ਏਕਸ੍ਮੈ ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਮਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋਪਿ ਨ ਦੀਯਤੇ । ਏਤਚ੍ਚ ਪਾਤਕਂ ਘੋਰਂ ਦਾਨਭ੍ਰਂਸ਼ਕਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸਿਰਫ ਇਕ ਨੂੰ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇਵੇ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਜਮਾਨਗृਹੇ ਸੇਵਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਨਿਜਾਨ੍ । ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਹਿ ਯਦ੍ਦਾਨਂ ਨ ਦਾਨਸ੍ਯ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜੇ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦਾਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੱਚੇ ਦਾਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ।
ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਹਿ ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਾਚਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਃ ਸੁਪੁष੍ਯੇਤ੍ਤਂ ਸੁਦਾਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਨृਪ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਵੇ ਤੇ ਨੇਕ ਰਸਤੇ ਤੇ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇ ਕੇ ਪਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਨ।
ਨ ਗਣਯੇਨ੍ਮੂਰ੍ਖਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਪੋष੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸੁਦਾਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਨृਪ
ਮੂਰਖ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾ ਕਰੀਏ; ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਲਣਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਨ।
ਤਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਦਾਰ੍ਹਯੇਤ੍ । ਤਂ ਹਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਦੇਦ੍ਦਾਨਮਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵੈ
ਜਦੋਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ,
ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਫਲਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਤੁਰ੍ਥਕਃ
ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਨ ਤੇ ਹਵਨ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ।
ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਮੂਰ੍ਖਂ ਵਾਪਿ ਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਹਰ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਵੇ, ਚਾਹੇ ਮੂਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਸੁਣ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿਕਾਰਣਾਦ੍ਰਾਜਞ੍ਛਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜਾ-ਯੱਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦੱਸੋ ਰਾਜਨ, ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਇਹ ਫਲ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ?
ਅਨ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤਤ੍ਕਾਲਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ । ਉਭੌ ਤੌ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨੈਸ੍ਤਤਃ
ਜੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਾਂਬੂਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਰ੍षਿਤਾਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਭੁਕ੍ਤਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਦਾ ਦਾਨਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਪਾਨ ਤੇ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਰਾਧ ਖਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਤੇ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਦਦੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਤਾ ਯੋ ਗੋਹਤ੍ਯਾਦਿ ਸਮਂ ਭਵੇਤ੍ । ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਜੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਨ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਦ੍ਧਨਤ੍ਵ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਵੈ ਤਮੇਕਂ ਹਿ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈਧृਤੌ ਚ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਜੇ ਗਰੀਬੀ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਇਕ ਨੂੰ ਹੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਜੇ ਕਦੇ ਕਸੂਰ ਜਾਂ ਉਲਟ-ਸਿਧਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਚਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾਹੇ ਪਰਪਕ੍ਸ਼ਕੇ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੇਵਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਿ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਣਕੈਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਖ਼ਸਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿ ਤਿੰਨ ਵਰਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੇ ਤਥਾ ਮਹਾਰਾਜ ऋਤ੍ਵਿਜਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ । ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨਾਯ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਕਰੀਦਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਹੀ, ਸਦਾ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨੈਵ ਜਾਨਤਾ । ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਵਂਸ਼ਃ ਕੁਲਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰੁषਂ ਤਥਾ
ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਜਾਂ ਪਰਚਿਆ ਨਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਉਸਦਾ ਵੰਸ਼, ਕੁਲ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ,
ਆਚਾਰਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਨ੍ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍ । ਕੁਲਂ ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਯਸ੍ਯ ਆਚਾਰੇਣ ਵਿਚਾਰਯੇਤ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੁਲ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਪਛਾਣ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨੇ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਮੂਰ੍ਖ ਏਵ ਹਿ । ਅਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਃ
ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇਣ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੂਰਖ ਪਰ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਚੁਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਢੁੱਕਵਾਂ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍ । ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਪੂਰ੍ਵਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣੂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਹਮਾਨੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਪੀ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਦਾਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਚ ਪਰ੍ਵਸੁ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨ ਤੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਆਦੌ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦਾਨੇ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ । ਨਾਸ਼੍ਨਂਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਗੇਹੇ ਪਿਤਰੋ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਤੇ ਦਾਨ ਲਈ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਥੇ ਪਿਤਰ ਕਦੇ ਭੀ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਸ਼ਾਪਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਯਾਂਤਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਤ੍ । ਮਹਾਪਾਪੀ ਭਵੇਤ੍ਸੋਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦृਸ਼ੋ ਯਦਿ
ਉਹ ਪਿਤਰ, ਜਿੱਥੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬੰਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੈਤ੍ਰਾਚਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯੋ ਵਰ੍ਤੇਤ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਮਹਾਪਾਪੀ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਜਾਣੋ ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸਮਝੋ।
ਯੇ ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਸ਼ਿਵਾਚਾਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਭੋਗਦਾਯਕਮ੍ । ਨਿਂਦਂਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਾਪਵਰ੍ਦ੍ਧਨਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਾਰਗ ਜੋ ਸੁਖ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯੇ ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਸ਼ਿਵਾਚਾਰਂ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਚ । ਹਰਿਂ ਨਿਂਦਂਤਿ ਯੇ ਪਾਪਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵੇषਕਰਾਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਰੀਤ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਪਾਪੀ ਹਰੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਆਚਾਰਨਿਂਦਕਾ ਯੇ ਤੇ ਮਹਾਪਾਤਕਕृਤ੍ਤਮਾਃ । ਆਦ੍ਯਂ ਪੂਜ੍ਯਂ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਾਗਵਤਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਗਵਤ ਵੀ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ।
ਵੈष੍ਣਵਂ ਹਰਿਵਂਸ਼ਂ ਵਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਵਾ ਕੂਰ੍ਮਮੇਵ ਚ । ਪਾਦ੍ਮਂ ਵਾ ਯੇ ਪੂਜਯਂਤਿ ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਾਰਗ, ਹਰਿਵੰਸ਼, ਮਤਸਯ, ਕੂਰਮ ਜਾਂ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤੇਨ ਵੈ ਦੇਵਃ ਪੂਜਿਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਵਿष੍ਣੁਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਸ੍ਥਾਨੇ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੈ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਨृਪ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਪੂਜਿਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਪੂਜਿਤਃ ਕਮਲਾਪਤਿਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਗ੍ਰੰਥ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਮਲਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਸਂਪੂਜ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਯੇ ਗਾਯਂਤਿ ਲਿਖਂਤਿ ਚ । ਅਜ੍ਞਾਯ ਤਤ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰਯਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਲੋਕ ਹਰੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਗਾਉਂਦੇ, ਲਿਖਦੇ, ਦਿੰਦੇ, ਸੁਣਦੇ ਜਾਂ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਸਮਝੇ-ਬੁਝੇ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਕ੍ਰੀਡਂਤਿ ਚ ਲੋਭੇਨ ਕੁਜ੍ਞਾਨ ਨਿਯਮੇਨ ਚ । ਅਸਂਸ੍ਕृਤਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇषੁ ਯਥੇष੍ਟਂ ਸ੍ਥਾਪਯਂਤਿ ਚ
ਉਹ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅਣਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਰਜ਼ੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ਖੇਡ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।