ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਕृष੍ਣਹਂਸਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ । ਪ੍ਰਯਾਗਃ ਪੁष੍ਕਰਸ਼੍ਚੈਵ ਅਰ੍ਘਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚਾਰ ਕਾਲੇ ਹੰਸ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ: ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਅਰਘਾ ਤੀਰਥ।
ਵਾਰਾਣਸੀ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਚ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਾਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਭਿਭੂਤਾਨਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਪਰਿਬਭ੍ਰਮੁਃ
ਚੌਥਾ ਵਾਰਾਣਸੀ ਹੈ; ਇਹ ਚਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਇਹ ਚਾਰੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਦੁਃਖੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚ ਮਹਾਮਤੇ । ਨ ਗਤਂ ਪਾਤਕਂ ਘੋਰਂ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਭ੍ਰਮਤਾਂ ਸੁਤ
ਇਹ ਤੀਰਥ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਪੁੱਤਰ।
ਕੁਬ੍ਜਾਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ਕਿਲ । ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਮਿਹ ਸਂਮਤਃ
ਕੁਬਜਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਯਾਗਃ ਸਂਜਾਤ ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਕਿਲ । ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯਾਵਦ੍ਰੇਵਾ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਿਆ ਸੀ; ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਚੀਕਣ ਦਿਓ ਜਦ ਤੱਕ ਰੇਵਾ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ । ਕਪਿਲਾਸਂਗਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਰੇਵਾਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿਕ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਰੇਵਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮੇਘਨਾਦਸਮਾਯੋਗੇ ਤਥਾ ਚੈਵੋਰੁਸਂਗਮੇ । ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਮਹਾਧਨ੍ਯਾ ਰੇਵਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਮੇਘਨਾਦ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਰਲ ਹੈ।
ਸਾ ਚ ੴਕਾਰੇ ਭृਗੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਰ੍ਮਦਾਕੁਬ੍ਜਸਂਗਮੇ । ਦੁਃਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾ ਮਾਨਵੈ ਰੇਵਾ ਮਾਹਿष੍ਮਤ੍ਯਾਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਂਕਾਰ ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਨਰਮਦਾ ਤੇ ਕੁਬਜਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵਿਚ ਵੀ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ।
ਵਿਟਂਕਾਸਂਗਮੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠੇ ਮਂਗਲੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਰੇਵਾ ਸੁਰਪੁਣ੍ਯਸਮਾਕੁਲਾ
ਵਿਟੰਕਾ ਦੇ ਸੰਗਮ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਤੇ ਮੰਗਲੇਸ਼ਵਰ 'ਤੇ, ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਰਲ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਮਾਤਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਅਘਰਾਸ਼ਿਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਉਭਯੋਃ ਕੂਲਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸੁਖੀ ਨਰਃ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਪਾਪ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਨੇਨੈਕੇਨ ਮਾਨਵਃ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਹੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਹਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਗਤਿਦਂ ਚਾਪਿਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਮ੍ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤृਤੀਯਂ ਪੁਤ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਉਂ ਆਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਜੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਚਯਵਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਾਲਾ ਬਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਕੁਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਕਿਂ ਵਿਜ੍ਵਲ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟਮਪੂਰ੍ਵਂ ਭ੍ਰਮਤਾ ਮਹੀਮ੍ । ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯੇਣ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਜਵਲਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਕਿਹੜਾ ਅਜੋਬਾ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ? ਉਹ ਅਸਚਰਜੀ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਓ ਧੀਰਜਵਾਨ।
ਇਤਃ ਪ੍ਰਯਾਸਿ ਕਂ ਦੇਸ਼ਮਾਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸੋਦ੍ਯਮੀ । ਯਦ੍ਯ ਦृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚਿਤ੍ਰਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸੁਤੋਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਹੁਣ ਕਿਸ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਰੋਟੀ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਜੇ ਤੂੰ ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਚੀਜ਼ ਵੇਖੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ।
ਵਿਜ੍ਵਲ ਉਵਾਚ- ਅਸ੍ਤਿ ਮੇਰੁਗਿਰੇਃ ਪृष੍ਠੇ ਆਨਂਦਂ ਨਾਮ ਕਾਨਨਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂਫ ਲਪੁष੍ਪਮਯੈਃ ਸਦਾ
ਵਿਜਵਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਮ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਦਿਵਿਆ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਵृਂਦੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸੁਰੂਪਾਭਿਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵੈਃ ਕਿਨ੍ਨਰੋਰਗੈਃ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗੈਸ਼੍ਚ ਨਦੀਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੈਸ੍ਤਥਾ । ਆਨਂਦਕਾਨਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਭਾਵੈਃ ਪ੍ਰਭਾਸਤੇ
ਉਸ ਆਨੰਦ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕੂਏਂ, ਝੀਲਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੋਤ ਹਨ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਦਿਵਿਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨੈਃ ਕੋਟਿਸਂਖ੍ਯਾਭਿਰ੍ਹਂਸਕੁਂਦੇਂਦੁਸਨ੍ਨਿਭੈਃ । ਗੀਤਕੋਲਾਹਲੈਃ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਮੇਘਧ੍ਵਨਿਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਵਿਲਾਵਾਂ, ਹੰਸ, ਚੰਨਣ ਤੇ ਚੰਦ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ, ਸੁਹਣੇ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
षਟ੍ਪਦਾਨਾਂ ਨਿਨਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਧੁਰਾਯਤੇ । ਚਂਦਨੈਸ਼੍ਚੂਤਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਚਂਪਕੈਃ ਪੁष੍ਪਿਤੈਰ੍ਵृਤਮ੍
ਹਰ ਥਾਂ ਮਧੁਰ ਮੌਲਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੈ, ਚੰਦਨ, ਆਮ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਚੰਪਕ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਭਾਤ੍ਯੇਵਮਾਨਂਦਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਨਿਨਾਦੇਨ ਬਹੁਕੋਲਾਹਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਜੰਗਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਬਹੁਤ ਰੌਲੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਮਾਨਂਦਨਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਵਿਮਲਂ ਚ ਸਰਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ੋਭਤੇ ਸਾਗਰੋਪਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਆਨੰਦ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਫ ਝੀਲ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯੇਨ ਪਦ੍ਮਸੌਗਂਧਿਕੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਜਲਜੈਸ੍ਤੁ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਹਂਸਕਾਰਂਡਵਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਚੰਗੇ ਕਮਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਿਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਲਜੀਵਾਂ, ਹੰਸਾਂ ਤੇ ਕਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਏਵਮਾਸੀਤ੍ਸਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਮਧ੍ਯੇ ਕਾਨਨਸ੍ਯ ਹਿ । ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸਂਬਾਧੈਰ੍ਮੁਨਿਵृਂਦੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕਿਂਨਰੋਰਗਗਂਧਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚਾਰਣੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਤੇ । ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਤਾਤ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਕਿੰਨਰ, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਉਥੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ।
ਵਿਮਾਨੇਨਾਪਿ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਕਲਸ਼ੈਰੁਪਸ਼ੋਭਤੇ । ਛਤ੍ਰਦਂਡਪਤਾਕਾਭੀਰਾਜਮਾਨੇਨ ਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਥਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਵਿਮਾਨ ਨਾਲ, ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਜੀ, ਉਥੇ ਛਤਰੀਆਂ, ਡੰਡਿਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਵਿਲੇਨਾਪਿ ਗੀਯਮਾਨੇਥ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ । ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਮਾਨੋਥ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਉਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਕਿੰਨਰ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਨੇਕ ਜੀ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮਹਾਸਿਦ੍ਧऋषਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਵੇਦਿਭਿਃ । ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮੋ ਲੋਕੇ ਨ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਮਹਾਨ ਸਿੱਧ ਤੇ ਸੱਚ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਐਸਾ ਰੂਪ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਂਗੋ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲਾਵਿਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਮਹਾਰਤ੍ਨਕृਤਾਮਾਲਾ ਯਸ੍ਯੋਰਸਿ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਮੀਪੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਚੈਕਾ ਨਾਰੀ ਦृष੍ਟਾ ਵਰਾਨਨਾ । ਹੇਮਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਲਯੈਃ ਕਂਕਣੈਰ੍ਯੁਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਖੜੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਬਾਂਗਲ ਸਨ।