ਵੈष੍ਣਵੇਨ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਵਰ੍ਤਂਤਿ ਭੂਤਲੇ । ਪ੍ਰਾਸਾਦਕਲਸ਼ਾਗ੍ਰੇषੁ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਧਾਮਾਂ ਵਿੱਚ—
ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਬਿਂਬਾਨਿ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰਾਣਿ ਭਾਂਤਿ ਚ । ਵੈਕੁਂਠੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭਾਵਸ੍ਤਦ੍ਭਾਵਂ ਜਗਤੀਤਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਚੱਕਰ ਵੀ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਮਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਚਮਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਯ ਸਮਤਾਂ ਤਥਾਨੀਤਂ ਮਹੀਤਲਮ੍
ਉਸ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਸਮਤਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਈ।
ਨਹੁषਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵੈष੍ਣਵੇਨ ਯਯਾਤਿਨਾ । ਉਭਯੋਰ੍ਲੋਕਯੋਰ੍ਭਾਵਮੇਕੀਭੂਤਂ ਮਹੀਤਲਮ੍
ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਯਾਤੀ ਨੇ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕਸਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਭੂਤਲਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਅਂਤਰਂ ਨੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਵਿष੍ਣੂਚ੍ਚਾਰਂ ਤੁ ਵੈਕੁਂਠੇ ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ; ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ—
ਭੂਤਲੇ ਤਾਦृਸ਼ੋਚ੍ਚਾਰਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚ ਮਾਨਵਾਃ । ਉਭਯੋਰ੍ਲੋਕਯੋਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ਏਕਭਾਵਃ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਹੀ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹਾਲਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਰਾਰੋਗਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਹੀਨਾ ਨਰਾ ਬਭੁਃ । ਦਾਨਭੋਗਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚ ਅਧਿਕੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭੁਵਿ
ਬੁਢਾਪਾ, ਰੋਗ ਜਾਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਲੋਕ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ; ਦਾਨ ਤੇ ਭੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਧ ਗਈ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੁ ਸੁਖਂ ਪੁਣ੍ਯਮਧਿਕਂ ਪੌਤ੍ਰਜਂ ਨਰਾਃ । ਪ੍ਰਭੁਂਜਂਤਿ ਸੁਖੇਨਾਪਿ ਮਾਨਵਾ ਭੁਵਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਹੋਰ ਵਧੀਕ, ਲੋਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭੋਗਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨੁੱਖ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਦਾਨੇਨ ਉਪਦੇਸ਼ੇਨ ਤਸ੍ਯ ਚ । ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਮਾਨਵਾ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਸਦਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਪ੍ਰਭਾਵੋ ਹਿ ਕृਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮਹੀਤਲੇ । ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਵਰ੍षਾਣਿ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਚਮਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ, ਪਚੀਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ।
ਗਦੈਰ੍ਹੀਨਾ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜ੍ਞਾਨਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ । ਯਜ੍ਞਦਾਨਪਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਯਾਭਾਵਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਹੈ—
ਉਪਕਾਰਰਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਭਾਜਨਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਪਰਾ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨੇਕ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਖਦਾਰ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇਨੋਪਦਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਂਜਾਤਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਭੁਵਿ । ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਬਣ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸੁਣੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਾਹੁषਿਃ । ਅਬ੍ਦਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯੇਵਂ ਗਤਂ ਭੁਵਿ
ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ; ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੱਖ ਸਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ।
ਨੂਤਨੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਾਯਃ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕੋ ਯਥਾ । ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕੋ ਭਾਤਿ ਰੂਪੇਣ ਵਯਸਾ ਤਦਾ
ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਰੀਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਚੀਸ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਪੱਚੀਸ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬਲਃ ਪ੍ਰੌਢਿਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ । ਮਾਨੁषਾ ਭੁਵਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯਮਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਤੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਪੱਕੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਦੇ ਯਮ ਦੇ ਪਾਸ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਰਾਗਦ੍ਵੇषਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਪਾਸ਼ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸੁਖਿਨੋ ਦਾਨਪੁਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਰਾਗ ਤੇ ਵੈਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟੇ, ਦਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼, ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਤੇਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਤਤ੍ਯਾਪਿ ਗਤਾ ਨृਪ । ਯਥਾ ਦੂਰ੍ਵਾਵਟਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਯਾਂਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਬ ਦੀ ਪੱਤੀਆਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਥਾ ਤੇ ਮਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਵਿਸ੍ਤृਤਾਃ । ਮृਤ੍ਯੁਦੋषਵਿਹੀਨਾਸ੍ਤੇ ਚਿਰਂ ਜੀਵਂਤਿ ਵੈ ਜਨਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਮੌਤ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਿਰਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸੁਖਿਨੋ ਜਰਾਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਰਾ ਦृਸ਼੍ਯਂਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਸਥਿਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼, ਬੁਢੇਪੇ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੱਚੀਸ ਸਾਲ ਦੇ ਜਿਵੇਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਾਚਾਰਪਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ
ਸਾਰੇ ਸੱਚ ਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮਰਤੀਆਂ ਇਵੇਂ ਹਨ।
ਸਂਜਾਤਾ ਮਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਾਨਭੋਗਪਰਾਯਣਾਃ । ਮृਤੋ ਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਲੋਕੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕੋਪਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਨ ਤੇ ਭੋਗ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਸ਼ੋਕਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਦੋषਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਤੇ । ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਸ੍ਯ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਭੂਤਲਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਨਾਂ ਹੀ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਵੀ ਉਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ।
ਸਂਜਾਤਂ ਮਾਨਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ । ਵਿਭ੍ਰष੍ਟਾ ਯਮਦੂਤਾਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਦੂਤੈਸ਼੍ਚ ਤਾਡਿਤਾਃ
ਇਹ ਸਭ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ; ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰ ਕੇ ਕੱਢੇ ਗਏ।
ਰੁਦਮਾਨਾ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਿਤਂ ਦੂਤੈਸ਼੍ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਭੂਪਤੇਸ੍ਤੁ ਤੈਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੋਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਗਏ; ਜੋ ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਅਮृਤ੍ਯੁਭੂਤਲਂ ਜਾਤਂ ਦਾਨਭੋਗੇਨ ਭਾਸ੍ਕਰੇ । ਨਹੁषਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੇਨਾਪਿ ਕृਤਂ ਦੇਵਯਯਾਤਿਨਾ
ਧਰਤੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਦਾਨ ਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ; ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਯਯਾਤੀ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਕੀਤਾ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਰੂਪਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਏਵਮਾਕਰ੍ਣਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਰਗਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਸੁਣਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਦੂਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵਿਸ੍ਤਰਃ । ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂਨृਪਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਹਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਉੱਤੇ ਸੋਚਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਮਾਤਾਪਿਤृਤੀਰ੍ਥਵਰ੍ਣਨੇ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤ੍ਰੇ ਪਂਚਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਅਤੇ ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਚੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਸੁਕਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਸੌਰਿਰ੍ਦੂਤੈਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜਗਾਮ ਸਃ । ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦੇਵਵृਂਦੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਸੁਕਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਫਿਰ ਸੌਰੀ, ਸਾਰੇ ਦੂਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।