ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਭਾਤ੍ਯੇਵਮਾਨਂਦਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਨਿਨਾਦੇਨ ਬਹੁਕੋਲਾਹਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਜੰਗਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਬਹੁਤ ਰੌਲੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਮਾਨਂਦਨਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਵਿਮਲਂ ਚ ਸਰਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ੋਭਤੇ ਸਾਗਰੋਪਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਆਨੰਦ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਫ ਝੀਲ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯੇਨ ਪਦ੍ਮਸੌਗਂਧਿਕੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਜਲਜੈਸ੍ਤੁ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਹਂਸਕਾਰਂਡਵਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਚੰਗੇ ਕਮਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਿਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਲਜੀਵਾਂ, ਹੰਸਾਂ ਤੇ ਕਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਏਵਮਾਸੀਤ੍ਸਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਮਧ੍ਯੇ ਕਾਨਨਸ੍ਯ ਹਿ । ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸਂਬਾਧੈਰ੍ਮੁਨਿਵृਂਦੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕਿਂਨਰੋਰਗਗਂਧਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚਾਰਣੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਤੇ । ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਤਾਤ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਕਿੰਨਰ, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਉਥੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ।
ਵਿਮਾਨੇਨਾਪਿ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਕਲਸ਼ੈਰੁਪਸ਼ੋਭਤੇ । ਛਤ੍ਰਦਂਡਪਤਾਕਾਭੀਰਾਜਮਾਨੇਨ ਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਥਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਵਿਮਾਨ ਨਾਲ, ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਜੀ, ਉਥੇ ਛਤਰੀਆਂ, ਡੰਡਿਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਵਿਲੇਨਾਪਿ ਗੀਯਮਾਨੇਥ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ । ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਮਾਨੋਥ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਉਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਕਿੰਨਰ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਨੇਕ ਜੀ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮਹਾਸਿਦ੍ਧऋषਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਵੇਦਿਭਿਃ । ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮੋ ਲੋਕੇ ਨ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਮਹਾਨ ਸਿੱਧ ਤੇ ਸੱਚ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਐਸਾ ਰੂਪ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਂਗੋ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲਾਵਿਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਮਹਾਰਤ੍ਨਕृਤਾਮਾਲਾ ਯਸ੍ਯੋਰਸਿ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਮੀਪੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਚੈਕਾ ਨਾਰੀ ਦृष੍ਟਾ ਵਰਾਨਨਾ । ਹੇਮਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਲਯੈਃ ਕਂਕਣੈਰ੍ਯੁਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਖੜੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਬਾਂਗਲ ਸਨ।
ਦਿਵ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗਂਧੈਸ਼੍ਚ ਚਂਦਨੈਸ਼੍ਚਾਰੁਲੇਪਨੈਃ । ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਗੀਯਮਾਨਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਆਇਆ, ਜੋ ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੜਿਆਂ, ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਰਤਿਰੂਪਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਪੀਨਸ਼੍ਰੋਣਿਪਯੋਧਰਾ । ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਂਗੀ ਤਾਦृਸ਼ੀ ਰੂਪਸਂਪਦਾ
ਉਹ ਔਰਤ ਬਹੁਤ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਧੀਆ, ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਤਨ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਐਸਾ ਰੂਪ ਉਸ ਕੋਲ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਤੌ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੌ ਵਿਮਾਨੇਨਾਪਿ ਚਾਗਤੌ । ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਮਾਧੁਰ੍ਯੌ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਸਮਾਵਿਲੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਸੋਭਾ, ਰੂਪ, ਮਿੱਠਾਸ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣੌ ਵਿਮਾਨਾਤ੍ਤਾਵਾਗਤੌ ਸਰਸੋਨ੍ਤਿਕੇ । ਸ੍ਨਾਤੌ ਤਾਤ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੌ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿਮਾਨ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਤੇ ਝੀਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਏ। ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਤੇ ਔਰਤ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਤੌ ਮਹਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੌ ਦਂਪਤੀ ਤੁ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਤਾਦृਸ਼ੌ ਚ ਸ਼ਵੌ ਤਤ੍ਰ ਪਤਿਤੌ ਸਰਸਸ੍ਤਟੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਤੇ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਥੇ ਐਸੇ ਹੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਸਨ।
ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਤੇ ਤਦਾ ਤੌ ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੌ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣੌ । ਰੂਪੇਣਾਪਿ ਮਹਾਭਾਗ ਤਾਦृਸ਼ਾਵੇਵ ਤੌ ਸ਼ਵੌ
ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਪੁਰਖ ਤੇ ਔਰਤ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਥੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਹੀ ਸਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ।
ਦੇਵਰੂਪੋਪਮਸ੍ਤਾਤ ਯਥਾ ਪੁਂਸਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਵਃ । ਯਥਾਰੂਪਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤਾਦृਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਪੁਰਖ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਤ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਵਿਆਨ ਸੀ। ਤੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਉਥੇ ਐਸਾ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾਰੂਪਂ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਵੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ਵਸ੍ਯ ਤੁ ਯਨ੍ਮਾਂਸਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣੋਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਾ ਤਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਦੂਜੀ ਲਾਸ਼ ਵੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਔਰਤ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਸ ਕੱਟਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਮਾਂਸਾਨਿ ਰਕ੍ਤਾਪ੍ਲੁਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤੁ । ਪੁਰੁषੋ ਭਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤਦ੍ਵਚ੍ਛਵਮਾਂਸਂ ਸਮਾਤੁਰਃ
ਉਹ ਮਾਸ, ਜੋ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਔਰਤ ਨੇ ਖਾਇਆ। ਪੁਰਖ ਨੇ ਵੀ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਭਕ੍ਸ਼ੇਤੇ ਪਿਸ਼ਿਤਂ ਤਯੋਃ । ਯਾਵਤ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਸਮਾਯਾਤੌ ਤਾਵਨ੍ਮਾਂਸਂ ਪ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਲਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਰਹੇ।
ਸਰਸ੍ਯਥ ਜਲਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸਂਜਾਤੌ ਸੁਖਿਤੌ ਪਿਤਃ । ਕਿਯਤ੍ਕਾਲਂ ਸ੍ਥਿਤੌ ਤਤ੍ਰ ਵਿਮਾਨੇਨ ਗਤੌ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਝੀਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਪਿਤਾ ਜੀ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ ਤਾਤ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨੇ ਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ ਚਾਰੁਲਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ। ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਹਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਮਾਂਸਂ ਯਦਾ ਤਾਤ ਮਹਾਵਨੇ । ਪ੍ਰਹਸੇਤੇ ਤਦਾ ਤੇ ਦ੍ਵੇ ਹਾਸ੍ਯੈਰਟ੍ਟਾਟ੍ਟਕੈਃਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਨੋ ਮੇਰਾ ਮਾਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਮਜ਼ਾਕੀ ਹਾਸੀ ਨਾਲ ਹੱਸ ਪਏ।
ਭਕ੍ਸ਼ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਮਾਂਸਾਨਿ ਤਾਵੇਤੌ ਪਰਿਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਮਾਂਸਂ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਮਮ ਤਤ੍ਰ ਹਿ
ਉਹ ਦੋਨੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਿੱਤ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ।
ਅਨ੍ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ ਮਹਾਭਾਗ ਰੌਦ੍ਰਾ ਕਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤੇ । ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਦਨੇ ਤਤ੍ਰੈਵਾਤਿ ਵਿਭੀषਣੇ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਸਨ, ਪਿਆਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਬਹੁਤ ਕਰੂੜ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ ਸੀ, ਬੜੀ ਡਰਾਉਣੀ।
ਊਚਤੁਸ੍ਤੌ ਤਦਾ ਤੇ ਤੁ ਦੇਹਿਦੇਹੀਤਿ ਵੈ ਪੁਨਃ । ਏਵਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਤਾਤ ਵਸਤਾ ਵਨਸਂਨਿਧੌ
ਉਹ ਦੋਨੋ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਖਦੇ, 'ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦੇ!', ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਦੇਖਿਆ।
ਨਿਤ੍ਯਮੁਤ੍ਕੀਰ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇਤੇ ਤੌ ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਮਾਂਸਮੇਵ ਚ । ਜਾਯੇਤੇ ਚ ਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣੌ ਕਾਯੌ ਚ ਸ਼ਵਯੋਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਦੋਨੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਸ ਉਤਾਰ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਲਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਤਾਵੇਵਂ ਤੇ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਚ ਵੈ ਪਿਤਃ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਦृਸ਼ੀਂ ਚੇष੍ਟਾਂ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾਂ ਮਮ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਦੋਨੋ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ, ਮੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ।
ਏਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਸਂਜਾਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਤਾਤ ਮਯਾ ਤਦਾ । ਭਵਤਾ ਪृਚ੍ਛਿਤਂ ਤਾਤ ਦृष੍ਟਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਖੀ; ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਚਮਤਕਾਰ ਵੇਖਿਆ।
ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਵੈ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਕਾਰਣਮ੍ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।