ਏष ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਜਨ੍ਮਫਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਏष ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਯਜ੍ਞੋ ਦਾਨਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਭਲਾ ਫਲ, ਉਸ ਦਾ ਯਜ ਤੇ ਦਾਨ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤਰਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਾਵੇਨ ਤਤ੍ਪਰਃ । ਤਸ੍ਯ ਜਾਤਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਤਦ੍ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿ
ਪਿਤਾ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਤੇ ਸੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਇਸ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਸ੍ਯਾਪਿ ਫਲਂ ਤੇਨ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਪਿ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਾਤਾ ਯੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਸਿਤਾ
ਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤਾ ਯੇਨ ਸੁਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਪ੍ਯੁਪਾਸਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾ ਸੁਸਂਸਿਦ੍ਧਾ ਯਜ੍ਞਾਦ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਦਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ—ਯਜਨ ਆਦਿ—ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਸਮਾਜ੍ਞਾਤਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ । ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਹਿ ਪਿਪ੍ਪਲ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਿੱਪਲਾ।
ਤੁष੍ਟੇ ਪਿਤਰਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਦੁਰਾਜ੍ਞਾ ਪੁਰਾ ਸੁਖਮ੍ । ਰੁष੍ਟੇ ਪਿਤਰਿ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਪੁਰਾ ਸ਼ृਣੁ
ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਯਦੁ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਖ ਪਾਇਆ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਇਆ, ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਇਆ—ਇਹ ਸੁਣ।
ਰੁਰੁਣਾ ਪੌਰਵੇਣਾਪਿ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸ਼ਪ੍ਤੇਨ ਭੂਤਲੇ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਮਯਾ ਚਾਪ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਯਦੁਪਾਸਿਤੌ
ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰੁਰੂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਤਯੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਫਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਫਲ ਮਿਲਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਮਾਤਾਪਿਤृਤੀਰ੍ਥ-ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਤ੍ਰਿਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪਿਪ੍ਪਲਉਵਾਚ- ਪਿਤੁਃਪ੍ਰਸਾਦਭਾਵਾਦ੍ਵੈ ਯਦੁਨਾ ਸੁਖਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸੁਭੁਕ੍ਤਂ ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
ਪਿੱਪਲਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਯਦੁ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਭੋਗਿਆ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚ ਰੁਰੁਰ੍ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਸਕਲਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਪਿ ਵਦ ਮੇ ਕੁਂਡਲਾਤ੍ਮਜ
ਰੁਰੂ ਨੇ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਿਉਂ ਭੋਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕੁੰਡਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਸੁਕਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਹੁषਸ੍ਯ ਸੁਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਯਯਾਤੇਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸੁਕਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਯਾਤਿ ਦੀ।
ਸੋਮਵਂਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਭੂਤੋ ਹਿ ਨਹੁषੋ ਮੇਦਿਨੀਪਤਿਃ । ਦਾਨਧਰ੍ਮਾਨਨੇਕਾਂਸ਼੍ਚ ਚਕਾ ਰਹ੍ਯਤੁਲਾਨਪਿ
ਸੋਮ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੇਕ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਮਖਾਨਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਮਿਯਾਜ ਸ਼ਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤਂ ਚਾਪਿ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਜ੍ਞਾਨਨੇਕਧਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ, ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਯਜਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੇ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਪੁਣ੍ਯਭਾਵੇਨ ਇਂਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ ਸਃ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਗੁਣੋਪੇਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ; ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯਯਾਤਿਂ ਸਤ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਂ ਧਰ੍ਮਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍ । ਏਂਦ੍ਰਂ ਪਦਂ ਗਤੋ ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਦੇ ਸ੍ਵਕੇ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤਿ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ, ਧਰਮ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪਦ ਪਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਦ 'ਤੇ ਰਿਹਾ।
ਯਯਾਤਿਃ ਸਤ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯੇਤ੍ । ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸ ਪ੍ਰਜਾਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਯਯਾਤਿ, ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵੇਖਦਾ ਸੀ।
ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਜ੍ਞਤੀਰ੍ਥਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਾਨਪੁਣ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਹ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਸੁਣ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਸੀ; ਤੀਰਥ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਮੇਧਾਵੀ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਵੈ ਤਦਾ । ਯਾਵਦਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਨृਪਨਂਦਨਃ
ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ।
ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਗਤਂ ਤਸ੍ਯ ਯਯਾਤੇਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਬਲਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਯਯਾਤਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇਹੀ ਸਮਾਂ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਬਲ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਾਗ੍ਰਮਾਨਸਃ । ਤਸ੍ਯਾਸੀਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਰੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੁਰੂ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਪੁਰੁਰ੍ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋऽਭੂਤ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਤृਤੀਯਕਃ । ਯਦੁਰ੍ਨਾਮ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਨृਪਤੇਃ ਸੁਤਃ
ਦੂਜੇ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰੂ ਸੀ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਾ ਨਾਮ ਕੁਰੂ ਸੀ। ਚੌਥਾ ਪੁੱਤਰ ਯਾਦੂ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਏਵਂ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਯਯਾਤੇਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤੇਜਸਾ ਪੌਰੁषੇਣਾਪਿ ਪਿਤृਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਯਾਤਿ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਜੋਸ਼, ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਸਨ।
ਏਵਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣਾਪਿ ਯਯਾਤਿਨਾ । ਤਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਯਸ਼ੋ ਭਾਵਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਪ੍ਰਚੁਰੋਭਵਤ੍
ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਏਕਦਾ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਾਰਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਂਦਨਃ । ਏਂਦ੍ਰਂ ਲੋਕਂ ਗਤੋ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਚੈਵ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਰਦ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਤੋਪਸ਼੍ਯਦ੍ਧੁਤਾਸ਼ਨਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਦੇਵੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਮਾਯਾਂਤਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਜ੍ਞਾਨਪਂਡਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪੰਡਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਪੂਜਿਤਂ ਮਧੁਪਰ੍ਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਮਿਤਕਂਧਰਃ । ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚਾਸਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਮਧੁਪਰਕ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਗਲ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਕਸ੍ਮਾਦਾਗਮਨਂ ਤੇਦ੍ਯ ਕਿਮਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾਗਤਃ । ਕਿਂ ਤੇ ਹਿ ਸੁਪ੍ਰਿਯਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ? ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ?
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਦੇਵਰਾਜ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਚ੍ਚ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍ । ਸਂਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹੀਲੋਕਾਤ੍ਸੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤਵ ਮਂਦਿਰਮ੍ । ਤ੍ਵਾਮਨ੍ਵੇष੍ਟੁਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਹੁषਮੇਵ ਚ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਤੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।