ਗਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਘਾਤਨਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾਯਤਨਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਰਾਮ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਗਾਂ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਇਸਤਰੀ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ।
ਯਃ ਪੀਡਾਮਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਾਨਾਮਾਚਰੇਦਲ੍ਪਿਕਾਮਪਿ । ਤਦ੍ਭृਤ੍ਯਪਰਿਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਪਸ਼ੁਧਾਨ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਸੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਪਰਿਵਾਰ, ਪਸ਼ੂ, ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਕਰ੍ष ਧਾਨ੍ਯ ਪਸ਼ੁਸ੍ਤੇਯਮਯਾਜ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਯਾਜਨਮ੍ । ਯਜ੍ਞਾਰਾਮਤਡਾਗਾਨਾਂ ਦਾਰਾਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਯਃ
ਹਲ, ਅਨਾਜ, ਪਸ਼ੂ ਚੋਰੀ ਕਰਨਾ, ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ, ਯੱਗ, ਤਲਾਬ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੇਚਣਾ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸਾਨਾਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਸੁਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਨਾਨ੍ਯੁਪਜੀਵਂਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਗਾਤ੍ਯਂਤਜੀਵਿਤਾ
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਉਪਵਾਸ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦੇਣਾ, ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਜੀਉਣਾ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗਵਾ ਲੈਣਾ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਂ ਵਿਕ੍ਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਅਧਰ੍ਮਂ ਵਰ੍ਣਤੇ ਨਰਃ । ਪਰਦੋषਪ੍ਰਵਾਦੀ ਚ ਪਰਚ੍ਛਿਦ੍ਰਾਵਲੋਕਕਃ
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਚਣਾ, ਅਧਰਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨਾ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਚਰਚਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਵੇਖਣਾ।
ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਭਿਲਾषੀ ਚ ਪਰਦਾਰਾਵਲੋਕਕਃ । ਏਤੇ ਗੋਘ੍ਨਸਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਾ ਨृਪਨਂਦਨ
ਹੋਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨਾ, ਹੋਰ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਵੱਲ ਤਾਕਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝੋ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਯਃ ਕਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗੋਹਰ੍ਤਾ ਗੋਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਯੀ । ਨਿਰ੍ਦਯੋऽਤੀਵ ਭृਤ੍ਯੇषੁ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਦਮਕਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਲੇਖਕ ਹਨ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਜਾਂ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਦਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵਦਤੇ ਵਾਚਮਾਕਰ੍ਣਯਤਿ ਯਃ ਪਰੈਃ । ਸ੍ਵਾਮਿਦ੍ਰੋਹੀ ਗੁਰੁਦ੍ਰੋਹੀ ਮਾਯਾਵੀ ਚਪਲਃ ਸ਼ਠਃ
ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਝੂਠ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਲਾਕ, ਬਦਲਾਊ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹਨ—
ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਪੁਤ੍ਰਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਬਾਲਵृਦ੍ਧਕृਸ਼ਾਤੁਰਾਨ੍ । ਭृਤ੍ਯਾਨਤਿਥਿਬਂਧੂਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਬੱਚਿਆਂ, ਦੋਸਤਾਂ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ, ਨੌਕਰਾਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭੁੱਖੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਤੁ ਮृष੍ਟਂ ਸਮਸ਼੍ਨਂਤਿ ਨੋ ਵਾਂਚ੍ਛਂਤਂ ਦਦਂਤਿ ਚ । ਪृਥਕ੍ਪਾਕੀ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿषੁ ਗਰ੍ਹਿਤਃ
ਜੋ ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹ 'ਵੱਖਰਾ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਾ' ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਤ ਹੈ।
ਨਿਯਮਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮਾਦਾਯ ਯੇ ਤ੍ਯਜਂਤ੍ਯਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ । ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਗਮਿਤਾ ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਚ ਮਦ੍ਯਪੈਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਿਯਮ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਵਿਰਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰਾਬੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਚਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਯਰੋਗਾਰ੍ਤਾਂ ਗਾਂ ਪਿਪਾਸਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਤੁਰਾਮ੍ । ਨ ਪਾਲਯਂਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤੇ ਗੋਘ੍ਨਾ ਨਾਰਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਪਿਆਸ ਜਾਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਗਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦਿਲੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਰਤਾ ਯੇ ਚ ਚਤੁष੍ਪਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਭੇਦਕਾਃ । ਸਾਧੂਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਗੁਰੂਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ਼੍ਚ ਗਾਂ ਹਿ ਪ੍ਰਤਾਡਯੇਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਪਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਚੌਪੈ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਧੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੀਟਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਤਾਡਯਂਤ੍ਯਦੋषਾਂ ਚ ਨਾਰੀਂ ਸਾਧੁਪਦੇਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਆਲਸ੍ਯਬਦ੍ਧਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਯਃ ਸ੍ਵਪਿਤਿ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਨੇਕ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਆਲਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਸੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਦੁਰ੍ਬਲਾਂਸ਼੍ਚ ਨ ਪੁष੍ਣਂਤਿ ਨष੍ਟਾਨ੍ਨਾਨ੍ਵੇषਯਂਤਿ ਚ । ਪੀਡਯਂਤ੍ਯਤਿਭਾਰੇਣ ਸਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਾਹਯਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੇ, ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰ ਪਾ ਕੇ ਪੀੜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਖਮੀ ਨੂੰ ਭਾਰ ਚੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਰਤਾ ਯੇ ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਚ ਭੁਂਜਤੇ । ਭਗ੍ਨਾਂਗੀਂ ਕ੍ਸ਼ਤਰੋਗਾਰ੍ਤਾਂ ਗੋਰੂਪਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਤੁਰਾਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਪਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਲੱਤ, ਜਖਮ ਜਾਂ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਜਾਂ ਭੁੱਖੀ ਹੋਈ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—
ਨ ਪਾਲਯਂਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤੇ ਜਨਾ ਨਾਰਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਵृषਾਣਾਂ ਵृषਣੌ ਯੇ ਚ ਪਾਪਿष੍ਠਾ ਘਾਤਯਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦਿਲੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਲਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹਨ—
ਬਾਧਯਂਤਿ ਚ ਗੋਵਤ੍ਸਾਨ੍ਮਹਾਨਾਰਕਿਣੋ ਨਰਾਃ । ਆਸ਼ਯਾ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृषਾਸ਼੍ਰਮਪੀਡਿਤਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਆਸਰੇ ਲੱਭਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਚਾਤਿਥਿਂ ਨ ਮਨ੍ਯਂਤੇ ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ । ਅਨਾਥਂ ਵਿਕਲਂ ਦੀਨਂ ਬਾਲਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਭृਸ਼ਾਤੁਰਮ੍
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਅਨਾਥ, ਅਪਾਹਜ, ਗਰੀਬ, ਬੱਚੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ—
ਨਾਨੁਕਂਪਂਤਿ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਮ੍ । ਅਜਾਵਿਕੋ ਮਾਹਿषਿਕੋ ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਬੱਕਰੀਆਂ, ਭੈਸਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯ ਆਚਾਰੇਣ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ਕਾਰਵੋ ਵੈਦ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਲਕਾ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਕਾਰੀਗਰ, ਹੂੰਨਰਮੰਦ, ਵੈਦ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—
ਭृਤਕਾਮਾਤ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ । ਯਸ਼੍ਚੋਦਿਤਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਆਹਰੇਤ੍ਕਰਮ੍
ਜੋ ਨੌਕਰੀ ਜਾਂ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਟੈਕਸ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਨਰਕੇषੁ ਸ ਪਚ੍ਯੇਤ ਯਸ਼੍ਚ ਦਂਡਂ ਵृਥਾ ਨਯੇਤ੍ । ਉਤ੍ਕੋਚਕੈਰਧਿਕृਤੈਸ੍ਤਸ੍ਕਰੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੀਡ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪਕਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਸਜ਼ਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਵਤ, ਅਧਿਕਾਰੀ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ਬਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਨਰਕੇषੁ ਸਃ । ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਨृਪਸ੍ਯ ਪਾਪਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਜਿਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪ੍ਰਜਾ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪਕਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਤੇਪਿ ਘੋਰੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪਾਰਦਾਰਿਕਚੌਰਾਣਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੋਰ ਹਨ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਭਵਤ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤੋ ਘੋਰੋ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । ਅਚੌਰਂ ਚੌਰਵਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚੌਰਂ ਚਾਚੌਰਵਤ੍ਪੁਨਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਜੇਕਰ ਬਿਨਾ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬੇਕਸੂਰ ਨੂੰ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਦੰਡ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਚੋਰ ਨੂੰ ਬੇਕਸੂਰ ਵਾਂਗ ਮਾਫ ਕਰੇ—
ਅਵਿਚਾਰ੍ਯ ਨृਪਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋऽਪਿ ਵੈ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਘृਤਤੈਲਾਨ੍ਨਪਾਨਾਦਿ ਮਧੁਮਾਂਸ ਸੁਰਾਸਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੇਕਰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਬਿਨਾ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਘੀ, ਤੇਲ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਆਦਿ—
ਗੁਡੇਕ੍ਸ਼ੁਕ੍ਸ਼ੀਰਸ਼ਾਕਾਦਿ ਦਧਿਮੂਲਫਲਾਨਿ ਚ । ਤृਣਕਾष੍ਠਂ ਪੁष੍ਪਪਤ੍ਰਂ ਕਾਂਸ੍ਯਭਾਜਨਮੇਵ ਚ
ਗੁੜ, ਇੱਖ, ਦੁੱਧ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦਹੀਂ, ਜੜਾਂ, ਫਲ, ਘਾਹ, ਲੱਕੜ, ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵੀ—
ਉਪਾਨਚ੍ਛਤ੍ਰਕਟਕ ਸ਼ਿਬਿਕਾਮਾਸਨਂ ਮृਦੁ । ਤਾਮ੍ਰਂ ਸੀਸਂ ਤ੍ਰਪੁਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸ਼ਂਖਾਦ੍ਯਂ ਚ ਜਲੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਜੁੱਤੀ, ਛਤਰੀ, ਕੜੇ, ਪਲਕੀ, ਨਰਮ ਆਸਣ, ਤਾਮਾ, ਸੀਸਾ, ਟਿਨ, ਕਾਂਸ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਪਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—
ਵਾਦਿਤ੍ਰਂ ਵੇਣੁਵਂਸ਼ਾਦ੍ਯਂ ਗृਹੋਪਸ੍ਕਰਣਾਨਿ ਚ । ਊਰ੍ਣਾਕਾਰ੍ਪਾਸਕੌਸ਼ੇਯ ਰਂਗਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਚ
ਵਾਦਯੰਤਰ, ਬਾਂਸ ਦੀ ਵਾਂਸਲੀ, ਘਰ ਦੇ ਸਾਮਾਨ, ਉਨ, ਕਪਾਹ, ਰੇਸ਼ਮ, ਰੰਗੀਨ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—