ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਏਵਮਾਹੁਰ੍ਦਿਵੌਕਸਃ । ਤਿਲੋਦਕਾਂਜਲਿਰ੍ਦੇਯੋ ਜਲਸ੍ਥੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਵਾਸਿਭਿਃ
ਸ੍ਰਾਧ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨ।
ਸਦਰ੍ਭਹਸ੍ਤੈਰੇਕੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੇਵਂ ਨ ਹਿਂਸ੍ਯਤੇ । ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਂ ਨਾਮਧੇਯੈਰਿਤਿ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਜੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ੍ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਹੈ।
ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਦੇਵਿ ਦਤ੍ਤਾ ਵੈ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਚ । ਮਮ ਭਕ੍ਤਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋਸੌ ਵਲ੍ਲਭੋ ਮਮ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਾ ਤਸ੍ਮਾਦਿਯਂ ਗਂਗਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਕੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਗੰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਬਰਮਤੀ ਨਾਂ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਤਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ਂਕਰੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਸ੍ਥਿਤੋ ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਸ਼ ਸਂਜ੍ਞਕਃ
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਉਥੇ ਉਸ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਂ ਉਥੇ 'ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਸ਼' ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਮੁਪਕਂਠੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਸ਼ ਸਂਜ੍ਞਕੇ । ਕਲੌ ਭਕ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਦਾ
ਸਾਬਰਮਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, 'ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਸ਼' ਨਾਂ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭਗਤ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਇਹਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਸ਼ੈਵਂ ਪਦਂ ਮਹਤ੍ । ਮਹਦ੍ਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪੀਡਿਤੋ ਯਦਿ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਸ਼ਿਵ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਥੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਗਤ੍ਵਾ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਉਪਵਾਸੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੇ,
ਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤਿष੍ਠਨ੍ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲਃ । ਤਦਾਹਂ ਯੋਗਿਰੂਪੇਣ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਸ੍ਯ ਯਾਮਿ ਹਿ
ਜੇ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਰਾਤ ਭਰ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦਦਾਮਿ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਰਾਨਨੇ । ਮਮਸ੍ਥਾਨੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਮਾਯਾਂਤਿ ਚ ਯੇ ਜਨਾਃ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਲੋਕ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਵ੍ਯਾਧਿਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਕਰੋਮਿ ਸੁਚਿਰਾਦਹਮ੍ । ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਸਂਜ੍ਞੇਯੋ ਵ੍ਯਾਧਿਃ ਸਂਕਥਿਤੋ ਮਯਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਚੌਰਾਸੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ ਸ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਸੁਂਦਰਿ । ਨ ਲਿਂਗਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਕਂ ਨਗਨਂਦਿਨਿ
ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਧੀ।
ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਾਮਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਅਸ੍ਯਾਂ ਭੂਮੌ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹੀ ਕਰਨਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਕੋ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ,
ਰਾਜਾ ਵੈ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੀਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਬਹੁਕਾਲਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇੱਕ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਸਾਧਨਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਚ ਬਹੁਧਾ ਤਤਃ । ਮਾਸੋਪਵਾਸਕਾਦੀਨਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤਪ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿਕ ਹੋਰ ਤਪ ਵੀ ਬਾਰੰਬਾਰ ਕੀਤੇ।
ਏਵਂ ਬਹੁਤਰਂ ਕਾਲਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਪ੍ਤਂ ਤਪੋ ਮਹਤ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋऽਹਂ ਤਦਾ ਜਾਤੋ ਵਰਾਰ੍ਥਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਵਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਾਰ ਮੰਗ ਸਕੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਯਂ ਯਂ ਵਾਂਛਯਸੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਂ ਤਂ ਦਦ੍ਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ: ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸਦਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਮਮ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਂ ਯਦਿ ਦੀਯਤੇ । ਏਕ ਏਵ ਵਰੋ ਦੇਵ ਦੀਯਤਾਂ ਮਮ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਇਕੋ ਹੀ ਵਰ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।'
ਮਮ ਨਾਮ੍ਨਾ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਭੁਵਿ ਜਾਯਤਾਮ੍ । ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਮਯਾऽਨਘੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਂ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ। ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿਤਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤਾ।
ਤਦਾਹਂ ਤੇਨ ਵੈ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਿਵਸਾਮਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਭਕ੍ਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਭੁੱਖਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇ,
ਦਦਾਮਿ ਵਾਂਛਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਤੁ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰੁਦ੍ਰਜਾਪ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍ 6.135.
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਚੌਦਾਂ ਤਕ। ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੁਦ੍ਰ ਜਪ ਆਦਿਕ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੇषਾਂ ਦਦ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਸੌਖ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਸੌਖ੍ਯਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵृਦ੍ਧਿਕਰਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਇਹ ਸਭ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਸੁਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸੁਖ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਤੇ ਲੱਖਮੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਕਂਬੁਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕਮਬੂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਜਦੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ,
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षਿਣਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰਜਾਕਾਮੇਨ ਸੁਂਦਰਿ
ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ।
ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਯਤ੍ਰਾਸੀਦਨਿਲਾਸ਼ਨਃ । ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ, ਭੁੱਖਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਪਸਾਨੇਨ ਸਂਜਾਤਃ ਪ੍ਰਜਾਕਾਮਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਜਾਕਾਮੋ ਨਰੋ ਯਸ਼੍ਚ ਕਂਬੁਤੀਰ੍ਥਂ ਹਿ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਤਪ ਨਾਲ ਉਹਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲ ਗਈ। ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਮਬੂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ ਪ੍ਰਜਾਂ ਲਭਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਹਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਇਤਿ ਕਂਬੁਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ । ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਾਮ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸਂਨਿਧੌ ਰਕ੍ਤਸਿਂਹਸ੍ਯ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸੀ ਕਮਬੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ। ਫਿਰ, ਉਹਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਕਤਸਿੰਘ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਧ੍ਯਮਾਨੇ ਪੁਰਾ ਸੇਤੌ ਰਾਮਰਾਵਣਵਿਗ੍ਰਹੇ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਕਪਿਭਿਃ ਕृਤਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਪੁਲ ਬਣ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ।