ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਲੀਯਤੇ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਪਂਚਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਚਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਪਚਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੁਬਾਹੁਰੁਵਾਚ- ਕੀਦृਸ਼ੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨਰਕਂ ਨਰਾਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤੁ ਕੀਦृਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸੁਬਾਹੁ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ।
ਜੈਮਿਨਿਰੁਵਾਚ- ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾ ਲੋਭਮੋਹਿਤਾਃ । ਕੁਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯੁਪਜੀਵਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੈਮਿਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਤੇ ਪੁੰਨ ਛੱਡ ਕੇ ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦਾਃ ਕਂਦਰ੍ਪਵਿषਯੋਨ੍ਮੁਖਾਃ । ਦਾਂਭਿਕਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਘ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਨਾਸਤਿਕ, ਜਿਹੜੇ ਹੱਦਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਅਭੀਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਪਖੰਡੀਆਂ ਤੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਯੇ ਧਨਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਾਨਾਂ ਚ ਹਰ੍ਤਾਰੋ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਨ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੁषਾਃ ਪਿਸ਼ੁਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਨਿਨੋऽਨृਤਵਾਦਿਨਃ । ਅਸਂਬਦ੍ਧਪ੍ਰਲਾਪਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਦਮੀ ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਹਨ, ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਬੇਸਿਰਪੈਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪਰਸ੍ਵਾਪਹਰ੍ਤਾਰਃ ਪਰਦੂषਣਸੂਚਕਾਃ । ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਗਾਮਿਨੋ ਯੇ ਚ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਝੂਠੀ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਹਿਂਸਾਯਾਂ ਯੇ ਨਰਾ ਨਿਰਤਾਃ ਸਦਾ । ਪਰਨਿਂਦਾਰਤਾ ਯੇ ਵੈ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਕੂਪਾਨਾਂ ਤਡਾਗਾਨਾਂ ਪ੍ਰਪਾਨਾਂ ਚ ਪਰਂਤਪ । ਸਰਸਾਂ ਚੈਵ ਭੇਤ੍ਤਾਰੋ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਕੁਆਂ, ਤਲਾਬਾਂ, ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਦਾਰਾਞ੍ਛਿਸ਼ੂਨ੍ਭृਤ੍ਯਾਤਿਥੀਂਸ੍ਤਥਾ । ਉਤ੍ਸਨ੍ਨਪਿਤृਦੇਵੇਜ੍ਯਾ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਦੂषਕਾ ਰਾਜਨ੍ਯੇ ਚੈਵਾਸ਼੍ਰਮਦੂषਕਾਃ । ਸਖੀਨਾਂ ਦੂषਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਨ ਚਿਂਤਯਂਤਿ ਯੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਜਾਨਾਂ ਮਖਾਨਾਂ ਚ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਤਥਾ । ਸਾਧੂਨਾਂ ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਦੂषਕਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਯਜਨ, ਕੁੜੀਆਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾष੍ਠੈਰ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕੁਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯੈਰਸ਼੍ਮਭਿਰੇਵ ਵਾ । ਯੇ ਮਾਰ੍ਗਾਨੁਪਰੁਂਧਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਕੜ, ਸੂਈਆਂ ਜਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇष੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਃ ਕਾਮੇਨਾਰ੍ਤਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਜਿਹ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਗਤਾਨ੍ਭੋਜਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵृਤ੍ਤਿਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤਿषੇਧਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਲਈ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਗृਹਚ੍ਛੇਦਂ ਪ੍ਰੀਤਿਚ੍ਛੇਦਂ ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਆਸ਼ਾਚ੍ਛੇਦਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਖੇਤ, ਘਰ, ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਆਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਸ਼ਲ੍ਯਾਨਾਂ ਧਨੁषਾਂ ਤਥਾ । ਵਿਕ੍ਰੇਤਾਰਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ, ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨਾਥਂ ਵਿਕ੍ਲਵਂ ਦੀਨਂ ਰੋਗਾਰ੍ਤ੍ਤਂ ਵृਦ੍ਧਮੇਵ ਚ । ਨਾਨੁਕਂਪਂਤਿ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ, ਦੁਖੀਆਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਯਮਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਮਾਦਾਯ ਯੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ । ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਂਤਿ ਚਾਂਚਲ੍ਯਾਤ੍ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਚਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਚੰਚਲਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਚਨ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕਥਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਸ੍ਯ ਗਂਤਾਰੋ ਯੇ ਜਨਾਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਾ ਦਾਨੇਨਾਧ੍ਯਯਨੇਨ ਚ । ਯੇ ਧਰ੍ਮਮਨੁਵਰ੍ਤਂਤੇ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਚ, ਤਪ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਪਾਠ ਰਾਹੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚ ਹੋਮਪਰਾ ਧ੍ਯਾਨਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਆਦਦਾਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਹਵਨ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਵਾਸੁਦੇਵਪਰਾਯਣਾਃ । ਪਠਂਤਿ ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਾਯਂਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਪਾਠ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਦਾਦृਤਾਃ । ਵਰ੍ਜਯਂਤਿ ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਦਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੌਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਹਿਂਸਾਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਾਧੁਸਂਗਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਪਿ ਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਲੋਭਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸਾਹਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਸਭ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਭਿਸ੍ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਮਾਨਦਾ ਨਰਾਃ । ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਯੇ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵੇष੍ਟਾਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਸਹਸ੍ਰਦਾਃ । ਤ੍ਰਾਤਾਰਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।