ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਸਂਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਮੋਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਵਿਨਿਯੋਗਕਃ । ਅਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਤਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਯ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ऋषਿਃ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਤਾ ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍ਛਂਦਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਿਨਿਯੋਗਃ
ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸੌ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸਤੋਤਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁੱਪ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮਾਮ੍ਯਹਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਸੂਦਨਂ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
ਮੈਂ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਕੇਸ਼ਵ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਜਯਂਤਂ ਵਿਜਯਂ ਕृष੍ਣਮਨਂਤਂ ਵਾਮਨਂ ਤਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਾਰਂ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਵਿਜੈ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਅਨੰਤ, ਵਾਮਨ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨਘਂ ਤ੍ਵਘਹਂਤਾਰਂ ਨਰਸਿਂਹਂ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਸ਼੍ਰੀਦਂ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਂ ਮਹੋਦਯਮ੍
ਨਿਰਦੋਸ਼, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਨਰਸਿੰਘ, ਲੱਖਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਲੱਖਸ਼ਮੀਪਤੀ, ਲੱਖਸ਼ਮੀਧਾਰੀ, ਲੱਖਸ਼ਮੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਲੱਖਸ਼ਮੀ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਂ ਮਾਧਵਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਰੂਪਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਵੇਤ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਦਂ ਸਰ੍ਵਨਾਯਕਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ, ਮਾਧਵ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਫੀ ਦੇ ਰੂਪ, ਜਨਾਰਦਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਆਗੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਹਰਿਂ ਮੁਰਾਰਿਂ ਗੋਵਿਂਦਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍ । ਆਨਂਦਂ ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਂ ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਜ੍ਞਾਨਨਾਯਕਮ੍
ਹਰੀ, ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਗੋਵਿੰਦ, ਪਦਮਨਾਭ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਆਨੰਦ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਆਗੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਚ੍ਯੁਤਂ ਸਬਲਂ ਚਂਦ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਂ ਪਰਾਵਰਮ੍ । ਯੁਗਾਧਾਰਂ ਜਗਦ੍ਯੋਨਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਅਚੁਤ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਚੰਨਣ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਚਕਰਧਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੂਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਮਹਾਂਈਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮੁਕੁਂਦਂ ਤਂ ਸੁਵੈਕੁਂਠਮੇਕਰੂਪਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਮੁਕੁੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਵੈਕੁੰਠ, ਇਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗੋਪ੍ਰਿਯਂ ਗੋਹਿਤਂ ਯਜ੍ਞਂਯਜ੍ਞਾਂਗਂ ਯਜ੍ਞਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍ । ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਭੋਕ੍ਤਾਰਂ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਭਲੇਕਾਰੀ, ਯਜਨ, ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗ, ਯਜਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਵਧੀਆ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵੇਦਜ੍ਞਂ ਵੇਦਰੂਪਂ ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਵਾਸਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤਂ ਮਹਾਹਂਸਂ ਸ਼ਂਖਪਾਣਿਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਨਿਵਾਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਮਹਾਂਹੰਸ, ਸ਼ੰਖਧਾਰੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੁਰੁषਂ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁ ਵਾਰਾਹਂ ਧਰਣੀਧਰਮ੍ । ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਕਾਮਪਾਲਂ ਚ ਵ੍ਯਾਸਂ ਵ੍ਯਾਲਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪੁਰਖ, ਕਮਲ ਨੈਣ, ਵਾਰਾਹ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਕਾਮ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਵਿਆਸ, ਸੱਪ ਤੇ ਮਹਾਂਈਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਂ ਮਹਾਸੌਖ੍ਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਯੋਗਰੂਪਂ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗਤਿਦਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੁਖ, ਮੁਕਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੁਆਮੀ, ਯੋਗ ਰੂਪ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ, ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ।
ਮੁਰਾਰਿਂ ਲੋਕਪਾਲਂ ਤਂ ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਂ ਗਦਾਧਰਮ੍ । ਗੁਹਾਵਾਸਂ ਸਰ੍ਵਵਾਸਂ ਪੁਣ੍ਯਵਾਸਂ ਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਪਦਮਧਾਰੀ, ਗਦਾਧਾਰੀ, ਗੁਫਾ ਵਾਸੀ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਾਸੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵृਂਦਾਨਾਥਂ ਬृਹਤ੍ਕਾਯਂ ਪਾਵਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਗੋਪੀਨਾਥਂ ਗੋਪਸਖਂ ਗੋਪਾਲਂ ਗੋਗਣਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਗੋਪਾਲ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਾਧੀਸ਼ਂ ਕਪਿਲਂ ਕਾਰ੍ਯਮਾਨੁषਮ੍ । ਨਮਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਮੈਂ ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਪਿਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਨ, ਬੋਲ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਸੁਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਤਾ ਯਃ ਸ੍ਤੌਤਿ ਕृष੍ਣਂ ਮਨਸਾ ਸ੍ਥਿਰੇਣ । ਸ ਯਾਤਿ ਲੋਕਂ ਮਧੁਸੂਦਨਸ੍ਯ ਵਿਹਾਯ ਲੋਕਾਨਿਹ ਪੁਣ੍ਯਪੂਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਕਰਮ ਕਰਦਿਆਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਸ਼ੋਧਨਮ੍ । ਜਪੇਦਨਨ੍ਯਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਧ੍ਯਾਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੌ ਨਾਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਨਰਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਗਂਗਾਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਸੁਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਮਨਾ ਜਪੇਤ੍
ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੱਕੇ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਚ ਜਪੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਜਪੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯੈਵ ਪੁਰਤੋ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਯਃ । ਜਾਗਰੇ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਧਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਂਡਰੀਕਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਤੁਲਸੀਸਂਨਿਧੌ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾ ਯੋ ਜਪੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਡਰੀਕ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਸੂਯਫਲਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਵਰ੍षੇਣਾਪਿ ਚ ਮਾਨਵਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਾਵਤੀ ਸ਼ਿਲਾ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਦੁਆਰਾਵਤੀ ਪੱਥਰ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਭਯੋਃ ਸਂਨਿਧੌ ਜਾਪ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਖਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਬਹੁਸੌਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭੁਕ੍ਤ੍ਵੈਵ ਕੁਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੇਵ ਚ
ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਜੋ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਪ ਕਰੇ; ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਇੱਕ-ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਕੇਨ ਚਾਧਿਕਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਹ ਤਾਰਯੇਤ੍ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ੍ਨਾਨਕਰ੍ਤਾ ਯਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਇੱਕ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਮਾਘਸ੍ਨਾਯੀ ਹਰਿਂ ਪੂਜ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਾਘ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚੈਵ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਜਪੇਦ੍ਵਾਥ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ । ਸੁਰਾਪਾਨਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਵਿਹਾਯ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਵਿਘ੍ਨਂ ਨਰਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਯਾਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਹਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੁਂਜਤਾਂ ਪੁਰਃ
ਪੁੱਤਰ, ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਜਨਾਰਦਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਖਾਣ ਸਮੇਂ, ਸੌ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਜਪੇਚ੍ਚ ਸ਼ਤਂ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਪਿਤਰਸ੍ਤੁष੍ਟਿਮਾਯਾਂਤਿ ਤृਪ੍ਤਾ ਯਾਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਂ
ਜੋ ਸੌ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਂਦਤੇ ਮਹੀਮ੍ । ਧਨऋਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਭੁਂਜੀਤ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਜਪਤਿ ਯਃ ਸਦਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਯ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਤੇ ਰਿਧਿ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸੁਃਖਂ ਪ੍ਰਭੁਂਕ੍ਤੇ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਵਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਂ ਵਤ੍ਸ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿਂਦਤਿ
ਸ਼ੂਦਰ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।