ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਕਮਲਾਪ੍ਰਿਯ
ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਮਾਤਾਪਿਤृਤੀਰ੍ਥਵਰ੍ਣਨੇ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤ੍ਰੇ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਇਕੱਤਰ ਅਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੁਕਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤੇ ਯਾਵਦ੍ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਰਤਿਪੁਤ੍ਰੀ ਵਰਾਨਨਾ
ਸੁਕਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਤੀ ਦੀ ਧੀ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਕਿਮੁ ਚਿਂਤਯਸੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹੈਵ ਮਹਾਮਤੇ । ਪ੍ਰਾਯੇਣਾਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਪਲਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ? ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨਾਹਂ ਚਾਪਲ੍ਯਭਾਵੇਨ ਤ੍ਵਾਮੇਵਂ ਪ੍ਰਵਿਚਾਲਯੇ । ਨਾਹਂ ਹਿ ਕਾਰਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਭਵਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਪਰ ਮੈਂ ਚੰਚਲਤਾ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯਥਾ ਲੋਕੇ ਚਪਲਤ੍ਵਾਦ੍ਵਦਂਤਿ ਚ । ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਰਾਜਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਲੋਭਾਨ੍ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਲਂਪਟਾਃ
ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਚੰਚਲਤਾ ਕਰਕੇ ਗਲਤ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਅਣਚਾਹੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲੋਕਾਨਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯੈਵ ਜਾਤਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮਮੋਰਸਿ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਹਿ ਸੁਮਾਨੁषੈਃ
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਹੀ ਸ਼ਰਧਾ ਜਾਗੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਰਯਾਮਿ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । ਦੋषਂ ਪਾਪਕਰਂ ਯਤ੍ਤੁ ਮਤ੍ਸਂਗਾਦਿਹ ਚੇਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਪਾਪ ਜਾਂ ਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾ ਦਿਆਂਗੀ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਸੇ ਦੁਃਖਂ ਯਥਾਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੋ ਜਨਃ । ਮਹਾਭਯਾਦ੍ਯਥਾਭੀਤੋ ਮੋਹਗਰ੍ਤੇ ਗਤੋ ਯਥਾ
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਮ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਮੋਹ ਦੇ ਗੱਡੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤ੍ਯਜ ਚਿਂਤਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦਿਵਿ । ਯੇਨ ਤੇ ਜਾਯਤੇ ਦੁਃਖਂ ਤਨ੍ਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕਦਾ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਆਪਣੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਰਾਜਾ ਤਾਮੁਵਾਚ ਵਰਾਨਨਾਮ੍ । ਚਿਂਤਿਤਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੇਵਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਹਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਸੁਣੋ।"
ਮਾਨਭਂਗੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਨੈਵ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਮਨਃਪ੍ਰਿਯੇ । ਮਯਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤੇ ਕਾਂਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀਨਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਵੇਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ; ਜੇ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤ੍ਰਾਸਯਿष੍ਯਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਯਮਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਃ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਯਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰੇਗਾ; ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਸਮਾਹੂਯ ਸੁਤੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੂਰੁਂ ਤਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਜਰਾਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਬੁੱਡੇ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਧਰ੍ਮਂ ਜਾਨਾਸਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਧਰ੍ਮਃ ਸਂਪਾਲਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਆ ਜਾ, ਆ ਜਾ, ਹੇ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਜਰਾ ਮੇ ਦੀਯਤਾਂ ਤਾਤ ਤਾਰੁਣ੍ਯਂ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਮਮੇਦਂ ਤ੍ਵਂ ਸਕੋਸ਼ਬਲਵਾਹਨਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਬੁੱਡੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਜਵਾਨੀ ਮੁੜ ਲੈ; ਮੇਰਾ ਇਹ ਰਾਜ, ਕੋਸ਼, ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੂੰ ਚਲਾਓ।
ਆਸਮੁਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਰਤ੍ਨਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ । ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਸਗ੍ਰਾਮਵਨਪਤ੍ਤਨਾਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਰਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਪਿੰਡਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਸਮੇਤ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਾਲਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸਦਾਨਘ । ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਧੂਨਾਂ ਪਰਿਪਾਲਨਮ੍
ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ; ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਜ਼ਾ ਦੇ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਵਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਵਿਧਿਨਾਪਿ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਮੁਤਾਬਕ ਕੰਮ ਕਰ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਫਰਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਕਰ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੈਂ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪਾਲਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ । ਪਂਚਮੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਘਸ੍ਰੇ ਕੋਸ਼ਂ ਪਸ਼੍ਯ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹਨ। ਪੰਜਵੇਂ, ਸਤਵੇਂ ਤੇ ਨੌਵੇਂ ਵਿੱਚ ਖਜਾਨਾ ਵੇਖ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ।
ਬਲਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਾਦਧਨਭੋਜਨੈਃ । ਚਾਰਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਵਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਾਨਪਰੋ ਭਵ
ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ, ਧਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਦੇ। ਤੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੌਕਸ ਰਹਿ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖ।
ਭਵ ਸ੍ਵਨਿਯਤੋ ਮਂਤ੍ਰੇ ਸਦਾ ਗੋਪ੍ਯਃ ਸੁਪਂਡਿਤੈਃ । ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਾ ਭਵ ਸ੍ਵਤ੍ਵਂ ਮਾ ਗਚ੍ਛ ਮृਗਯਾਂ ਸੁਤ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਰੱਖ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਪਤ ਰੱਖ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ, ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖ, ਤੇ ਪੁੱਤ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਾ ਜਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਃ ਕਸ੍ਯ ਨੋ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਕੋਸ਼ੇ ਮਹਾਬਲੇ । ਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਲਾਨਾਂ ਕੁਰੁ ਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਕਿਸੇ 'ਤੇ, ਔਰਤਾਂ 'ਤੇ, ਖਜਾਨੇ 'ਤੇ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰ। ਪਰ ਤੂੰ ਸਭ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਕਲਾਵਾਂ ਤੇ ਹੁਨਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰ।
ਯਜ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਭਵ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਕਂਟਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਰ੍ਦਯਸ੍ਵ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਕਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਚਲੇ ਸਭ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵਾਂਛਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਪਯਸ੍ਵ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਪ੍ਰਜਾਸੌਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੋषਯ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਦੇ, ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ।
ਸ੍ਵਕੋ ਵਂਸ਼ਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪਰਦਾਰੇषੁ ਮਾ ਕृਥਾਃ । ਮਤਿਂ ਦੁष੍ਟਾਂ ਪਰਸ੍ਵੇषੁ ਪੂਰ੍ਵਾਨਨ੍ਵੇਹਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ। ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਮਨ ਨਾ ਕਰ। ਪਰਾਏ ਧਨ ਵੱਲ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰੱਖ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਹਿ ਸਦਾ ਚਿਂਤਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਹਿ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਕੁਰੁष੍ਵੈਵਂ ਸਦਾ ਵਤ੍ਸ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਸਰਤੋ ਭਵ
ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਕਰ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿ।
ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਤ੍ਸ ਸ੍ਵਸ਼ਯ੍ਯਾ ਨਿਰਤੋ ਭਵ । ਗਜਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨੋਭ੍ਯਾਸਂ ਸ੍ਯਂਦਨਸ੍ਯ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਸੌਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰ।
ਏਵਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਮਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਂਦ੍ਯ ਚ । ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕਰੇ ਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਮਾਯੁਧਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖਿਆ।
ਸ੍ਵਾਂ ਜਰਾਂ ਤੁ ਸਮਾਗृਹ੍ਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਰੁਣ੍ਯਮਸ੍ਯ ਚ । ਗਂਤੁਕਾਮਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਆਪਣੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਪૃਥਵੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿ, ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੁਰ ਪਿਆ।