ਐਂਦ੍ਰਂ ਲੋਕਂ ਤਥਾ ਯਾਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ਾਲਿਨਃ । ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਪੁਣ੍ਯਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗੂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥੇ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤੇ ਏਕੋਨਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਣ ਦੀ ਕਥਾ, ਪਿਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਉਨਹੱਤਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਮਾਤਲਿਰੁਵਾਚ- ਯਮਪੀਡਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਤੀਵ੍ਰਾਂ ਸੁਦਾਰੁਣਾਮ੍ । ਭੁਂਜਂਤਿ ਪਾਪਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਰੂਰਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਕਾਃ
ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਮ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸਜ਼ਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕਠੋਰ ਪਾਪੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਤਿਆਰੇ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਪਾਪਾਃ ਪ੍ਰਪਚ੍ਯਂਤੇ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕਰਿषਾਗ੍ਨਿਨਾ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸਿਂਹੈਰ੍ਵृਕੈਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਦਂਸ਼ੈਃ ਕੀਟੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ
ਕਦੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਖੇ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਉੱਠ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਸਿੰਘਾਂ, ਭੇੜੀਆਂ, ਬੱਘਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਡੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਮਹਾਜਲੌਕੋਭਿਃ ਕ੍ਵਚਿਦਾਜਗਰੈਃ ਪੁਨਃ । ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਰੌਦ੍ਰਾਭਿਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸਰ੍ਪੈਰ੍ਵਿषੋਲ੍ਬਣੈਃ
ਕਦੇ ਵੱਡੀਆਂ ਜੌਂਕਾਂ ਵਲੋਂ, ਕਦੇ ਫਿਰ ਅਜਗਰਾਂ ਵਲੋਂ, ਕਦੇ ਭਿਆਨਕ ਮੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਕਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਲੋਂ ਤਕਲੀਫ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਤ੍ਤਮਾਤਂਗਯੂਥੈਸ਼੍ਚ ਬਲੋਤ੍ਕृष੍ਟੈਃ ਪ੍ਰਮਾਥਿਭਿਃ । ਪਂਥਾਨਮੁਲ੍ਲਿਖਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ृਂਗਮਹਾਵृषੈਃ
ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤਬਾਹੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਂਡ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਸ਼ृਂਗੈਸ਼੍ਚ ਮਹਿषੈਰ੍ਦੁष੍ਟਗਾਤ੍ਰਪ੍ਰਬਾਧਕੈਃ । ਡਾਕਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਰੌਦ੍ਰਾਭਿਰ੍ਵਿਕਰਾਲੈਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ
ਵੱਡੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸ, ਮਾੜੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਡਾਕਣੀਆਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਤਕਲੀਫ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਘੋਰੈਃ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਤੇ । ਮਹਾਤੁਲਾਂ ਸਮਾਰੂਢਾ ਦਹ੍ਯਮਾਨਾ ਦਵਾਨਲੇ
ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਰਾਜੂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਵੇਗਪ੍ਰਧੂਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਚਂਡੇਨ ਵਾਯੁਨਾ । ਮਹਾਪਾषਾਣਵਰ੍षੇਣ ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਵਾ ਵਲੋਂ ਉਡਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ਵਜ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषੈਰੁਲ੍ਕਾਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ । ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਂਗਾਰਵਰ੍षੇਣ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਤੇ
ਗਿਰਦੇ ਬਿਜਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ, ਉਲਕਾ ਪਾਤ ਤੇ ਸੜਦੇ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਮਹਤਾ ਪਾਂਸੁਵਰ੍षੇਣ ਪੂਰ੍ਯਮਾਣਾ ਯਮਂ ਗਤਾਃ । ਯੇ ਨਰਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਃ ਪਾਪਂ ਭੁਂਜਂਤਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਵੱਡੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਪਾਪਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਾਪਿष੍ਠਾਃ ਪਾਪਕਾਰਕਾਃ । ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਤਿਭੁਂਜਂਤਿ ਬਹੁਪੀਡਾਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਕਲੀਫਾਂ ਨਾਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿਵੇਕਂ ਪੁਣ੍ਯਪਾਪਯੋਃ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ — ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਰਕ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ, ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੱਲ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥਵਰ੍ਣਨੇ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤੇ ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਣ ਦੀ ਕਥਾ, ਪਿਤਰ ਤੀਰਥ ਦੇ ਵਰਣਨ ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਯਯਾਤਿਰੁਵਾਚ- ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼ृਣ੍ਵਤੋऽਥ ਮਮ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਪੁਨਰੇਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਸੱਚ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਫੇਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਗ ਪਿਆ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕਸਂਸ੍ਥਾਨਾਂ ਵਦ ਸਂਖ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । ਯਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਮਾਤਲੇ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਕਿਹੜੇ ਕਿਹੜੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਹਨ? ਕਿਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਾਤਲੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਕੌਣ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ?
ਮਾਤਲਿਰੁਵਾਚ- ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਪਸਾ ਯਦੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਖਭੋਗਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਜੋਗ ਨਾਲ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ ਤੇ ਸੁੱਖ-ਵਿਲਾਸ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਭਾਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਆਯਾਸੈਰਰ੍ਜਿਤਂ ਪृਥਕ੍ । ਉਪਰਿष੍ਟਾਚ੍ਚ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚਾਪ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਧਰਮ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਤੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਸੁਰਤ ਵੀ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਰਾष੍ਟਗੁਣਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਿਨਾਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਗਤਾਨਾਂ ਚ ਨਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਥੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜੀ ਤਾਕਤ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਥੋਂ ਨਵੇਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ षੋਡਸ਼ਗੁਣਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਚ ਤਦ੍ਵਿਧਮ੍ । ਏਵਂ ਨਿਰਵਸ਼ੇषਂ ਚ ਯਚ੍ਛੇषਂ ਕੁਲਤੇਜਸਾਮ੍
ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਾਕਤ ਸੋਲ੍ਹ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਕਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਪਾਂਚਭੌਤਿਕਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦ੍ਗੁਣਂ ਮਹਤ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਹਵਾ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹਵਾਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਚਾਲੀ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਮਾਨਸਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਪਾਂਚਭੌਤਿਕਮ੍ । ਸੌਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਸ਼ਾਨਾਮਹਂਕਾਰਗੁਣਾਧਿਕਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਦਿਵਿਆ ਲੋਕ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਾ ਲੋਕ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦਾ ਨਰਮ ਲੋਕ, ਇਹ ਸਭ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਚਤੁष੍षष੍ਟਿਗੁਣਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਬੌਧਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਾਧਾਨਿਕਂ ਤਂਤ੍ਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਚੌਂਸਠ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਬੁੱਧਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਤੰਤ੍ਰ ਤਾਕਤ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦਰਜਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਚ੍ਛਿਵਪੁਰੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍ । ਅਨਂਤਗੁਣਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਗੁਣਂ ਮਹਤ੍
ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਿਵਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਨੰਤ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਹਦੀ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ।
ਆਦਿਮਧ੍ਯਾਂਤਰਹਿਤਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਵਭਾਸਕਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਨੌਪਮ੍ਯਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਚਾਨਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਜਗਦ੍ਵੇषਂ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਾਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਯੋ ਯਤ੍ਸ੍ਥਾਨਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੋਗਸ੍ਤਦਾਤ੍ਮਕਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਜੋ ਜਿਹੜਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਓਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨਂ ਤਤ੍ਸਮਾਨਂ ਚ ਭਵੇਦੀਸ਼ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਤਾਰਾਣਾਂ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਕੋਟਯਸ੍ਤ੍ਵਿਮਾ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਵਾਹਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਰੂਪ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਵਿਂਸ਼ਤਿਰੇਵਂ ਤੇ ਸਂਦੀਪ੍ਤਾਃ ਸੁਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਮਸ੍ਕਾਰਮੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਠਾਈਂ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪਰ੍ਕਾਤ੍ਕੌਤੁਕਾਲ੍ਲੋਭਾਤ੍ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਂ ਲਭਂਤਿ ਤੇ । ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤਨਾਦ੍ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਯਃ
ਸੰਗਤ, ਚਾਹ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਵਾਹਨ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਲਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਇਤ੍ਯੇਤਾ ਗਤਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਤ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।