ਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਦਾਰਾਞ੍ਛਿਸ਼ੂਨ੍ਭृਤ੍ਯਾਤਿਥੀਂਸ੍ਤਥਾ । ਉਤ੍ਸਨ੍ਨਪਿਤृਦੇਵੇਜ੍ਯਾ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਦੂषਕਾ ਰਾਜਨ੍ਯੇ ਚੈਵਾਸ਼੍ਰਮਦੂषਕਾਃ । ਸਖੀਨਾਂ ਦੂषਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਨ ਚਿਂਤਯਂਤਿ ਯੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਜਾਨਾਂ ਮਖਾਨਾਂ ਚ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਤਥਾ । ਸਾਧੂਨਾਂ ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਦੂषਕਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਯਜਨ, ਕੁੜੀਆਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾष੍ਠੈਰ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕੁਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯੈਰਸ਼੍ਮਭਿਰੇਵ ਵਾ । ਯੇ ਮਾਰ੍ਗਾਨੁਪਰੁਂਧਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਕੜ, ਸੂਈਆਂ ਜਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇष੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਃ ਕਾਮੇਨਾਰ੍ਤਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਜਿਹ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਗਤਾਨ੍ਭੋਜਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵृਤ੍ਤਿਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤਿषੇਧਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਲਈ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਗृਹਚ੍ਛੇਦਂ ਪ੍ਰੀਤਿਚ੍ਛੇਦਂ ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਆਸ਼ਾਚ੍ਛੇਦਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਖੇਤ, ਘਰ, ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਆਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਸ਼ਲ੍ਯਾਨਾਂ ਧਨੁषਾਂ ਤਥਾ । ਵਿਕ੍ਰੇਤਾਰਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ, ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨਾਥਂ ਵਿਕ੍ਲਵਂ ਦੀਨਂ ਰੋਗਾਰ੍ਤ੍ਤਂ ਵृਦ੍ਧਮੇਵ ਚ । ਨਾਨੁਕਂਪਂਤਿ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ, ਦੁਖੀਆਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਯਮਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਮਾਦਾਯ ਯੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ । ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਂਤਿ ਚਾਂਚਲ੍ਯਾਤ੍ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਚਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਚੰਚਲਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਚਨ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕਥਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਸ੍ਯ ਗਂਤਾਰੋ ਯੇ ਜਨਾਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਾ ਦਾਨੇਨਾਧ੍ਯਯਨੇਨ ਚ । ਯੇ ਧਰ੍ਮਮਨੁਵਰ੍ਤਂਤੇ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਚ, ਤਪ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਪਾਠ ਰਾਹੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚ ਹੋਮਪਰਾ ਧ੍ਯਾਨਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਆਦਦਾਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਹਵਨ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਵਾਸੁਦੇਵਪਰਾਯਣਾਃ । ਪਠਂਤਿ ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਾਯਂਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਪਾਠ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਦਾਦृਤਾਃ । ਵਰ੍ਜਯਂਤਿ ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਦਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੌਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਹਿਂਸਾਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਾਧੁਸਂਗਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਪਿ ਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਲੋਭਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸਾਹਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਸਭ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਭਿਸ੍ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਮਾਨਦਾ ਨਰਾਃ । ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਯੇ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵੇष੍ਟਾਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਸਹਸ੍ਰਦਾਃ । ਤ੍ਰਾਤਾਰਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਯਾਤ੍ਪਾਪਾਤ੍ਤਪਾਚ੍ਛੋਕਾਦ੍ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਵ੍ਯਾਧਿਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ । ਵਿਮੁਂਚਂਤਿ ਚ ਯੇ ਜਂਤੂਂਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਡਰ, ਪਾਪ, ਤਪ, ਦੁੱਖ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਵਂਤਸ਼੍ਚ ਯੌਵਨਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ । ਯੇ ਵੈ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾ ਧੀਰਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ ਢੀਠ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਦਾਤਾਰੋ ਗਵਾਂ ਭੂਮੇਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ । ਅਨ੍ਨਾਨਾਂ ਵਾਸਸਾਂ ਚੈਵ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸੋਨਾ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਅੰਨ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਯਾਚਿਤਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਯਂਤਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਦਂਤਿ ਚ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਦਾਨਫਲੇਚ੍ਛਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮੰਗੇ ਜਾਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਵੇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰਂਤਪ । ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਦਾਤਾਰਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਪਜਾ ਕੇ ਘਰ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿषਤਾਮਪਿ ਯੇ ਦੋषਾਨ੍ਨ ਵਦਂਤਿ ਕਦਾਚਨ । ਕੀਰ੍ਤਯਂਤਿ ਗੁਣਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀ ਕਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪਰੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਵਿਤਪ੍ਯਂਤਿ ਮਤ੍ਸਰਾਤ੍ । ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ਼੍ਚਾਭਿਨਂਦਂਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੌ ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤੌ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਵ ਚ । ਆਚਰਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਰਾਣਾਂ ਵਚੋ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਚ ਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪ੍ਰਿਯਵਾਕ੍ਯੈਕਵਿਜ੍ਞਾਤਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਾਮਭਾਗਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृष੍ਣਾ ਸ਼੍ਰਮਪੀਡਿਤਾਃ । ਹਂਤਕਾਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੇਕੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।