ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਕੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪਾਲਯਤੇ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਗੁਣੀ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਸਦਾ ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਹਨ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹੈ?
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸ੍ਤਿ ਕੋ ਰਾਜਾ ਵੇਦਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਿਯਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਚ੍ਛੂਰੋ ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਤਾ ਸੁਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਹੈ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਭਿਰ੍ਗੁਣੈਸ੍ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਨਹੁषਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਬਲੀ । ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯੇਨ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤਿ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਚ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਭਵਾਦृਸ਼ੋ ਹਿ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜਃ । ਭਵਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸ ਚੈਵਾਸ੍ਤਿ ਭੂਤਲੇ ਭੂਤਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਯਯਾਤਿ, ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ繁ਤਾ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਿਤੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਰਾਜ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤਂ ਤਥਾ । ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀਆਂ।
ਦਤ੍ਤਾਨ੍ਯਨੇਕਰੂਪਾਣਿ ਦਾਨਾਨਿ ਤੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਗਵਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਵਾਂ ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ: ਲੱਖਾਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵੀ।
ਕੋਟਿਹੋਮਾਂਸ਼੍ਚਕਾਰਾਥ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਭੂਮਿਦਾਨਾਦਿ ਦਾਨਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋਦਦਾਚ੍ਚ ਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਰੋੜਾਂ ਹੋਮ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹੋਮ ਵੀ ਕੀਤੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਮੀਨ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਸਰ੍ਵਂ ਯੇਨ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਹਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪਰਿਪਾਲਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਗੁਣੈਃ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸਚਮੁਚ ਸਾਂਭਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯਯਾਤਿ, ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਅਸ਼ੀਤਿਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਸਤ੍ਯੇਨ ਯਥਾ ਦਿਵਿ ਭਵਾਨਿਹ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਅਸੀਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਭਵਾਨਿ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਕਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਏਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਨਾਰਦਾਤ੍ਸ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ । ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸ ਮੇਧਾਵੀ ਸਂਭੀਤੋ ਧਰ੍ਮਪਾਲਨਾਤ੍
ਸੁਕਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਡਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਯਜ੍ਞਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਨਹੁषੋ ਹਿ ਪੁਰਾ ਮਮ । ਏਂਦ੍ਰਂ ਪਦਂ ਗਤੋ ਵੀਰੋ ਦੇਵਰਾਜੋਭਵਤ੍ਪੁਰਾ
ਸੌ ਯੱਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕਦੇ ਮੇਰੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਥਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਚੀ ਬੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਪਦਭ੍ਰष੍ਟੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ । ਤਾਦृਸ਼ੋਯਂ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਸ਼ਚੀ ਦੀ ਬੁਧੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪਰਾਕਰਮੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਃ ਪਦਮੈਂਦ੍ਰਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯੇਨ ਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਤਂ ਭੂਪਂ ਦਿਵਮਾਨਯੇ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹ ਜਰੂਰ ਪਾਏਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਓ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀਤਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਭੂਪਾਲਸ੍ਯ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਯਾਤੇਃ ਸੁਮਹਦ੍ਭਯਾਤ੍
ਯਯਾਤੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਡਰ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਮਾਨੇਤੁਂ ਤਤੋ ਦੂਤਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦੇਵਰਾਟ੍ । ਨਹੁषਸ੍ਯ ਵਿਮਾਨਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਸਾਰਥਿਂ ਮਾਤਲਿਂ ਨਾਮ ਵਿਮਾਨੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਗਤੋ ਹਿ ਮਾਤਲਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜਃ
ਸਾਰਥੀ ਮਾਤਲੀ, ਵਿਮਾਨ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹਿਤਃ ਸੁਰਰਾਜੇਨ ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍ । ਸਭਾਯਾਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨਸ੍ਤੁ ਯਥਾ ਇਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਃਸ਼ੋਭਤੇ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਮਾਤਲੀ, ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਥਾ ਯਯਾਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਸਭਾਯਾਂ ਵਿਰਾਜਤੇ । ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਜਾਨਂ ਸਤ੍ਯਭੂषਣਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮਵਾਨ ਯਯਾਤੀ ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਸਜੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸਾਰਥਿਰ੍ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਵਚੋ ਮਮ । ਪ੍ਰਹਿਤੋ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਸਕਾਸ਼ਂ ਤਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਕਿਹਾ—'ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਯਦ੍ਬ੍ਰੂਤੇ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਮਨਾਃ ਕੁਰੁ । ਆਗਂਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਏਂਦ੍ਰਂ ਲੋਕਂ ਹਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
'ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜੋ ਕਹੇ, ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।'
ਪੁਤ੍ਰੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਸृਜ੍ਯੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਂਤੇष੍ਟਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਇਲੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਸਤੇ ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜ
ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮਹਾਤੀਜੀ ਰਾਜਾ ਇਲਾ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੂਰਵਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਰ੍ਮਹਾਮਨਾਃ । ਸ਼ਿਬਿਰ੍ਵਸਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਨੁਰਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁ ਭੂਪਤਿਃ
ਪੁਰੂਰਵ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਸ਼ੂਰਾ ਹੈ; ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤਿ, ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ; ਸ਼ਿਬੀ, ਮਨੁ ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਗਰੋ ਨਾਮ ਮੇਧਾਵੀ ਨਹੁषਸ਼੍ਚ ਪਿਤਾ ਤਵ । ऋਤਵੀਰ੍ਯਃ ਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਤਨੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਸਾਗਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ; ਨਹੁਸ਼, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ; ਰਿਤਵੀਰਿਆ, ਜੋ ਕਦਰਦਾਨ ਹੈ; ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਭਰਤੋ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਯਜ੍ਞਾਨਾਹृਤ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਮੋਦਂਤੇ ਦਿਵਿ ਭੂਭृਤਃ
ਭਰਤ, ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਤੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਈ ਯੱਗ ਕਰ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚੈਵ ਤੁ ਰਾਜਾਨੋ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਸੁ ਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਦਿਵਿ ਚੇਂਦ੍ਰੇਣ ਮੋਦਂਤੇ ਸ੍ਵੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਹ ਮੋਦਸ੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਯਯਾਤਿਰੁਵਾਚ- ਕਿਂ ਮਯਾ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇਨ ਮਯ੍ਯਰ੍ਥਿਤਾ ਤਵ । ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮੇ ਵਦਸ੍ਵ ਚ
ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹੋ? ਇੰਦਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਮਾਤਲਿਰੁਵਾਚ- [http://www.angelfire.com/in4/vedastudy/pur_index23/matali.htm ਮਾਤਲਿ ਉਪਰਿ ਟਿਪ੍ਪਣੀ] ਯਦਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਨृਪ । ਦਾਨਪੁਣ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਯਜ੍ਞੈਸ੍ਤੁ ਪਰਿਸਾਧਿਤਮ੍
ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਾਨ, ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੇਕ ਕੰਮ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੇ ਹੋਏ।
ਦਿਵਂ ਗਚ੍ਛ ਮਹਾਰਾਜ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵੇਨ ਭੂਪਤੇ । ਸਖਿਤ੍ਵਂ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਕੁਰੁ ਗਚ੍ਛ ਸੁਰਾਲਯਮ੍
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬਲ ਤੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਓ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣੋ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲੋ।
ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਭੂਮੌ ਤ੍ਯਜ ਮਹਾਮਤੇ । ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨ੍ਮਨੋਨੁਗਾਨ੍
ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਛੱਡੋ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ। ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਭੋਗੋ।