ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਮਾਤਾਪਿਤृਤੀਰ੍ਥਵਰ੍ਣਨੇ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵ੍ਯਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਤੀਰਥ ਦੇ ਵਰਣਨ ਤੇ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਬਿਆਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਸੁਕਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਸਮਾਹੂਯ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦ੍ਵੀਪਾਨਾਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ । ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੁਕਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸਭ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਇਂਦ੍ਰਲੋਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਤਃ ਪਰਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਗਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਲੋਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਲੋਕ, ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਲੋਕ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਕਸਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਂ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਹ੍ਯਨਯਾ ਸਹ ਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾ ਮਮ
ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ—all ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹਨ।
ਸੁਖੇਨਾਪਿ ਸਕੁਟੁਂਬੈਃ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਮਹੀਤਲੇ । ਪੂਰੁਰੇष ਮਹਾਭਾਗੋ ਭਵਤਾਂ ਪਾਲਕਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੋ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰੁ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਖਾ ਇੱਥੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤੋਸ੍ਤਿ ਮਯਾ ਲੋਕਾ ਰਾਜਾ ਧੀਰਃ ਸਦਂਡਕਃ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾਜਾਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਆਂ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਪ੍ਰਜਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸਰ੍ਵਵੇਦੇषੁ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਧਰ੍ਮ ਏਵਂ ਯਤੋ ਲੋਕੇ ਨ ਦृष੍ਟਃ ਕੇਨ ਵੈ ਪੁਰਾ
ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਕਿ ਐਸਾ ਧਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟੋਸ੍ਮਾਭਿਰਸੌ ਧਰ੍ਮੋ ਦਸ਼ਾਂਗਃ ਸਤ੍ਯਵਲ੍ਲਭਃ । ਸੋਮਵਂਸ਼ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਮਹਾਗृਹੇ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਧਰਮ, ਜੋ ਦਸ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਚ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਪਾਦਮੁਖੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾਚਾਰਪ੍ਰਚਾਰਕਃ । ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਨਿਧਿਃ
ਹੱਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸਭ ਚਲਣ-ਚਲਣੀਆਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨੇਕੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖਜਾਨਾ।
ਗੁਣਾਨਾਂ ਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਆਕਰਃ ਸਤ੍ਯਪਂਡਿਤਃ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚ ਮਹਾਧਰ੍ਮਂ ਸਤ੍ਯਵਂਤੋ ਮਹੌਜਸਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਸਚ ਵਿੱਚ ਪੰਡਤ ਹੈ; ਸਚ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਦृष੍ਟਵਂਤਃ ਸ੍ਮ ਭਵਂਤਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣਮ੍ । ਭਵਂਤਂ ਕਾਮਕਰ੍ਤਾਰਮੀਦृਸ਼ਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਐਸਾ ਸਚ ਬੋਲਦੇ ਹੋ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਤ੍ਰਿਵਿਧੇਨਾਪਿ ਵਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮਃ । ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸੁਸੁਖਂ ਪੁਣ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਸੁਖ ਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਨਰਕੇਪਿ ਭਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕਿਂ ਦਾਰੈਰ੍ਧਨਭੋਗੈਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਜੀਵੈਰ੍ਜੀਵਿਤੇਨ ਚ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹੋਵਾਂਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਪਤਨੀ, ਧਨ, ਰਸ-ਭੋਗ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾਸੁਮਹਾਰਾਜ ਤੇਨ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍ । ਤ੍ਵਯੈਵ ਸਹ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਯਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ; ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਅਸੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਾਸਾਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਜਾਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਗਚ੍ਛਂਤੁ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯਕਾਃ । ਨृਪੋ ਰਥਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤਯਾ ਵੈ ਕਾਮਕਨ੍ਯਯਾ
ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਉਣ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਰਥੇਨ ਹਂਸਵਰ੍ਣੇਨ ਚਂਦ੍ਰਬਿਂਬਾਨੁਕਾਰਿਣਾ । ਚਾਮਰੈਰ੍ਵ੍ਯਜਨੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੀਜ੍ਯਮਾਨੋ ਗਤਵ੍ਯਥਃ
ਹੰਸ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਚੰਦ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਰਗੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਚਾਮਰ ਤੇ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਦੁਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਕੇਤੁਨਾ ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣਾਪਿ ਮਹੀਯਸਾ । ਸ਼ੋਭਮਾਨੋ ਯਥਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵਰਾਜਃ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨੇਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੀ ਝੰਡਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ।
ऋषਿਭਿਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਬਂਦਿਭਿਸ਼੍ਚਾਰਣੈਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਜਾਭਿਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬੰਦੀਆਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤਿ।
ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਤੋ ਯਾਨੈਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਗਜੈਰਸ਼੍ਵੈ ਰਥੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਪृਥਗ੍ਜਨਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾ ਲੋਕਾ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ; ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਲੋਕ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕੇਤਵਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਹੇਮਦਂਡੈਰਲਂਕृਤਾਃ । ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਂਕਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਂਡਾਃ ਸਪਤਾਕਿਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਸੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੀਆਂ, ਡੰਡਾ ਤੇ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ।
ਪ੍ਰਜਾਵृਂਦੇषੁ ਭਾਸਂਤੇ ਪਤਾਕਾ ਮਾਰੁਤੇਰਿਤਾਃ । ਦਿਵ੍ਯਮਾਲਾਧਰਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੋਭਿਤਾਸ੍ਤੁਲਸੀਦਲੈਃ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਝੰਡੀਆਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾ ਰਹੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਦਿਵ੍ਯਚਂਦਨਦਿਗ੍ਧਾਂਗਾ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਾਃ । ਦਿਵ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਕृਤਾ ਸ਼ੋਭਾ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਦਿਵਿਆ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ, ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਲਿਆ ਹੋਏ, ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾਃ ਸੁਰੂਪਾਸ੍ਤੇ ਰਾਜਾਨਮੁਪਜਗ੍ਮਿਰੇ । ਪ੍ਰਜਾਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਏ; ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾ ਵੀ ਆਈ।
ਅਰ੍ਵਖਰ੍ਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੇ ਜਨਾਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਿਰੇ । ਤੇ ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਮਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਿਣਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਵੈਸ਼ਨਵ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਏ।
ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਪਦਾਨਪਰਾਯਣਾਃ । ਸੁਕਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਏਵਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਜਪ ਤੇ ਦਾਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੇ; ਸੁਕਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਪੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਪਰਿषਿਚ੍ਯ ਤਮ੍ । ਐਂਦ੍ਰਂ ਲੋਕਂ ਜਗਾਮਾਥ ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਪੂਰੂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਤਪਸਾ ਤਦਾ । ਤੇ ਜਨਾਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਨੇਕੀ, ਧਰਮ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ਼੍ਚਾਰਣਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਹਿਤਾ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਆਗਤਾਃ ਸਂਮੁਖਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਦੇਵ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ।