ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਬਾਹੁਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਯਜਿष੍ਯੇ ਕਮਲਾਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੁਬਾਹੁ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ।
ਦਾਹਪ੍ਰਲਯਸਂਵਰ੍ਜਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਜੈਮਿਨਿਰੁਵਾਚ- ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਪ ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਜਲਣ, ਪ੍ਰਲੈ ਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਜੈਮਿਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੂੰ ਸੱਚ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰਾਜਾਨੋ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਂਤਿ ਤੇ । ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਨਿ ਦੀਯਂਤੇ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਨृਪਨਂਦਨ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਆਦਾਵਨ੍ਨਂ ਤੁ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਾਂਬੂਲਮੇਵ ਚ । ਕਾਂਚਨਂ ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਚ ਗੋਦਾਨਂ ਪ੍ਰਦਦਂਤਿ ਚ
ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੰਨ, ਕਪੜੇ, ਪਾਨ, ਸੋਨਾ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਦਾਨੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਸਂਤੁष੍ਟਾਃ ਸਂਤਿ ਭੂਮਿਪਾਃ
ਚੰਗੇ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਂ ਯਜਂਤਿ ਤੇ । ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਯਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਤੁ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਤਪਸੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਿਖਿਆ ਮੰਗ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਭਾਗਾਨਿ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚ ਭੂਪਤੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਭਾਗੈਕਂ ਗੋਗ੍ਰਾਸਂ ਤੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਭਿਖਿਆ ਲਈ, ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ, ਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ।
ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਵਰ੍ਤਿਨਾਂ ਚੈਕਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਫਲਂ ਭੁਂਜਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਸੀ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਤृषਾਵਿਹੀਨਾਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਵੈ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦੇਹਿ ਨ੍ਯਾਯਾਰ੍ਜਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੂੰ ਵੀ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦਾਨ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਲੀਯਤੇ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਪਂਚਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਚਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਪਚਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੁਬਾਹੁਰੁਵਾਚ- ਕੀਦृਸ਼ੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨਰਕਂ ਨਰਾਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤੁ ਕੀਦृਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸੁਬਾਹੁ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ।
ਜੈਮਿਨਿਰੁਵਾਚ- ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾ ਲੋਭਮੋਹਿਤਾਃ । ਕੁਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯੁਪਜੀਵਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੈਮਿਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਤੇ ਪੁੰਨ ਛੱਡ ਕੇ ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦਾਃ ਕਂਦਰ੍ਪਵਿषਯੋਨ੍ਮੁਖਾਃ । ਦਾਂਭਿਕਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਘ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਨਾਸਤਿਕ, ਜਿਹੜੇ ਹੱਦਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਅਭੀਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਪਖੰਡੀਆਂ ਤੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਯੇ ਧਨਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਾਨਾਂ ਚ ਹਰ੍ਤਾਰੋ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਨ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੁषਾਃ ਪਿਸ਼ੁਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਨਿਨੋऽਨृਤਵਾਦਿਨਃ । ਅਸਂਬਦ੍ਧਪ੍ਰਲਾਪਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਦਮੀ ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਹਨ, ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਬੇਸਿਰਪੈਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪਰਸ੍ਵਾਪਹਰ੍ਤਾਰਃ ਪਰਦੂषਣਸੂਚਕਾਃ । ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਗਾਮਿਨੋ ਯੇ ਚ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਝੂਠੀ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਹਿਂਸਾਯਾਂ ਯੇ ਨਰਾ ਨਿਰਤਾਃ ਸਦਾ । ਪਰਨਿਂਦਾਰਤਾ ਯੇ ਵੈ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਕੂਪਾਨਾਂ ਤਡਾਗਾਨਾਂ ਪ੍ਰਪਾਨਾਂ ਚ ਪਰਂਤਪ । ਸਰਸਾਂ ਚੈਵ ਭੇਤ੍ਤਾਰੋ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਕੁਆਂ, ਤਲਾਬਾਂ, ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਦਾਰਾਞ੍ਛਿਸ਼ੂਨ੍ਭृਤ੍ਯਾਤਿਥੀਂਸ੍ਤਥਾ । ਉਤ੍ਸਨ੍ਨਪਿਤृਦੇਵੇਜ੍ਯਾ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਦੂषਕਾ ਰਾਜਨ੍ਯੇ ਚੈਵਾਸ਼੍ਰਮਦੂषਕਾਃ । ਸਖੀਨਾਂ ਦੂषਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਨ ਚਿਂਤਯਂਤਿ ਯੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਜਾਨਾਂ ਮਖਾਨਾਂ ਚ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਤਥਾ । ਸਾਧੂਨਾਂ ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਦੂषਕਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਯਜਨ, ਕੁੜੀਆਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾष੍ਠੈਰ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕੁਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯੈਰਸ਼੍ਮਭਿਰੇਵ ਵਾ । ਯੇ ਮਾਰ੍ਗਾਨੁਪਰੁਂਧਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਕੜ, ਸੂਈਆਂ ਜਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇष੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਃ ਕਾਮੇਨਾਰ੍ਤਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਜਿਹ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਗਤਾਨ੍ਭੋਜਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵृਤ੍ਤਿਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤਿषੇਧਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਲਈ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਗृਹਚ੍ਛੇਦਂ ਪ੍ਰੀਤਿਚ੍ਛੇਦਂ ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਆਸ਼ਾਚ੍ਛੇਦਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਖੇਤ, ਘਰ, ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਆਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਸ਼ਲ੍ਯਾਨਾਂ ਧਨੁषਾਂ ਤਥਾ । ਵਿਕ੍ਰੇਤਾਰਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨਰਾ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ, ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨਾਥਂ ਵਿਕ੍ਲਵਂ ਦੀਨਂ ਰੋਗਾਰ੍ਤ੍ਤਂ ਵृਦ੍ਧਮੇਵ ਚ । ਨਾਨੁਕਂਪਂਤਿ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ, ਦੁਖੀਆਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।