ਨਿਯਮਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮਾਦਾਯ ਯੇ ਤ੍ਯਜਂਤ੍ਯਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ । ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਗਮਿਤਾ ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਚ ਮਦ੍ਯਪੈਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਿਯਮ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਵਿਰਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰਾਬੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਚਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਯਰੋਗਾਰ੍ਤਾਂ ਗਾਂ ਪਿਪਾਸਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਤੁਰਾਮ੍ । ਨ ਪਾਲਯਂਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤੇ ਗੋਘ੍ਨਾ ਨਾਰਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਪਿਆਸ ਜਾਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਗਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦਿਲੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਰਤਾ ਯੇ ਚ ਚਤੁष੍ਪਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਭੇਦਕਾਃ । ਸਾਧੂਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਗੁਰੂਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ਼੍ਚ ਗਾਂ ਹਿ ਪ੍ਰਤਾਡਯੇਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਪਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਚੌਪੈ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਧੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੀਟਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਤਾਡਯਂਤ੍ਯਦੋषਾਂ ਚ ਨਾਰੀਂ ਸਾਧੁਪਦੇਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਆਲਸ੍ਯਬਦ੍ਧਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਯਃ ਸ੍ਵਪਿਤਿ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਨੇਕ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਆਲਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਸੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਦੁਰ੍ਬਲਾਂਸ਼੍ਚ ਨ ਪੁष੍ਣਂਤਿ ਨष੍ਟਾਨ੍ਨਾਨ੍ਵੇषਯਂਤਿ ਚ । ਪੀਡਯਂਤ੍ਯਤਿਭਾਰੇਣ ਸਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਾਹਯਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੇ, ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰ ਪਾ ਕੇ ਪੀੜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਖਮੀ ਨੂੰ ਭਾਰ ਚੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਰਤਾ ਯੇ ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਚ ਭੁਂਜਤੇ । ਭਗ੍ਨਾਂਗੀਂ ਕ੍ਸ਼ਤਰੋਗਾਰ੍ਤਾਂ ਗੋਰੂਪਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਤੁਰਾਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਪਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਲੱਤ, ਜਖਮ ਜਾਂ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਜਾਂ ਭੁੱਖੀ ਹੋਈ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—
ਨ ਪਾਲਯਂਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤੇ ਜਨਾ ਨਾਰਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਵृषਾਣਾਂ ਵृषਣੌ ਯੇ ਚ ਪਾਪਿष੍ਠਾ ਘਾਤਯਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦਿਲੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਲਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹਨ—
ਬਾਧਯਂਤਿ ਚ ਗੋਵਤ੍ਸਾਨ੍ਮਹਾਨਾਰਕਿਣੋ ਨਰਾਃ । ਆਸ਼ਯਾ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृषਾਸ਼੍ਰਮਪੀਡਿਤਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਆਸਰੇ ਲੱਭਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਚਾਤਿਥਿਂ ਨ ਮਨ੍ਯਂਤੇ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ । ਅਨਾਥਂ ਵਿਕਲਂ ਦੀਨਂ ਬਾਲਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਭृਸ਼ਾਤੁਰਮ੍
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਅਨਾਥ, ਅਪਾਹਜ, ਗਰੀਬ, ਬੱਚੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ—
ਨਾਨੁਕਂਪਂਤਿ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਮ੍ । ਅਜਾਵਿਕੋ ਮਾਹਿषਿਕੋ ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਬੱਕਰੀਆਂ, ਭੈਸਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯ ਆਚਾਰੇਣ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ਕਾਰਵੋ ਵੈਦ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਲਕਾ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਕਾਰੀਗਰ, ਹੂੰਨਰਮੰਦ, ਵੈਦ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—
ਭृਤਕਾਮਾਤ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ । ਯਸ਼੍ਚੋਦਿਤਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਆਹਰੇਤ੍ਕਰਮ੍
ਜੋ ਨੌਕਰੀ ਜਾਂ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਟੈਕਸ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਨਰਕੇषੁ ਸ ਪਚ੍ਯੇਤ ਯਸ਼੍ਚ ਦਂਡਂ ਵृਥਾ ਨਯੇਤ੍ । ਉਤ੍ਕੋਚਕੈਰਧਿਕृਤੈਸ੍ਤਸ੍ਕਰੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੀਡ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪਕਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਸਜ਼ਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਵਤ, ਅਧਿਕਾਰੀ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ਬਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਨਰਕੇषੁ ਸਃ । ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਨृਪਸ੍ਯ ਪਾਪਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਜਿਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪ੍ਰਜਾ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪਕਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਤੇਪਿ ਘੋਰੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪਾਰਦਾਰਿਕਚੌਰਾਣਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੋਰ ਹਨ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਭਵਤ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤੋ ਘੋਰੋ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । ਅਚੌਰਂ ਚੌਰਵਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚੌਰਂ ਚਾਚੌਰਵਤ੍ਪੁਨਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਜੇਕਰ ਬਿਨਾ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬੇਕਸੂਰ ਨੂੰ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਦੰਡ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਚੋਰ ਨੂੰ ਬੇਕਸੂਰ ਵਾਂਗ ਮਾਫ ਕਰੇ—
ਅਵਿਚਾਰ੍ਯ ਨृਪਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋऽਪਿ ਵੈ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਘृਤਤੈਲਾਨ੍ਨਪਾਨਾਦਿ ਮਧੁਮਾਂਸ ਸੁਰਾਸਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੇਕਰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਬਿਨਾ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਘੀ, ਤੇਲ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਆਦਿ—
ਗੁਡੇਕ੍ਸ਼ੁਕ੍ਸ਼ੀਰਸ਼ਾਕਾਦਿ ਦਧਿਮੂਲਫਲਾਨਿ ਚ । ਤृਣਕਾष੍ਠਂ ਪੁष੍ਪਪਤ੍ਰਂ ਕਾਂਸ੍ਯਭਾਜਨਮੇਵ ਚ
ਗੁੜ, ਇੱਖ, ਦੁੱਧ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦਹੀਂ, ਜੜਾਂ, ਫਲ, ਘਾਹ, ਲੱਕੜ, ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵੀ—
ਉਪਾਨਚ੍ਛਤ੍ਰਕਟਕ ਸ਼ਿਬਿਕਾਮਾਸਨਂ ਮृਦੁ । ਤਾਮ੍ਰਂ ਸੀਸਂ ਤ੍ਰਪੁਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸ਼ਂਖਾਦ੍ਯਂ ਚ ਜਲੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਜੁੱਤੀ, ਛਤਰੀ, ਕੜੇ, ਪਲਕੀ, ਨਰਮ ਆਸਣ, ਤਾਮਾ, ਸੀਸਾ, ਟਿਨ, ਕਾਂਸ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਪਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—
ਵਾਦਿਤ੍ਰਂ ਵੇਣੁਵਂਸ਼ਾਦ੍ਯਂ ਗृਹੋਪਸ੍ਕਰਣਾਨਿ ਚ । ਊਰ੍ਣਾਕਾਰ੍ਪਾਸਕੌਸ਼ੇਯ ਰਂਗਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਚ
ਵਾਦਯੰਤਰ, ਬਾਂਸ ਦੀ ਵਾਂਸਲੀ, ਘਰ ਦੇ ਸਾਮਾਨ, ਉਨ, ਕਪਾਹ, ਰੇਸ਼ਮ, ਰੰਗੀਨ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—
ਤੂਲਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯੇ ਲੋਭੇਨ ਹਰਂਤਿ ਚ । ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਕਪਾਹ, ਬਹੁਤ ਸੁਤੰਤਰ ਕਪੜੇ—ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ—
ਨਰਕੇषੁ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਚ੍ਛੇਦਪਹृਤ੍ਯਾਲ੍ਪਕਾਨ੍ਯਪਿ । ਯਦ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਾ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਮਪਿ ਸਰ੍षਪਮਾਤ੍ਰਕਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਇਹ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਹ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਹੋਵੇ—
ਅਪਹृਤ੍ਯ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਨਰਕੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਬਹ੍ਵਲ੍ਪਕਾਦ੍ਯਪਿ ਤਥਾ ਪਰਸ੍ਯ ਮਮਤਾਕृਤਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਚਾਹੇ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਘੱਟ, ਜੇਕਰ ਮਲਕੀਅਤ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਅਪਹृਤ੍ਯ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਨਰਕੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਵਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨਰਃ ਪਾਪੈਰੁਤ੍ਕ੍ਰਾਂਤਿਸਮਨਂਤਰਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਐਸੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ—
ਸ਼ਰੀਰਘਾਤਨਾਰ੍ਥਾਯ ਪੂਰ੍ਵਾਕਾਰਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਯਮਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਂਤ੍ਯੇਤੇ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਾ ਯਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦੇਣ ਲਈ, ਪਿਛਲਾ ਰੂਪ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਲੋਕ, ਯਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਯਮਦੂਤੈਰ੍ਮਹਾਘੋਰੈਰ੍ਨੀਯਮਾਨਾਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ । ਦੇਵਤਿਰ੍ਯਙ੍ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮਧਰ੍ਮਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਲੱਗੇ ਹਨ—
ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸੁਘੋਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਧੈਃ । ਵਿਨਯਾਚਾਰਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮਾਦਾਨ੍ਮਲਿਨਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਧਰਮ-ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਕਰਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਨਯ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਗੰਦੇ ਹਨ—
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੈਰ੍ਗੁਰੁਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਨ ਚ ਤੈਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਯਮਃ । ਪਾਰਦਾਰਿਕਚੌਰਾਣਾਮਨ੍ਯਾਯਵ੍ਯਵਹਾਰਿਣਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਰਾਹੀਂ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਯਮ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ; ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਚੋਰਾਂ ਅਤੇ ਅਨਿਆਇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ—
ਨृਪਤਿਃ ਸ਼ਾਸਕਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਧਰਮ-ਰਾਜ; ਇਸ ਲਈ, ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਰਾਹੀਂ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—
ਨਾਭੁਕ੍ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਯਥਾ ਨਾਸ਼ਃ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯੇਦ੍ਵਾਨੁਮੋਦਯੇਤ੍
ਅਨੁਭਵ ਨਾ ਹੋਏ ਪਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਚਾਹੇ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਣ; ਜੋ ਖੁਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਨੂੰ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—