ਏਵਂ ਚਤ੍ਵਾਰਃਪਾਪਿष੍ਠਾ ਏਕਸ੍ਥਾਨਂ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਕਃ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਸਂਪਰ੍ਕਂ ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨੇਨ ਚ
ਇਹ ਚਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਇਕ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਨਾ ਕਪੜੇ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਸੀ।
ਕਰੋਤਿ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਨ ਵਿਸ਼ਂਤ੍ਯਾਸਨੇ ਚੈਕੇ ਨ ਸ੍ਵਪਂਤ੍ਯੇਕਸਂਸ੍ਤਰੇ
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਕੁਝ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਾ ਇਕ ਹੀ ਥਾਂ ਬੈਠਦੇ, ਨਾ ਇਕੋ ਹੀ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਸੌਂਦੇ।
ਏਵਂ ਦੁਃਖਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਨਾਨਾਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵੈ ਗਤਾਃ । ਤੇषਾਂ ਤੁ ਪਾਪਕਾ ਘੋਰਾ ਨ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਚ ਨਂਦਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਗਏ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਨੰਦਨ।
ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨੇ । ਵਿਦੁਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਗਤਾਃ ਕਾਲਂਜਰਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਏਕਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਚਯਵਨ ਜੀ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਦਾ ਇਕਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਕੁਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਕਾਲਂਜਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਵਸਂਤਿ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ । ਮਹਾਪਾਪੈਸ੍ਤੁ ਸਂਦਗ੍ਧਾ ਹਾਹਾਭੂਤਾ ਵਿਚੇਤਨਾਃ
ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਦੇ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮਾਯਾਤਃਸਿਦ੍ਧਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਤੇਨ ਪृष੍ਟਾਃ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਭਵਂਤਃ ਕੇਨ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਇਤਨੇ ਦੁਖੀ ਕਿਉਂ ਹੋ?'
ਸ ਤੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਤੇषਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪਾਪਂ ਕृਪਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍
ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਮ ਕੀਤਾ।
ਸਿਦ੍ਧ ਉਵਾਚ- ਅਮਾਸੋਮਸਮਾਯੋਗੇ ਪ੍ਰਯਾਗਃ ਪੁष੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਅਰ੍ਘਤੀਰ੍ਥਂ ਤृਤੀਯਂ ਤੁ ਵਾਰਾਣਸੀ ਚਤੁਰ੍ਥਕਾ
ਸਿੱਧ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਮਾਵੱਸ ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਅਰਘ ਤੀਰਥ ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਚੌਥਾ—'
ਗਚ੍ਛਂਤੁ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਯੂਯਂ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪਾਤਕਾਵਿਲਾਃ । ਗਂਗਾਂਭਸਿ ਯਦਾ ਸ੍ਨਾਤਾਸ੍ਤਦਾ ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਥ
'ਤੁਸੀਂ ਚਾਰੇ, ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਜਾਓ; ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।'
ਪਾਤਕੇਭ੍ਯੋ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਨਿਰ੍ਮਲਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਥ । ਆਦਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
'ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਚਾ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।' ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਾਲਂਜਰਾਤ੍ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਤ੍ਵਰਂ ਪਾਪਪੀਡਿਤਾਃ । ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚੈ ਵਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਕਾਲੰਜਰ ਤੋਂ ਤੁਰੇ; ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਚੈਵ ਅਰ੍ਘਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸਤ੍ਤਮ । ਅਮਾਸੋਮਂ ਸੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਪੁਰੀਮ੍
ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਅਰਘ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਵੀ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤृਤੀਯਕਃ । ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਂਜੁਲਕਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਰਾਪਃ ਪਾਪਚੇਤਨਃ
ਵਿਦੁਰ, ਚੰਦਰਸ਼ਰਮਾ, ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਤੀਜਾ, ਤੇ ਵਣਜੂਲਕਾ ਵਪਾਰੀ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਬੀ ਤੇ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਤਾ ਗਂਗਾਂਭਸਿ ਦ੍ਵਿਜ । ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਗੋਵਧਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਏ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਗਉ-ਹੱਤ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਗੁਰੁਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਾਦਿ ਪਾਤਕੈਃ । ਲਿਪ੍ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪਰਿਭ੍ਰਮਂਤਿ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਤੀਰਥ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤ, ਗੁਰੂ-ਹੱਤ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਕਰੋ ਅਰ੍ਧਤੀਰ੍ਥਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਾਗਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ । ਵਾਰਾਣਸੀ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਤੁ ਲਿਪ੍ਤਾ ਪਾਪੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਅੱਧਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਚੌਥੀ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਰ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਤ੍ਵਂ ਪੇਦਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹਂਸਰੂਪੇਣ ਬਭ੍ਰਮੁਃ । ਸਰ੍ਵੇष੍ਵੇਵ ਸੁਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਕਾਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ, ਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਕृष੍ਣਤ੍ਵਂ ਨੈਵ ਗਚ੍ਛੇਤ ਤੇषਾਂ ਪਾਪੇਨ ਚਾਗਤਮ੍ । ਸੁਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਮਹਾਰਾਜ ਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਆਈ ਹੋਈ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੇਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੀਰ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਹਂਸਰੂਪੇਣ ਵੈ ਯਾਂਤਿ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤੁ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਜੋ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਇਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ 'ਚ, ਜਾ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਪਾਤਕਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਮਂਤਿ ਪਰਿਤਸ੍ਤਥਾ । ਅष੍ਟषष੍ਟਿਸੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਹਂਸਰੂਪੇਣ ਬਭ੍ਰਮੁਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਪਾਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਠਾਹਠ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੀਆਂ।
ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੈਃ ਸਮਂ ਪੁਨਃ । ਮਾਨਸਂ ਚਾਗਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਪਾਤਕਾਕੁਲਮਾਨਸਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਫਿਰ ਮਾਨਸਾ ਤਲਾਬ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਜਹਾਤਿ ਚ ਪਾਤਕਃ । ਲਜ੍ਜਯਾਵਿष੍ਟਮਨਸਾ ਮਾਨਸੋ ਹਂਸਰੂਪਧृਕ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਮਾਨਸਾ 'ਤੇ ਹੰਸ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਂਜਾਤਃ ਕृष੍ਣਕਾਯਸ੍ਤੁ ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਪੁਰਾ । ਰੇਵਾਤੀਰਂ ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਰੁਤ੍ਤਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਕਾਲਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਫਿਰ ਉੱਤਰੀ ਰੇਵਾ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕੁਬ੍ਜਾਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਤੇ ਤੁ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤੇ । ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਕੁਬਜਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਿਧ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਵਿਹਾਯ ਵਰ੍ਣਮੇਵੈਤਂ ਸੁਕृਤਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਿਰੇ । ਯਂ ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੇਤੇ ਹਂਸਾਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਫਿਰ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ; ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹੰਸ ਜਾਂਦੇ, ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ।
ਜਹਸੁਸ੍ਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਤਕਂ ਨੈਵ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਤੋਯਾਨਲੇਨ ਕੁਬ੍ਜਾਯਾਃ ਪਾਤਕਂ ਵਰਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਹੱਸ ਪਈਆਂ ਜਦ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਕੁਬਜਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਸਚਮੁਚ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਸ੍ਮਾਵਸ਼ੇषਂ ਸਂਜਾਤਂ ਤਦਾ ਮृਤਾਸ੍ਤੁ ਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਗੁਰੋਰ੍ਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਾਗਮਾਗਮਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰਫ ਭਸਮ ਹੀ ਬਚੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਮਰ ਗਈਆਂ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਗੁਰੂ ਹੱਤਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਾਸ੍ਤੁ ਸਂਜਾਤਾ ਰੇਵਾਯਾਃ ਕੁਬ੍ਜਯਾ ਹਤਾਃ । ਤਾਸ੍ਤੁ ਹਤਾ ਮਹਾਭਾਗ ਯਾ ਮृਤਾਸ੍ਤੁ ਸਰਿਤ੍ਤਟੇ
ਉਹ ਭਸਮ ਬਣ ਗਈਆਂ, ਰੇਵਾ ਦੀ ਕੁਬਜਾ 'ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਈਆਂ; ਜੋ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਮਰੀਆਂ, ਮਹਾਂਭਾਗ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅष੍ਟषष੍ਟਿ ਸੁਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਹਂਸਰੂਪੇਣ ਤਾਨਿ ਤੁ । ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਹਂਸਃ ਸਮਾਯਾਤੋ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਂ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਮਾਨਸਮ੍
ਅਠਾਹਠ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਹੰਸ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹੰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਏ; ਉਸ ਹੰਸ ਨੂੰ ਮਾਨਸਾ ਸਮਝੋ।