਾਪਿ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਸਾਰ੍ਥਾਨ੍ਵਾ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਗਯਾਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪਿਤृਪਿਂਡਪ੍ਰਦਾਤਾਰਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਗੰਗਾ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਸ਼ੇ ਚੇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ ਸਂਯਮਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਲੋਭਭਯਕ੍ਰੋਧਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਨਹੀਂ, ਸਵੈ-ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਲੋਭ, ਡਰ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੂਕਾ ਮਤ੍ਕੁਣਦਂਸ਼ਾਦੀਨ੍ਯੇ ਜਂਤੂਂਸ੍ਤੁਦਤਸ੍ਤਨੁਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਜੂਆਂ, ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਡੰਕ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਚ੍ਚ ਯਥੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਂਚਯਂਤਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਂਦ੍ਵਸਹਾ ਲੋਕੇ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿਚ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੱਠ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।