ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਾਦਿਤ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਕਪੀਸ਼ਵਰਾਦਿਤਯ ਨਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ। ਉਥੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੇਵੇ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਾਦਿਤ੍ਯਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚੈਤ੍ਰਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੇ ਕਪੀਸ਼ਵਰਾਦਿਤਯ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਠਮੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਨੁਮਤ੍ਪ੍ਰਮੁਖੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਂ ਯਤ੍ਰ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਕਪਿਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੋऽਯਂ ਭਵਤ੍ਯੈ ਸਮੁਦੀਰਿਤਃ
ਉਥੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਆਦਿ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਹੈ ਕਪੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਰੂਪਵਾਨ੍ਬਹੁਭੋਗਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਖਾਂ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਬਲਂ ਵਾਂਛਤਿ ਯੋ ਲੋਕੋ ਧਰ੍ਮਂ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਂ ਸ ਤੁ ਲਭੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਪਿਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਤਾਕਤ, ਧਰਮ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਪੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰ। ਸਂਵਾਦੇ ਕਪਿਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, ਕਪੀ ਤੀਰਥ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਇਕ ਸੌ ਬਿਆਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲੀ ਮਹਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛृਣੁ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੋ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਹੁਣ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।'
ਯਤ੍ਰ ਸਾਭ੍ਰਮਤੀ ਤੋਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲ੍ਯਂਭਸਾ ਸਹ । ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਯਾਗੇਨ ਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਅਭ੍ਰਮਤੀ ਦਰਿਆ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਤੀਰਥ ਕਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪਿਂਡਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੀ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਜਾਯਤੇ ਨੂਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਯਥਾ
ਉਥੇ ਜੇਕਰ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸਮਂਪੁਣ੍ਯਂਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲ੍ਯਾਂਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਤ੍ਰਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿਪਿਤਰਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ 'ਤੇ, ਜੇਕਰ ਗਿਆ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਾਧ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੋਦਾਨਂਭੂਮਿਦਾਨਂਚਅਨ੍ਨਦਾਨਂਤਥੈਵਚ । ਏਤਦ੍ਦਾਨਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਥੇ ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ 'ਤੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਸਨਕਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਪਰਂਬ੍ਰਹ੍ਮਪਦਧ੍ਯਾਨਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਇਥੇ ਹੀ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਚੈਵ ਗਂਗਾਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚਾਮਰਕਂਟਕੇ । ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਅਮਰਕੰਟਕ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਉਹੀ ਫਲ ਉਥੇ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਚ ਦਾਨਂ ਯੇ ਦਦਤੇ ਨਰਾਃ
ਉਹੀ ਫਲ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ 'ਤੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵੇਲੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਲ੍ਲ੍ਯਾਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧਰਾਸ੍ਤੇ ਚ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਾਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ 'ਤੇ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਉਹ ਲੋਕ ਚੱਕਰ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇऽਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਹਿ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਧृਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸਿਜਾਂ ਮਾਲਾਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ । ਵੈਕੁਂਠਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਨਂਦਂ ਯਾਤਿ ਵੈ ਪਦਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸੁੱਖਮਈ ਤੇ ਅਟੱਲ ਵੈਕੁੰਠ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲੀਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ । ਵृषਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਖਂਡਤੀਰ੍ਥੇऽਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਗਾਵੋ ਗੋਲੋਕਂ ਚ ਪੁਰਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਖੰਡਤੀਰਥ, ਜੋ ਖੰਡਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੋ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਖਂਡਰੂਪੇਣ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯਾ ਗਾਵੋ ਲੋਕਮਾਤਰਃ । ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾਵਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਖਂਡਤੀਰ੍ਥਮਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਖੰਡਤੀਰਥ ਦੀ ਧਰਮਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਥਾਂ ਖੰਡਤੀਰਥ ਕਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ। ਸ਼ਾਪੋ ਹਿ ਲੋਕਮਾਤॄਣਾਂ ਗਵਾਂ ਕਸ੍ਯ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍ । ਕਥਂ ਲੋਕਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਕਥਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਿਆ ਸੀ? ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਗਈਆਂ?'
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਪੁਰਾ ਵृषੇਣ ਗੋਲੋਕੇ ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਸਹ ਮਾਤृਭਿਃ । ਮੁਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਪਤਿਤਂ ਹਰਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੱਕ ਵਾਰ, ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਛਾ ਮਲਮੂਤ੍ਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਰਾ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।'
ਤਤਸ੍ਤਾਸਾਂ ਦਦੌ ਸ਼ਾਪਂ ਤੇਨ ਦੋषੇਣ ਵੈ ਹਰਃ । ਨष੍ਟਸਂਜ੍ਞਾ ਸ੍ਵਲੋਕਾਚ੍ਚ ਗਾਵੋ ਯਾਸ੍ਯਥ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਹਰਾ ਨੇ, ਇਸ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੂਝ ਗੁਆ ਲਵੋਗੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਵੋਗੇ।'
ਗਾਵਃ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਭਗਵਤਾ ਸਂਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਹਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਪੁਨਰ੍ਲੋਕਂ ਇਤਿ ਦੇਵਂ ਯਯਾਚਿਰੇ
ਗਾਂਵਾਂ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, 'ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।'
ਯਦਾ ਸਾਭ੍ਰਮਤੀ ਤੀਰ੍ਥੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲੀ ਸਮੀਪਤਃ । ਖਂਡਸਂਜ੍ਞਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਵਤੀ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਉਥੇ ਖੰਡ ਨਾਮ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਾਵੋ ਗੋਪਤਿਨਾ ਸਹ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਮਾ ਮਹਾਦੇਵਸਮੀਪਤਃ
ਫਿਰ, ਗੋਪਤਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਗੋਹ੍ਰਦੇ ਤੁ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਗਵਾਂ ਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਾਹਪ੍ਰਲਯਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਉਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ 'ਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਤਪਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਾਸ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਗੋਪਿਂਡਂ ਚ ਦਦਾਤਿ ਵੈ । ਸ ਨਰਃ ਸੁਖਮੇਧੇਤ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੋਬਰ ਦੀ ਗੋਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਵਾਂਕੋਟਿਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਖਂਡਤੀਰ੍ਥੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦਸ ਕਰੋੜ ਗਾਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਖੰਡ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵृषਮੂਤ੍ਰਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਃ ਪਿਬਤੇ ਨਰਃ । ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਖਂਡਤੀਰ੍ਥੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੰਡ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਵੱਛੇ ਦਾ ਮੂਤਰ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਖਂਡਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਯੇ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤੇ ਨਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਭਾਗਿਨਃ
ਖੰਡ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਬੜੀ ਪੂਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਗਵਾਂ ਪੂਜਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਵृषਭਂ ਚ ਤਤਃ ਪੂਜ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੱਛੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।