ਵਿਦੁਰੇਣੋਕ੍ਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਚਂਦ੍ਰਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮਃ । ਆਚष੍ਟੇ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਪਿ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਕृਤਂ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਚੰਦ੍ਰਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕਟਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪਾਤਕਂ ਚ ਮਹਾਘੋਰਂ ਵਸਤਾ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਗृਹੇ । ਮਹਾਮੋਹਗਤੇਨਾਪਿ ਕ੍ਰੋਧੇਨਾਕੁਲਿਤੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ, ਵੱਡੀ ਭਟਕਣ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਗੁਰੋਰ੍ਘਾਤਃ ਕृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਦਗ੍ਧੋਸ੍ਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਚਂਦ੍ਰਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਪृਚ੍ਛਤ
'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਅੰਦਰੋਂ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।' ਚੰਦ੍ਰਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭਵਾਨ੍ਕੋ ਹਿ ਸੁਦੁਃਖਾਤ੍ਮਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਚ੍ਛਾਯਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਵਿਦੁਰੇਣ ਸਮਾਸੇਨ ਆਤ੍ਮਪਾਪਂ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਬੈਠਾ ਹੈ?' ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਬਹੁਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤृਤੀਯਃ ਸ਼੍ਰਮਕਰ੍षਿਤਃ । ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵੈ ਨਾਮ ਬਹੁਪਾਤਕਸਂਚਯਃ
ਫਿਰ ਇਕ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ, ਤੀਜਾ, ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਕੇ ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਪਿ ਸੁਸਂਪृष੍ਟਃ ਕੋ ਭਵਾਨ੍ਦੁਃਖਿਤਾਕृਤਿਃ । ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਭ੍ਰਮਸਿ ਵੈ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਵਦ ਭਾਵਂ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਇੰਨਾ ਦੁਖੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ? ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ? ਆਪਣਾ ਹਾਲ ਦੱਸ।'
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਚੇष੍ਟਿਤਮੇਵ ਚ । ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵੈ ਹ੍ਯਗਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਕृਤਮ੍
ਤਦ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਨਿਸ਼ੇਧਿਤ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਗਿਆ ਸੀ।
ਧਿਕ੍ਕृਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਸ਼੍ਚ ਅਨ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵੈਃ । ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਸਂਲਿਪ੍ਤੋ ਭ੍ਰਮਾਮ੍ਯੇਵਂ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍
'ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਧਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਉਸ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੰਝ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ।'
ਵਂਜੁਲੋ ਨਾਮ ਵੈਸ਼੍ਯੋਥ ਸੁਰਾਪਾਯੀ ਸਮਾਗਤਃ । ਸ ਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੈਸ਼੍ਚ ਪृष੍ਟੋ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਫਿਰ ਵੰਜੂਲਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵਪਾਰੀ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਬੀ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤੇਨ ਆਵੇਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਤਕਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾਕृਤਮ੍ । ਤੈਰਾਕਰ੍ਣਿਤਮਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ; ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ।
ਏਵਂ ਚਤ੍ਵਾਰਃਪਾਪਿष੍ਠਾ ਏਕਸ੍ਥਾਨਂ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਕਃ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਸਂਪਰ੍ਕਂ ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨੇਨ ਚ
ਇਹ ਚਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਇਕ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਨਾ ਕਪੜੇ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਸੀ।
ਕਰੋਤਿ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਨ ਵਿਸ਼ਂਤ੍ਯਾਸਨੇ ਚੈਕੇ ਨ ਸ੍ਵਪਂਤ੍ਯੇਕਸਂਸ੍ਤਰੇ
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਕੁਝ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਾ ਇਕ ਹੀ ਥਾਂ ਬੈਠਦੇ, ਨਾ ਇਕੋ ਹੀ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਸੌਂਦੇ।
ਏਵਂ ਦੁਃਖਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਨਾਨਾਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵੈ ਗਤਾਃ । ਤੇषਾਂ ਤੁ ਪਾਪਕਾ ਘੋਰਾ ਨ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਚ ਨਂਦਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਗਏ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਨੰਦਨ।
ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨੇ । ਵਿਦੁਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਗਤਾਃ ਕਾਲਂਜਰਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥੇ ਚ੍ਯਵਨਚਰਿਤ੍ਰੇ ਏਕਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਚਯਵਨ ਜੀ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਦਾ ਇਕਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਕੁਂਜਲ ਉਵਾਚ- ਕਾਲਂਜਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਵਸਂਤਿ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ । ਮਹਾਪਾਪੈਸ੍ਤੁ ਸਂਦਗ੍ਧਾ ਹਾਹਾਭੂਤਾ ਵਿਚੇਤਨਾਃ
ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਦੇ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮਾਯਾਤਃਸਿਦ੍ਧਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਤੇਨ ਪृष੍ਟਾਃ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਭਵਂਤਃ ਕੇਨ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਇਤਨੇ ਦੁਖੀ ਕਿਉਂ ਹੋ?'
ਸ ਤੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਤੇषਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪਾਪਂ ਕृਪਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍
ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਮ ਕੀਤਾ।
ਸਿਦ੍ਧ ਉਵਾਚ- ਅਮਾਸੋਮਸਮਾਯੋਗੇ ਪ੍ਰਯਾਗਃ ਪੁष੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਅਰ੍ਘਤੀਰ੍ਥਂ ਤृਤੀਯਂ ਤੁ ਵਾਰਾਣਸੀ ਚਤੁਰ੍ਥਕਾ
ਸਿੱਧ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਮਾਵੱਸ ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਅਰਘ ਤੀਰਥ ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਚੌਥਾ—'
ਗਚ੍ਛਂਤੁ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਯੂਯਂ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪਾਤਕਾਵਿਲਾਃ । ਗਂਗਾਂਭਸਿ ਯਦਾ ਸ੍ਨਾਤਾਸ੍ਤਦਾ ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਥ
'ਤੁਸੀਂ ਚਾਰੇ, ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਜਾਓ; ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।'
ਪਾਤਕੇਭ੍ਯੋ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਨਿਰ੍ਮਲਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਥ । ਆਦਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
'ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਚਾ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।' ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਾਲਂਜਰਾਤ੍ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਤ੍ਵਰਂ ਪਾਪਪੀਡਿਤਾਃ । ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚੈ ਵਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਕਾਲੰਜਰ ਤੋਂ ਤੁਰੇ; ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਚੈਵ ਅਰ੍ਘਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸਤ੍ਤਮ । ਅਮਾਸੋਮਂ ਸੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਪੁਰੀਮ੍
ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਅਰਘ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਵੀ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤृਤੀਯਕਃ । ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਂਜੁਲਕਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਰਾਪਃ ਪਾਪਚੇਤਨਃ
ਵਿਦੁਰ, ਚੰਦਰਸ਼ਰਮਾ, ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਤੀਜਾ, ਤੇ ਵਣਜੂਲਕਾ ਵਪਾਰੀ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਬੀ ਤੇ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਤਾ ਗਂਗਾਂਭਸਿ ਦ੍ਵਿਜ । ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਗੋਵਧਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਏ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਗਉ-ਹੱਤ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਗੁਰੁਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਾਦਿ ਪਾਤਕੈਃ । ਲਿਪ੍ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪਰਿਭ੍ਰਮਂਤਿ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਤੀਰਥ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤ, ਗੁਰੂ-ਹੱਤ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਕਰੋ ਅਰ੍ਧਤੀਰ੍ਥਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਾਗਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ । ਵਾਰਾਣਸੀ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਤੁ ਲਿਪ੍ਤਾ ਪਾਪੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਅੱਧਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਚੌਥੀ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਰ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਤ੍ਵਂ ਪੇਦਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹਂਸਰੂਪੇਣ ਬਭ੍ਰਮੁਃ । ਸਰ੍ਵੇष੍ਵੇਵ ਸੁਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਕਾਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ, ਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਕृष੍ਣਤ੍ਵਂ ਨੈਵ ਗਚ੍ਛੇਤ ਤੇषਾਂ ਪਾਪੇਨ ਚਾਗਤਮ੍ । ਸੁਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਮਹਾਰਾਜ ਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਆਈ ਹੋਈ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੇਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੀਰ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਹਂਸਰੂਪੇਣ ਵੈ ਯਾਂਤਿ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤੁ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਜੋ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਇਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ 'ਚ, ਜਾ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।