ਤੇषਾਂ ਵ੍ਯਾਧਿਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਕਰੋਮਿ ਸੁਚਿਰਾਦਹਮ੍ । ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਸਂਜ੍ਞੇਯੋ ਵ੍ਯਾਧਿਃ ਸਂਕਥਿਤੋ ਮਯਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਚੌਰਾਸੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ ਸ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਸੁਂਦਰਿ । ਨ ਲਿਂਗਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਕਂ ਨਗਨਂਦਿਨਿ
ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਧੀ।
ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਾਮਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਅਸ੍ਯਾਂ ਭੂਮੌ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹੀ ਕਰਨਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਕੋ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ,
ਰਾਜਾ ਵੈ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੀਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਬਹੁਕਾਲਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇੱਕ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਸਾਧਨਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਚ ਬਹੁਧਾ ਤਤਃ । ਮਾਸੋਪਵਾਸਕਾਦੀਨਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤਪ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿਕ ਹੋਰ ਤਪ ਵੀ ਬਾਰੰਬਾਰ ਕੀਤੇ।
ਏਵਂ ਬਹੁਤਰਂ ਕਾਲਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਪ੍ਤਂ ਤਪੋ ਮਹਤ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋऽਹਂ ਤਦਾ ਜਾਤੋ ਵਰਾਰ੍ਥਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਵਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਾਰ ਮੰਗ ਸਕੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਯਂ ਯਂ ਵਾਂਛਯਸੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਂ ਤਂ ਦਦ੍ਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ: ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸਦਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਮਮ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਂ ਯਦਿ ਦੀਯਤੇ । ਏਕ ਏਵ ਵਰੋ ਦੇਵ ਦੀਯਤਾਂ ਮਮ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਇਕੋ ਹੀ ਵਰ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।'
ਮਮ ਨਾਮ੍ਨਾ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਭੁਵਿ ਜਾਯਤਾਮ੍ । ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਮਯਾऽਨਘੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਂ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ। ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿਤਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤਾ।
ਤਦਾਹਂ ਤੇਨ ਵੈ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਿਵਸਾਮਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਭਕ੍ਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਭੁੱਖਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇ,
ਦਦਾਮਿ ਵਾਂਛਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਤੁ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰੁਦ੍ਰਜਾਪ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍ 6.135.
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਚੌਦਾਂ ਤਕ। ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੁਦ੍ਰ ਜਪ ਆਦਿਕ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੇषਾਂ ਦਦ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਸੌਖ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਸੌਖ੍ਯਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵृਦ੍ਧਿਕਰਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਇਹ ਸਭ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਸੁਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸੁਖ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਤੇ ਲੱਖਮੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਕਂਬੁਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕਮਬੂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਜਦੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ,
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षਿਣਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰਜਾਕਾਮੇਨ ਸੁਂਦਰਿ
ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ।
ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਯਤ੍ਰਾਸੀਦਨਿਲਾਸ਼ਨਃ । ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ, ਭੁੱਖਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਪਸਾਨੇਨ ਸਂਜਾਤਃ ਪ੍ਰਜਾਕਾਮਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਜਾਕਾਮੋ ਨਰੋ ਯਸ਼੍ਚ ਕਂਬੁਤੀਰ੍ਥਂ ਹਿ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਤਪ ਨਾਲ ਉਹਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲ ਗਈ। ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਮਬੂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ ਪ੍ਰਜਾਂ ਲਭਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਹਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਇਤਿ ਕਂਬੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਾਮ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸਂਨਿਧੌ ਰਕ੍ਤਸਿਂਹਸ੍ਯ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸੀ ਕਮਬੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ। ਫਿਰ, ਉਹਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਕਤਸਿੰਘ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਧ੍ਯਮਾਨੇ ਪੁਰਾ ਸੇਤੌ ਰਾਮਰਾਵਣਵਿਗ੍ਰਹੇ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਕਪਿਭਿਃ ਕृਤਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਪੁਲ ਬਣ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਾਦਿਤ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਕਪੀਸ਼ਵਰਾਦਿਤਯ ਨਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ। ਉਥੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੇਵੇ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਾਦਿਤ੍ਯਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚੈਤ੍ਰਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੇ ਕਪੀਸ਼ਵਰਾਦਿਤਯ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਠਮੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਨੁਮਤ੍ਪ੍ਰਮੁਖੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਂ ਯਤ੍ਰ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਕਪਿਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੋऽਯਂ ਭਵਤ੍ਯੈ ਸਮੁਦੀਰਿਤਃ
ਉਥੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਆਦਿ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਹੈ ਕਪੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਰੂਪਵਾਨ੍ਬਹੁਭੋਗਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਖਾਂ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਬਲਂ ਵਾਂਛਤਿ ਯੋ ਲੋਕੋ ਧਰ੍ਮਂ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਂ ਸ ਤੁ ਲਭੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਪਿਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਤਾਕਤ, ਧਰਮ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਪੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰ। ਸਂਵਾਦੇ ਕਪਿਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, ਕਪੀ ਤੀਰਥ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਇਕ ਸੌ ਬਿਆਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲੀ ਮਹਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛृਣੁ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੋ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਹੁਣ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।'
ਯਤ੍ਰ ਸਾਭ੍ਰਮਤੀ ਤੋਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲ੍ਯਂਭਸਾ ਸਹ । ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਯਾਗੇਨ ਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਅਭ੍ਰਮਤੀ ਦਰਿਆ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਤੀਰਥ ਕਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪਿਂਡਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੀ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਜਾਯਤੇ ਨੂਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਯਥਾ
ਉਥੇ ਜੇਕਰ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸਮਂਪੁਣ੍ਯਂਬ੍ਰਹ੍ਮਵਲ੍ਲ੍ਯਾਂਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਤ੍ਰਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿਪਿਤਰਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ 'ਤੇ, ਜੇਕਰ ਗਿਆ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਾਧ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।