ਏਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਨਸ੍ਤੇषੁ ਹਰ੍षੇਣਾਕੁਲਮਾਨਸਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੁੜ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਾਈ।
ਯਯਾਤਿਰੁਵਾਚ- ਏਕੇਨ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਰਾ ਮੇ ਦੁਃਖਦਾਯਿਨੀ । ਧੀਰੇਣ ਭਵਤਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤਾਰੁਣ੍ਯਂ ਮਮ ਦੀਯਤਾਮ੍
ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖਦਾਈ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈ ਲਵੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋ ਸਾਬਤ-ਕਦਮ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਮਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਂਤਪ੍ਤਂ ਮਾਨਸਂ ਮੇਦ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਸਕ੍ਤਂ ਸੁਚਂਚਲਮ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਸਹੀ ਸੁਭਾਵ ਹੈ: ਮੇਰਾ ਮਨ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚੰਚਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਾਜਨਸ੍ਥਾ ਯਥਾ ਆਪ ਆਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤਿ ਪਾਵਕਃ । ਤਥਾ ਮੇ ਮਾਨਸਂ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਾਮਾਨਲਸੁਚਾਲਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪਈ ਹੋਈ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਹੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਰਾਂ ਦੁਃਖਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍ । ਸ੍ਵਕਂ ਦਦਾਤੁ ਤਾਰੁਣ੍ਯਂ ਯਥਾਕਾਮਂ ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮੇਰੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਵੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀ ਸਕਾਂ।
ਯੋ ਮੇ ਜਰਾਪਸਰਣਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸੁਤੋਤ੍ਤਮਃ । ਸ ਚ ਮੇ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਨੁਰ੍ਵਂਸ਼ਂ ਧਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮੇਰਾ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਭੋਗੇਗਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਚਲਾਏਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਸੌਖ੍ਯਂ ਸੁਸਂਪਤ੍ਤਿਰ੍ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਵਿਪੁਲਾ ਸਂਤਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਪੈਸਾ ਤੇ ਅਨਾਜ ਮਿਲੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਧੇਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਮਿਲੇਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਾ ਊਚੁਃ- ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਪਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪਾਲਕਃ । ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਹੀਦृਸ਼ੋ ਭਾਵੋ ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਚਾਪਲਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਸ ਹੋ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹੋ; ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਚੰਚਲ ਸੁਭਾਵ ਕਿਉਂ ਆ ਗਿਆ?
ਰਾਜੋਵਾਚ- ਆਗਤਾ ਨਰ੍ਤਕਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰਂ ਮੇ ਹਿ ਪ੍ਰਨਰ੍ਤਕਾਃ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਮੇ ਕਾਮਸਂਮੋਹੇ ਜਾਤੋ ਮੋਹਸ਼੍ਚ ਈਦृਸ਼ਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਈਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਟਕਣ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ।
ਜਰਯਾ ਵ੍ਯਾਪਿਤਃ ਕਾਯੋ ਮਨ੍ਮਥਾਵਿष੍ਟਮਾਨਸਃ । ਸਂਬਭੂਵ ਸੁਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕਾਮੇਨਾਕੁਲਵ੍ਯਾਕੁਲਃ
ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਕਾਚਿਦ੍ਦृष੍ਟਾ ਮਯਾ ਨਾਰੀ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਵਰਾਨਨਾ । ਮਯਾ ਸਂਭਾषਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨੋਵਾਚ ਮੇ ਸਤੀ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇਖੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਪਰ ਉਹ ਨੇਕ ਔਰਤ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਹੀ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਖੀ ਚਾਰੁਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਸਾ ਮਾਮਾਹ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮ ਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਖੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਜਰਾਹੀਨੋ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦਾ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਭਵੇਤ੍ । ਏਵਮਂਗੀਕृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਯੋਕ੍ਤਂ ਗृਹਮਾਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ, ਤਦ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।' ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਮੈਂ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਜਰਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥਂ ਤਦੇਵਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਤ੍ਸੁਖਂ ਹਿ ਸੁਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਹੈ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸੁਖ ਲਈ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁਰੁਰੁਵਾਚ- ਸ਼ਰੀਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਤੁਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਨ ਚ ਯੌਵਨਦਾਨਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਂ ਮੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਦੇਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ਵਯਸਿ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿषਯਂ ਮਾਨਵੈਰ੍ਨृਪ । ਇਦਾਨੀਂ ਤਨ੍ਨ ਕਾਲੋਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰੀ ਸੁਖ ਭੋਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜਰਾਂ ਤਾਤ ਪ੍ਰਦਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰੇ ਤਾਤ ਮਹਦ੍ਗਤਾਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਤੁ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਵ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੇਕਰ, ਪਿਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸੁਖ ਭੋਗ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕਰਿष੍ਯੇ ਨੈਵ ਤੇ ਪੁਨਃ । ਏਵਮਾਭਾषਤ ਨृਪਂ ਤੁਰੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸੁਤਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਮੰਨੂंगा; ਤੁਰੂ, ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇੰਝ ਆਖਿਆ।
ਤੁਰੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਸਃ । ਤੁਰੁਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਰੋਧੇਨਾਰੁਣਲੋਚਨਃ
ਤੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ ਤੁਰੂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪਧ੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਦੇਸ਼ੋ ਮਮਾਯਂ ਪਾਪਚੇਤਨ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪੀ ਭਵ ਸ੍ਵਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਹੇ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਟੁੱਟਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਤੂੰ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਸ਼ਿਖਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਸਰ੍ਵਾਚਾਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਕੋਈ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਰਹੇਗੀ, ਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਦੁष੍ਟਃ ਸੁਰਾਪਃ ਸਤ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਚਂਡਕਰ੍ਮਪ੍ਰਕਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨਰਾਧਮਃ
ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਘਾਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭਟਕਿਆ, ਸ਼ਰਾਬੀ, ਝੂਠਾ, ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਮਨੁੱਖ ਬਣੇਂਗਾ।
ਸੁਰਾਲੀਨਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧੀ ਪਾਪੀ ਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਦੁਸ਼੍ਚਰ੍ਮਾ ਮੁਕ੍ਤਕਚ੍ਛਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
ਤੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦਾ ਆਦੀ, ਭੁੱਖਾ, ਪਾਪੀ, ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਗੰਦੇ ਚਮੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਢਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੇਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਪਰਦਾਰਾਭਿਗਾਮੀ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਚਂਡਃ ਪ੍ਰਲਂਪਟਃ । ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਮੇਧਾਃ ਸਦਾਤ੍ਵਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਵਲ ਵਧੇਂਗਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠੋਰ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਸਗੋਤ੍ਰਾਂ ਰਮਸੇ ਨਾਰੀਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰਣਾਸ਼ਕਃ । ਪੁਣ੍ਯਜ੍ਞਾਨਵਿਹੀਨਾਤ੍ਮਾ ਕੁष੍ਠਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲੇਂਗਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੁੰਨ ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਈਦृਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਘ੍ਨਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਃ ਸੁਕਲੁषੀਕृਤਾਃ
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਲੇਛ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਗੜੇ ਹੋਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਤੁਰੁਂ ਸੁਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵੈਵ ਯਦੁਂ ਪੁਤ੍ਰਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਜਰਾਂ ਵੈ ਧਾਰਯਸ੍ਵੇਹ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਰਵਸੂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਯਦੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇੱਥੇ ਹੀ ਬੁੱਢਾਪਾ ਲੈ ਲੈ ਤੇ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਭੋਗ।'
ਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਦੂ ਰਾਜਾਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਯਦੁਰੁਵਾਚ- ਜਰਾਭਾਰਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਵੋਢੁਂ ਤਾਤ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ
ਯਦੂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਬੁੱਢਾਪੇ ਦਾ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਝੱਲ ਸਕਦਾ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।'
ਸ਼ੀਤਮਧ੍ਵਾ ਕਦਨ੍ਨਂ ਚ ਵਯੋਤੀਤਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ । ਮਨਸਃ ਪ੍ਰਾਤਿਕੂਲ੍ਯਂ ਚ ਜਰਾਯਾਃ ਪਂਚਹੇਤਵਃ
ਠੰਢ, ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ, ਰੁੱਖਾ ਸੁੱਕਾ ਖਾਣਾ, ਉਮਰ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਉਬਾਉ—ਇਹ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬੁੱਢਾਪੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ।